De psychologie van de welvaart
Mijn analyse van Europa is deels beïnvloed door het feit dat ik momenteel in de Verenigde Staten woon. Ik voel een enorm verschil. In Europa overheerst een collectieve droefgeestigheid, een gebrek aan energie. Tegelijk heerst er dankzij de welvaartsstaat een gevoel van relatieve bescherming. In Amerika is dat net het tegenovergestelde. Je hebt veel energie gecombineerd met een grote individuele angst voor de toekomst. 'Als ik mijn job verlies, verlies ik mijn leven', dat gevoel. (...)
Aziaten hebben momenteel veel meer veerkracht dan wij omdat ze uit een cultuur van lijden komen. Nog niet zo lang geleden leefde het overgrote deel van de bevolking in een armoedige en uitzichtloze situatie. Samen met het economische wonder kwam de hoop op een beter leven. Ze dragen die herinnering met zich mee en zijn bereid om het gevecht met de crisis aan te gaan. Je zou kunnen zeggen dat Aziaten de energie hebben die de Europeanen in 1945 hadden toen ze temidden van de oorlogsruïnes aan de wederopbouw van hun continent begonnen. Wij, daarentegen, zijn in zekere zin slachtoffers van ons succes. Niets leidt meer tot mislukking dan succes. Qua welvaart waren we zo succesvol dat onze huidige doelstelling vooral gericht is op de verdediging van wat we hebben. Niet veroveren, maar verdedigen is ons doel geworden. We zijn een defensief continent geworden, gericht op de status-quo. (...)
Dominique Moisi, auteur van "De geopolitiek van emotie", geïnterviewd door Koen Vidal in De Morgen, 27 juni 2009
Aziaten hebben momenteel veel meer veerkracht dan wij omdat ze uit een cultuur van lijden komen. Nog niet zo lang geleden leefde het overgrote deel van de bevolking in een armoedige en uitzichtloze situatie. Samen met het economische wonder kwam de hoop op een beter leven. Ze dragen die herinnering met zich mee en zijn bereid om het gevecht met de crisis aan te gaan. Je zou kunnen zeggen dat Aziaten de energie hebben die de Europeanen in 1945 hadden toen ze temidden van de oorlogsruïnes aan de wederopbouw van hun continent begonnen. Wij, daarentegen, zijn in zekere zin slachtoffers van ons succes. Niets leidt meer tot mislukking dan succes. Qua welvaart waren we zo succesvol dat onze huidige doelstelling vooral gericht is op de verdediging van wat we hebben. Niet veroveren, maar verdedigen is ons doel geworden. We zijn een defensief continent geworden, gericht op de status-quo. (...)
Dominique Moisi, auteur van "De geopolitiek van emotie", geïnterviewd door Koen Vidal in De Morgen, 27 juni 2009



Reacties
A.Rouet
dinsdag, 30 juni, 2009 - 09:00Amerikanen (moeten) leven om te werken, West-Europeanen (kunnen) werken om te leven.
Op zomeravonden zoals gisteren, vandaag en morgen zitten wij Vlamingen met zijn vele tienduizenden op terrasjes in leuke stadjes als Brugge, Gent, Mechelen, Leuven, Hasselt etc., drinken er een Duvel, eten een hapje, klagen wat over politiek, belastingen en hun buurman die vaderschapsverlof neemt, maar 'ach geef er ons nog enen' want neen, ze gaan te vaak op reis om niet te weten dat het elders 'veel minder is'.
Neen jaloers hoeven ze niet te zijn op de Amerikaan die na achten tussen kantoor en thuis op de intersection een McDonalds 'in-drived' voor een cherry Cola met double cheeseburger en donut-after.
Immers diens 'grote individuele angst voor de toekomt', aldus Moisi, mag hem dan het nadenken beletten, het gevoel 'dat men zijn leven verliest, wanneer men zijn job verliest' moet verschrikkelijk zijn. Als hij al slapen kan, droomt hij wel eens van een vangnet als het onze.
