Geen shocklogs in Vlaanderen

Ik heb me in het verleden een hele tijd afgevraagd waarom er in Nederland veel meer weblogs en boeiende sites zijn dan hier in Vlaanderen. Tot nu toe had ik hiervoor twee verklaringen. De eerste leek vrij logisch: er zijn ongeveer 6 miljoen Vlamingen, terwijl er 16 miljoen Nederlanders rondlopen. Meer kans dus op een grotere aanwezigheid op het net! Verder heb ik ook de indruk dat Nederlanders meer gepassioneerd zijn door nieuwe media. Maar toevallig vond ik onlangs ook een derde verklaring op de website van <a href="http://taalschrift.org/">Ta... Ludo Permentier schreef er <a href="http://taalschrift.org/repo... leuk artikel </a>over het verschil tussen Vlamingen en Nederlanders. De derde verklaring is gewoon dat Nederlanders een feminiene cultuur hebben. En Vlamingen een masculiene. In mensentaal: Nederlands lullen er op los, hebben op alles een mening, terwijl Vlamingen bedeesder zijn, en eerst luisteren. Vlamingen zullen dus waarschijnlijk al gauw denken: "Waarom zou ik toch met een weblog starten, zo boeiend ben ik niet. En bovendien: waarover zou ik moeten schrijven?"

Wat ik persoonlijk jammer vind is dat er door de traditionele media zo weinig aandacht besteed wordt (en eigenlijk nu ook in dit artikel van een niet-traditioneel medium) aan het feit dat het opzetten van een weblog zo makkelijk is. Vele minder ICT-aangelegde mensen hebben nog steeds de indruk dat een weblog opzetten hun petje te boven gaat. Totaal onjuist. Het is doodeenvoudig. Echt waar! Komaan dus, Vlaanderen, mensen met een boeiend project of een interessante kijk op het leven, spring op die weblog-trein! Dit laatste was even mijn duit in het zakje. ;)

"De Vlaming heeft wellicht een gemoedelijker vorm, wil eerder charmeren dan provoceren in vergelijking met de Nederlander”. Als Luc Van Braekel bedoelt dat Vlamingen grote moeite hebben om het beestje bij de naam te noemen, of zoals ze zelf zeggen: een kat een kat te noemen, voortdurend de neiging hebben rond de hete brij heen te draaien (in het Vlaams rond de pot draaien) in plaats van het debat aan te gaan, dan heeft hij gelijk. Daarom zijn mensen als Theo Van Gogh in Vlaanderen ondenkbaar. Vlamingen krijgen al vanaf de basisschool met de paplepel ingegoten dat ze moeten zitten en zwijgen, in plaats van voor hun mening uit te komen. Meningsverschillen worden er meestal met de mantel der liefde bedekt of gewoonweg doodgezwegen. Kortom: er is in Vlaanderen een chronisch gebrek aan debatcultuur. Maar door problemen dood te zwijgen, niet bespreekbaar te maken of domweg te ontkennen, wil daarom nog niet zeggen dat ze niet bestaan. Sterker nog: als ze dan plotsklaps naar boven komen, is het vaak nog moeilijker om ze te kanaliseren...