Kortom: beloon de krekel, straf de mier. Het beproefde recept van onze welvaartsstaat. De kruik gaat zolang te water tot ze barst.

Een hogere staatschuld belast ook de huidige generatie, omdat het een effect heeft op hoe huidige schaarse middelen zullen worden ingezet binnen de economie.

De staatsschuld is al op enkele maanden tijd met bijna 5 procentpunten gestegen (door de redding van bankiers die zich misdragen hebben), maar de recessie werd alleen maar dieper. Mensen hebben geen vertrouwen in de toekomst als de staatsschuld oploopt, en sparen meer. Wat de overheid ontspaart, wordt hierdoor teniet gedaan. Resultaat blijft gelijk. En dus wordt de roep luider om ervoor de zorgen dat het bedrijfsleven verder soepel kredieten kan krijgen, zodat de privé sector opnieuw schulden kan opbouwen. Op het einde zit je met méér schulden bij de overheid én bij de privé-sector.

Er is maar één methode om uit deze crisis te geraken: minder overheid, meer privé. Verlagen belastingen dus én besparen.

De Grauwe staat bekend om zijn communistisch betoog. Het siert hem allerminst.

Ik stel 2 actiepunten voor. Aangezien de banken nu werken met het geld van de staat, moeten ze voor een bepaalde tijd door de overheid gereguleerd worden: vastzetten van tarieven, plaffoneren van verloningen en een doorgedreven interne audits. Dit moet enerzijds de dienstverlening tegen normale prijzen garanderen, anderzijds de staatssteun verantwoordbaar maken. Als de banken hun steun volledig terugbetaald hebben, worden ze bevrijd van het juk.

Een tweede actiepunt is het terugdrijven van het deficit door het beperken van de overheidsuitgaven. We moeten er naar streven 1% overheidsbeslag per jaar te minderen, totdat we onder de 40% zitten. De besparingen moeten komen uit een afslanking van de wetgevende en uitvoerende instellingen, een rationaliseren van de rechtspraak (bv. rechtbanken van eerste aanleg ontlasten door in eerste instantie arbitrage toe te passen, voor beroep en cassatie strengere voorwaarden opleggen en vermijden dat het hele proces opnieuw moet gedaan worden), Q vervangen door iemand de echt met de zeis door de wetboeken gaat, het afvoeren van alle nepberoepen, afschaffen van alle subsidiëring die geen meetbaar poitief effekt heeft (kat-en-hond theater, jurken & zakdoekjes, godsdiensten), de medische, sociale en syndicale overconsumptie. Enz. Wees vrij om aan te vullen.

Zelfs De Grauwe durft niet zeggen dat onze overheid te dik is. Met welk recht blijft hij dan op post?

"De totale schuld blijft dan voor iedereen gelijk"

Ha ja?

Met 10% van de belastingsbetalers die instaan voor 50% van de opbrengsten en 50 % van de belastingbetalers die instaan voor 6% van de belastingsopbrengst zeker?

Wie zei hier ook weer dat De Grauwe een "goede" economist was?
Zijn ze nu allemaal gek geworden?

Inderdaad, traveller: "was".

Hoe zat dat weer met een staatschuld die er vanzelf komt? Verdwijnt die ook niet weer vanzelf?
Morgen is Mathot 4 jaar dood. Keynes hebbe zijn ziel.

Hoe gaat Daerden het Waals begrotingsdeficit oplossen dat zonder de krisis al 200 miljoen was? Hij krijgt nu 600 miljoen minder. Rien ne se crée, rien ne se perd? (Lavoisier)

Vlaanderen zal het iets moeilijker hebben met 12 + 4 miljard (rente) op te hoesten voor de noodzakelijke transfers nu er 900 minder geristorneerd wordt en Opel/Ford/XXX moet worden genationaliseerd.

Toch maar de touwen kappen? Ieder voor zich en het IMF voor allen.

Het meest sprekend voor slechte wil binnen de Belgische politiek om ook maar iets aan de obesitas van de overheid te doen is Van Rompuy's begrotingsconclaaf.

Pek en veren, Eric, pek en veren!

Reken er maar op dat onder meer ik er alles zal aan doen om jullie potje NIET te helpen financieren.