Vanavond zit ik op de Vismarkt in Mechelen, eet er wat sardientjes in de Ronda, lees er de nieuwe Humo en bekijk er de opwaaiende zomerjurken van nieuwe meisjes
Om het met Emiel Goelen te vragen: U toch ook?
Lizzie
dinsdag, 30 juni, 2009 - 11:50@A.Rouet
Dit is nu wel een inspirerende reactie met een grond van waarheid.
De Europeanen hebben weinig energie en zijn droefgeestig door het sinds jaren gevoerde Europese (en lokale) socialistische beleid.
Heel (voor de maatschappij) kostelijke sociale vangnetten moeten niet alleen dienen voor eigen bevolking, maar nu vooral ook voor de (door henzelf geïmporteerde) massale hoeveelheid immigranten. Omdat hen dat ook electoraal uitkomt.
Dit heeft als gevolg dat vooral geteerd wordt op de constructieve en producerende liberale Europeanen, die daardoor (terecht) ontmoedigd worden en met als maar minder als maar meer moeten dragen. En als maar zelf minder beloond worden en minder voordelen hebben dan de grote groep van sociaal beschermden.
Het gaat de Europeanen zoals kinderen van een slechte opvoeder. Alles wordt in hun plaats gedaan, voorzien en opgelost. Creativiteit en motivatie tot werken worden niet meer gestimuleerd noch beloond. Alleen wie het gemakkelijk neemt en hard zeurt, heeft succes en krijgt alles in de schoot geworpen. Veel zelfredzaamheid, optimisme, werkkracht en creatie van welvaart moet men van zo'n jeugd niet verwachten.
Alleen een therapie van een hard maar gezond liberalisme, van voor wat hoort wat (en dat wordt pas beloond), van wie niet horen wil moet maar eens voelen, van een afbouw dus van alle overdrijvingen en misbruiken in de sociale bescherming, kunnen (hopelijk) van dat verwend kind dat ze van de Europeanen gemaakt hebben, nog een dynamische volwassen maken. Die mee aan de Europese kar kan en wil trekken in plaats van er liever lui dan moe er mee op te gaan liggen. Hopelijk nog op tijd.
ivanhoe
dinsdag, 30 juni, 2009 - 21:01A. Rouet, complimenti voor je bijdrage hierboven.
Maar...de kruik gaat zolang te water tot ze barst, hopelijk komt dat barstmoment er nooit.
LVB
dinsdag, 30 juni, 2009 - 21:13De bijdrage van A.Rouet hierboven hangt aaneen van stereotyperingen en vooroordelen. Vervang 'Amerikanen' door 'Marokkanen' en hun dito culturele voorkeuren, en je wordt als racist bestempeld. Maar Amerika-bashing is zoals steeds 'inspirerend' en kan op ruime complimenten rekenen.
De stroom economische vluchtelingen uit de VS is hier intussen niet meer te stelpen.
Cogito
dinsdag, 30 juni, 2009 - 21:55Awoert is een zot. Moraalridder van mijn gat.
Op de vismarkt die rondvliegende hand niet gezien, gij vermetele? Mene mene tekel ufarsin.
joe
dinsdag, 30 juni, 2009 - 22:25luc : je parallel met Marokkanen toont weer aan dat je de kwestie niet begrijpt en vermoedelijk nooit zal begrijpen. zie ook het geval rvhg destijds. nee, ik doe geen poging tot verdere uitleg. de finesse om een soufflé te maken kan je ook niet zomaar in 1-2-3 uitleggen aan iemand die amper een ei kan bakken doch perfect weet wat de chemisch/biologische samenstelling is van zo'n ei.
A.Rouet
dinsdag, 30 juni, 2009 - 22:54Niet in Mechelen geraakt, in Leuven blijven hangen en er in de Muntstraat, net als een paar honderd anderen, 'een terrasje met hapje gedaaan'. Jolige vrolijkheid alom.
Dat 'barstmoment' ivanhoe, zoals de VS er nu een kent met zijn huizencrisis, zie ik bij ons nog zo snel niet gebeuren.
