Links: Wim van Rooy; rechts: Rik Pinxten

Denktank Liberales organiseerde afgelopen woensdag in het Liberaal Archief in Gent een debat tussen Wim van Rooy en Rik Pinxten. Van Rooy was jarenlang directeur van de Vrije Israelitische School Yavne in Antwerpen, en publiceerde zopas het boek "De Malaise van de Multiculturaliteit". Pinxten is antropoloog, hoogleraar en voorzitter van het Humanistisch Verbond. Zijn recentste boek heet "De strepen van de zebra"

In zijn boek stelt Wim van Rooy dat de politieke en culturele elites ons decennialang een sprookje hebben verteld, namelijk de probleemloze multiculturele maatschappij. In tegenstelling met dat sprookje zagen de mensen op het terrein, en in eerste instantie de autochtone bewoners van migrantenbuurten, dagelijks de kwalijke kanten van de multiculturaliteit. Pas rond de eeuwwisseling kwam er een ommezwaai. Nu geeft de elite toe dat er problemen bestaan en dat de integratie van migranten moeizaam verloopt. Van Rooy ergert er zich aan dat deze mentaliteitsverandering nooit gepaard is gegaan met een schuldbekentenis. "Het hautaine moralisme van de linkerzijde is zo groot dat ze daar zelfs niet wil over spreken. Nochtans is het precies deze elite die een grote schuld draagt voor de groei van het Vlaams Belang", zegt Van Rooy. Door toegeeflijk te zijn tegenover het moslimfundamentalisme, laat het Westen de liberale intellectuele elite in de moslimlanden in de steek en verloochtent het de eigen waarden. Volgens Van Rooy vereist de intellectuele integriteit minstens dat onze elites hun fout toegeven en een nieuw spoor bewandelen, niet alleen verbaal maar ook op het terrein.


Rik Pinxten, die zichzelf niet als een "multiculturalist" beschouwt, betwist dat er nood is aan een collectieve schuldbekentenis, die hij "maoïstisch" noemt. Tegelijk stelt hij dat het Westen niet te hoog van de toren moet blazen. "De G7 is nu plots de G20 geworden, en dat staat symbool voor een multipolaire wereld. De opkomst van China zet het Westen op zijn plaats. Volgens Pinxten is het niet zozeer de linkerzijde, maar vooral de christelijke zuil die schuld draagt voor de ontspoorde multiculturaliteit. "De christelijke zuil heeft haar typisch categoriale aanpak ook toegepast op de migranten. Daarom kwamen er een aparte aanpak voor deze categorie, met aparte subsidies en aparte instellingen." Pinxten heeft vooral een probleem met de stijl van het boek van Van Rooy: "Met kreten en gescheld komen we nergens. Ik geloof niet in de confrontatie-aanpak, die ik uiterst gevaarlijk vind. De strijd tussen het 'Eigen Volk Eerst' en het uitproberen van nieuwe samenlevingsvormen vind ik een interessant nieuw probleem, waarbij ik uiteraard voorstander ben van overleg en dialoog".



Al bij al een zeer interessant debat, met twee deelnemers die er een verschillende visie en stijl op nahouden. Terwijl Pinxten een aantal keren zei dat hij een probleem had met de stijl van Van Rooy en eigenlijk niet goed wist waar al die beschuldigingen nu precies op sloegen, had ik tijdens de discussie vaak een probleem met de discussiestijl van Pinxten. Op elk argument van Van Rooy tegen de anti-emancipatorische aspecten van de fundamentalistische islam, antwoordde Pinxten door te verwijzen naar volgens hem gelijkaardige vormen van fundamentalisme, onderdrukking en racisme: de fundamentalistische christenen in Amerika, de onderdrukking van de indianen in Amerika, de buitenlandse politiek van Bush, het racisme van de Chinezen tegenover Westerlingen, enzovoorts. Eén en ander wordt duidelijk bij het bekijken van deze videomontage, die 22 minuten duurt. En wat de "plotse" omwenteling betreft die Rik Pinxten ziet in de omvorming van de G7 naar de G20 merk ik op dat de G20 al sinds 1999 bestaat.

[VIDEO]