Grote paniek, een week geleden. Onze jongens in Afghanistan werden beschoten door de Taliban! Terwijl ze daar zijn om les te geven! "Beschoten worden, dat is eigenlijk oorlog voeren", aldus de roodgroene oppositie. En onze jongens zijn daar nu eenmaal niet om oorlog te voeren, maar om les te geven over vrede, zo werd ons een paar maanden geleden op het hart gedrukt. Als onze soldaten beschoten worden, dan kunnen we ze beter terugtrekken, aldus nog de roodgroene oppositie. Kijk naar Rwanda in 1994: daar werden onze jongens ook beschoten, met fatale gevolgen. We hebben toen onze troepen teruggetrokken, en dat bleek achteraf een goede strategie. Dat miljoen doden dat kort daarna te betreuren viel, dat was natuurlijk de schuld van die Canadese VN-generaal, nietwaar. En van Radio Mille Collines.


Ook de media sloegen onmiddellijk groot alarm. Onze jongens werden beschoten! Eerste reactie: onmiddellijk een Groot Maatschappelijk Debat organiseren met als enige vraag: "Moeten De Belgische Militairen Teruggeroepen Worden Uit Afghanistan?". Ik kan me andere landen voorstellen waar er nog andere vragen zouden circuleren in dat Groot Maatschappelijk Debat: moeten we misschien versterkingen sturen? Moeten we hen misschien aflossen? Moeten we misschien meer kogelvrije vesten, gepantserde voertuigen en - uiteraard - zandzakjes sturen? Niet zo in de Vlaamse media. Beschoten worden = terugtrekken, dat is de Pavlov-reflex.



De verantwoordelijke minister, de heer Pieter Frans Norbert Jozef Raymond De Crem, werd naar de studio's van de VRT ontboden. Deze omroep, die onder de voogdij staat van de Vlaamse overheid, trekt meestal partij voor de federale overheid en haar belangen. Behalve als het om defensie gaat: dan primeert niet het nationaal belang, maar het pacifisme. De taak om de minister aan de tand te voelen werd opgedragen aan de ervaren ankervrouwe en duidingsambtenaar Martine Tanghe. Tijdens haar loopbaanonderbreking bij de VRT was zij een tijdlang woordvoerster van het Vlaams Parlement, waardoor zij een grote onafhankelijkheid en vrijmoedigheid ten overstaan van politici heeft leren ontwikkelen. Dat was ook te merken in het interview, zoals uit volgende video en partiële transcriptie blijkt.



[00:01] "De oppositie is zeer hard voor u. U liegt altijd."

[01:17] "Het is natuurlijk wel zo dat de troepen die nu onder vuur genomen zijn, dat die officieel deel uitmaken van een opleidingsteam. Maar in de praktijk doen die het werk van grondtroepen. Dat is toch niet in overeenstemming met hun mandaat?"

Bij het uitspreken van de term "in de praktijk" begint het middenrif van Martine onbedaarlijk op en neer te schudden als ze het denkt aan het contrast tussen de officiële uitleg, les geven, en de werkelijke toestand, beschoten worden. Minister De Crem ondergaat het allemaal minzaam en blijft nuchter.

[02:48] "Nu is het ook zo, dat geeft iedereen toe, we hebben het trouwens ook gezien van een militair ter plekke, dat de situatie daar nog nooit zo erg geweest is, de Taliban staat sterker dan ooit, er zijn meer aanslagen dan ooit. Moeten wij onze aanwezigheid niet herbekijken? Is het nog wel zinvol wat wij daar aan het doen zijn?"

Wie bij het horen van "onze aanwezigheid herbekijken" dacht dat het misschien zou gaan over het sturen van versterkingen, werd meteen onmiddellijk met beide voeten op de grond gezet. Als je beschoten wordt, wijst dat erop dat wat je doet niet zinvol is, capice?

[03:27] "En als we meer en meer in gevechten betrokken raken? Stel dat er doden vallen?"

De vragen worden afgevuurd als in een mitrailleursalvo. Kortaf en snel. Gevechten. Doden. Het zit er allemaal aan te komen, Pieter Frans Norbert, en jij bent de verantwoordelijke. Gaat gij nog lang uw been stijf houden?

[04:02] "Gaat u het parlement daarover in het vervolg daarover volledig inlichten?"

"In het vervolg", dat is wat de moeder of de schooljuf aan het stoute kindje zegt als berisping. En ga je in het vervolg geen snoep meer pikken? De Crem is stout geweest, hij heeft het Parlement niet volledig ingelicht. Zal hij in de toekomst niet stout meer zijn, dat is de hamvraag.

Het gesprek is bijna ten einde, de afronding is in zicht. Martine floept er nog snel een oorveegje tussen.

[04:34] "Maar er zijn wel dingen verzwegen."

U merkt dat ik de antwoorden van minister De Crem hier niet citeer. Dat is ook niet nodig, want de vraagstelling droeg al alle antwoorden in zich. Maar luistert u toch maar zelf even - als huiswerk - naar wat De Crem zei over O-b-a-m-a en over "een jeep die was vastgereden in de modder".

Dat was het interview in het middagnieuws van de VRT, dat om 13 uur werd uitgezonden. Om 19 uur zond de VRT enkele fragmenten uit van dit interview, waarna Martine Tanghe ons meedeelde wat de oppositie ervan vond.



[00:10] "Dat zeggen de defensiespecialisten van de twee partijen in een gesprek met Goedele Devroy."

Terwijl ze het woord "defensiespecialisten" uitspreekt, buigt Martine het hoofd lichtjes naar beneden. Het zijn "defensiespecialisten", en dat woord spreekt ze met het nodige ontzag uit. De competentie van die "defensiespecialisten" is zo overweldigend dat de lichaamstaal niet kan achterblijven.

De interviewkunsten van Martine Tanghe bleven ook op Twitter niet onopgemerkt.