In 1936 voorspelde Gazet van Antwerpen zo'n barstmoment al naar aanleiding van de 'eerste week congé payé' voor loontrekkenden. Ondertussen weten we wel beter, de Vlaamse kust en de Waalse Ardennen zijn er de sociale organisaties en dito partijen nog steeds dankbaar voor.
Dat iemand zo'n kapotte kruik vreest, dààr kan ik nog inkomen, maar het lijkt er wel op dat sommigen stilaan wanhopig worden omdat zo'n moment hier maar niet wil komen.
En voor de vrijgezellen hier, kom eens vanachter dat klavier,laat A.Rouet voor wat hij is, de stad loopt vol nieuwe meisjes, om het met Yevgueni te zeggen.
traveller
dinsdag, 30 juni, 2009 - 23:10@ joe
De algemene zwarte armoede in Amerika waar Rouet steeds over zaagt bestaat in de slums van de amerikaanse grootsteden en in Brussel, ik zie daar geen verschil in. Dan spreek ik nog niet over de slums in Wallonië.
Die jonge meisjes die in Leuven voorbij wandelen zijn ook in de amerikaanse steden aanwezig en de overgrote bevolking gaat niet op een terrasje zitten, maar gaat jagen of vissen in een fantastische uitgestrekte natuur of rijdt buiten de stad om te gaan golven. Ik zou me dus niet te droevig stemmen om het lot van de amerikanen. Verder zullen we maar afwachten hoe het verder evolueert.
joe
woensdag, 1 juli, 2009 - 08:00@traveller: ah, ging het daarover?
Lizzie
woensdag, 1 juli, 2009 - 08:35@Luc (#84272)
Als A.Rouet het had over alle Amerikanen, ja, dan heb je natuurlijk gelijk Luc en was mijn reactie gewoon veel te kortzichtig.
Maar de sfeer die hij beschreef komt wel (voor een deeltje althans) overeen met wat één van mijn zonen ondervond en uitgebreid beschreef, toen hij voor een bijkomende opleiding gedurende meerdere maanden in NY verbleef. Voor een jonge man als hij die toen alleen maar de ‘sociale luxe’ van Europa kende, was het een belangrijke levenservaring van te merken dat men in zo’n grote Amerikaanse stad, iemand met bijvoorbeeld een hartinfarct, zomaar op de stoep liet liggen, bij gebrek aan een goede medische verzekering. En dat naast de grootste rijkdom, ook de grootste armoede kon bestaan. Zoals Traveller dat ook hiervoor beter omschreef.
De door mijn zoon ginder gemaakte vrienden die dan eens de grote plas overstaken naar hier, waren ook zeer verbaasd over de persoonlijke aandacht en medische voorzieningen die één van hen hier toevallig te beurt viel. Zo ongewoon was het voor hen.
Maar dat is uiteraard maar een heel beperkt beeld van het geheel en helemaal geen reden om aan Amerika-bashing te doen, wat een verwerpelijke en onrechtvaardige tendens is van al te veel Europeanen.
Want wat ginds als opleiding en vooral als mogelijkheid tot creativiteit werd geboden, dat vond hier in Europa ook geen vergelijk. Los van de grote vrijheid en de intense werkkracht die blijkbaar vele jonge Amerikanen kunnen opbrengen omdat o.a. de vergoedingen die ze daar ginds voor kunnen krijgen gigantisch veel hoger zijn dan hier. Zonder nog te spreken van hun grote gastvrijheid, zelfs in de onmiddellijke buurt van Manhattan.
Leo Norekens
woensdag, 1 juli, 2009 - 10:02@Joe: waar het over gaat op dit blog, dat bepaalt A.Rouet, dat weet je toch? :-)
joe
woensdag, 1 juli, 2009 - 10:07@Leo: jullie zijn door hem geobsedeerd..... ik vraag me af waarom....
Leo Norekens
woensdag, 1 juli, 2009 - 10:54Qui? Moi?
