De Standaard had maandag belangwekkend nieuws in zijn rubriek "binnenland": vanaf deze week zijn er ook in België blauwe chips verkrijgbaar bij Delhaize. Bij het artikel stond een foto waarop chips te zien zijn die er roze en paars uitzien, en waar met enige fantasie ook een blauwachtige schijn in te ontwaren valt. Puur natuur, zegt fabrikant Hain Europe, want gemaakt van blauwe aardappelen. Chef-kok Jeroen Meus vindt het een prachtige vondst. Hij heeft de blauwe chips in Franse toprestaurants geserveerd in aardappelsalade. Andere meesterkoks reageren negatief: "Eten mag niet blauw zijn. Nooit", zegt een anonieme collega. Professionele trendwatcher Nathalie Bekx is al even afwijzend: "Blauw is geen natuurlijke voedingskleur en roept dus geen associatie met eten op". Toch ziet ze er een markt voor: bij kinderen en bij Amerikanen. "Kinderen zijn dol op absurde producten", en "Amerikanen hechten minder belang aan herkomst of bereiding", zegt Bekx.

In de lezersrubriek van De Standaard reageert Bart Van Bockstaele (dezelfde die ik een kwarteeuw geleden ontmoette toen zijn nicht Marijke trouwde met mijn neef Ralph, I presume), een Vlaamse immigrant in Canada, op passende wijze: "Dit standpunt is een mooie illustratie van het conservatisme en de arrogante zelfverheerlijking die zo kenmerkend zijn voor West-Europa, het zelfverklaarde centrum van de beschaving. Voedsel is dus niet blauw. Hmmm... Als ik dat geloof, dan moet ik ook aannemen aan dat ik kleurenblind ben en dat blauwe druiven eigenlijk oranje zijn, dat blauwe bessen (des bleuets, wiewie) eigenlijk groen zijn en dat mijn tong er wit van wordt, en uiteraard zijn blauwe aubergines in werkelijkheid rood met grijze streepjes. [...] "Amerikanen hechten minder belang aan herkomst of bereiding". Zet dat maar bij de rest van het rijtje "Amerikanen zijn barbaren", "De vuile Amerikanen", "Amerikanen hebben geen cultuur", "Amerikanen zijn domoren en naïevelingen", en andere fraaie uitspraken die klaarblijkelijk niet als xenofoob worden beschouwd in het Verlichte Europa. Wat mij betreft, heeft iedereen recht op een mening en mag die ook worden verkondigd, ook als die totaal uit de lucht is gegrepen. Het is aan ons om uit te maken of de bewering afkomstig is van iemand met de deskundigheid van een inktvis (die inkt heeft allicht de kleur van oker, of is het Kasselse aarde?) of van iemand die weet waarover hij/zij spreekt. Het antwoord lijkt me hier alvast voor de hand te liggen. Als ik ooit nog eens naar Europa ga, dan ga ik eten bij Jeroen Meus als ik de kans krijg. De twee andere zijn mijn tijd niet waard".

Goed gezegd, Bart, en je moet je talrijke interventies op de website van De Standaard maar eens bundelen op een weblog.

Gisteren kocht ik in een Amerikaanse supermarkt blauwe joghurt in plastic tubes (foto). Bedoeld voor Amerikaanse kinderen, mevrouw Bekx, maar wel zeer handig voor wandelaars, om onderweg de inwendige mens te versterken. De blauwe kleur is afkomstig van bosbessen. Die blauwe joghurt, bedoeld voor Amerikaanse kinderen, wordt gemaakt door het Amerikaanse filiaal van de Franse zuivelfabrikant Yoplait.