Rick
woensdag, 1 juli, 2009 - 12:45En, Ali Rouet,
"Vanavond zit ik op de Vismarkt in Mechelen, eet er wat sardientjes in de Ronda, lees er de nieuwe Humo en bekijk er de opwaaiende zomerjurken van nieuwe meisjes"
"Niet in Mechelen geraakt, in Leuven blijven hangen"
Heeft de baas van de Ronda je al gebeld om verslag uit te brengen over het aantal verdachte rechtse rakkers, die gisteravond – tevergeefs – voor z’n terras op zoek waren naar een hautaine, voyeuristische Humo-lezende sardienenvreter die hij kunnen filmen heeft?
Wou je je fichenbak à jour zetten?
A.Rouet
woensdag, 1 juli, 2009 - 14:00'hangt aaneen van stereotyperingen en vooroordelen'
@ luc
Eén man neemt hierboven het veralgemenende predikaat 'collectief' in de mond, de door jou geciteerde Moisi. Heb je dat dan gemist? Een vooroordeel of gewoon overgelezen?
@ joe
Ik denk dan weer joe dat hij het *heel goed* begrijpt, deze gevangene van zichzelf.
Leo Norekens
woensdag, 1 juli, 2009 - 17:17"...deze gevangene van zichzelf".
Kijk moeder, psychologisering in actie.
(Nee moeder, niet sterven! Niet in mijn bed!) :-))
joe
woensdag, 1 juli, 2009 - 20:17dat bedoelde ik nu met obsessie, Leo. Ooit zo'n reactie gedaan als luc, Cogito, Rick, Mike en andere Benny's aan het catalogeren slaan?
chris impens
woensdag, 1 juli, 2009 - 20:21@ A.Rouet: naast filosoof ook nog psycholoog, blijkbaar, het kan echt niet op. Die "gevangene van zichzelf" is wel vrij genoeg om in het openbaar en op zijn eigen forum van standpunt te veranderen (zie #84315). Tot die hoogte zie ik de genaamde "Argumentum-ad-hominem-reductio-ad-hitlerum-en-dan-snel-wegwezen" Rouet nog niet snel stijgen.
A.Rouet
woensdag, 1 juli, 2009 - 20:26'Mirrors on the ceiling
the pink champagne on ice
And she said "We are all just prisoners
here, of our own device" '
Cogito
woensdag, 1 juli, 2009 - 20:55Wat Leo zegt, mijn gedacht.
Ik denk dat alles wat awoert schrijft, al bestond. In 't Russisch.
NR
woensdag, 1 juli, 2009 - 21:19Rick, was jij in Mechelen, misschien? Ik was toevallig diezelfde dag in Leuven.
joe
woensdag, 1 juli, 2009 - 23:24do you think they can never leave?
A.Rouet
woensdag, 1 juli, 2009 - 23:32@ joe
Niet die grootste (zie ook Jagger/Bowie) maar die àndere hit van M.R.& the V., that's his problem.
joe
donderdag, 2 juli, 2009 - 00:38en wellicht zonder te genieten van die geweldige intro..... jammer
Rick
donderdag, 2 juli, 2009 - 10:44@ NR:
"Rick, was jij in Mechelen, misschien? Ik was toevallig diezelfde dag in Leuven."
Als ik geweten had dat Rouet in Leuven zat, was ik wellicht naar Mechelen gegaan :-)
Leo Norekens
donderdag, 2 juli, 2009 - 11:17...moet vreselijk warm geweest zijn in 't binnenland, om er Martha & the V. bij te sleuren. Schaduw genoeg toch in het Muntstraatje, dacht ik.
joe
donderdag, 2 juli, 2009 - 21:51OK, Leo, leg dan het album Wild In The Streets op, van The Circle Jerks. En luister, als ik me goed herinner, naar het zesde liedje van kant 1.
Leo Norekens
vrijdag, 3 juli, 2009 - 00:59Mmm, ik dacht even dat je "leave me alone" bedoelde. Trapped.
Wha'eve'.
joe
vrijdag, 3 juli, 2009 - 07:00't is nooit goed voor die gasten.
dendof
zaterdag, 4 juli, 2009 - 10:58Jajaja, die amerikanen, nu weer speciaal doen omdat er een neger staatshoofd is.
Pfft, wij in België hebben al permanent een immigrant als staatshoofd sinds onze onstaansgeschiedenis!
Nieuwe reactie inzenden