Nee hoor.

Deze visie valt zelf ten prooi aan de drang naar het perfecte, het afgewerkte. Web 2.0 gedijt veeleer volgens het wabi-sabi principe, een continu proces met onafgewerkte entiteiten die elkaar aflossen en complementeren.

Internetfora kunnen best werken, als het hoofdbestanddeel van de deelnemers werkelijk de intentie tot ernstige discussie heeft. Trollen zullen er altijd zijn. Zolang je je niet laat trollen, krijgen die geen vat op de discussie. Hun bijdragen zijn ruis, makkelijk filterbaar door hun signatuur of door de lezing van de eerste zin. Niet hinderlijker dan het zoveelste bericht over Paris Hilton in de kwaliteitskranten.

LVB waakt overigens over de kwaliteit, op een subtiele manier. Zijn citatenblog brengt een injectie van opinies van genaamtekende, vaak bekende personen, wier identiteit geen constructie is binnen het forum (zoals de mijne, of die van Cogito). Met LVB zelf als moderator en sporadisch deelnemer, de vaste klanten met hun al dan niet geconstrueerde identiteiten, en die "derde stem" van geciteerde prominenten of anderszins waarachtigen, is er meer dan voldoende tegengewicht voor de trollen en de vrijbuiters.

Een mening wordt niet waardeloos als het niet verifieerbaar is wie ze heeft geuit. Dergelijke uitspraak toont een fundamenteel gebrek aan inzicht aan in de werking van het huidige wereldwijde web en haar gemeenschappen. "Wie" ze heeft geuit is namelijk "die" ze heeft geuit.

De openingszin doet vermoeden dat de auteur het vooral moeilijk heeft met de vrije meningsuiting.
En dan moet de strijd tegen de "woordinflatie" als gevolg van de anonomiteit dienen als alibi om de vrijheid te beperken. "Vrijheid heeft altijd een naam", leuke oneliner, maar waar slaat het op? Wie sprak daar van inflatie?

Wie het moeilijk heeft met anonimiteit moet zich maar eens afvragen *waarom* mensen met een "controversiële" mening zich genoodzaakt zien de anonimiteit te kiezen. En misschien moeten ze maar eens gaan ageren tegen de geheime stemming. Vrijheid heeft immers altijd een naam, toch? "Weg met de stemhokjes! Stembiljetten op naam!"
http://lvb.net/item/7314#79429

Wat te denken van personen die fora afschuimen, de boel even komen ophitsen en dat gebruiken voor een eigen weblog waar je niet kan reageren. Op hun eigen weblog publiceren ze dan wat indianenverhalen als ze weten wie je bent. Gewoon omdat ze dat graag doen of omdat ze persoonlijk een pik hebben op bepaalde personen of instanties. Naar de anoniemen schreeuwen ze moord en brand als ze iets durven zeggen.

Mensen hebben inderdaad dikwijls een goede reden om anoniem te blijven. Juist om zich te beschermen ondermeer tegen dat soort figuren.

Natuurlijk kan je constructief deelnemen aan discussies op anonieme wijze. En ja, er zullen zich altijd trollen aanbieden. Ook niet anonieme. Op de meeste fora zijn er gelukkig moderatoren die de trollen er uit vissen.

"Anonimiteit devalueert het algemeen stemrecht."

In een pleidooi tegen het stemgeheim.

Zou mijn argument over de nodige ruimtevaart-snelheid van 28.000km/u "meer waarde" hebben als ik mijn echte naam zou geven?
Zou mijn argument dat men - voorlopig - nog niet sneller gaat dan 2.800km/u "minder waarde" hebben, als ik zou zeggen dat "Germaine Moons" niet de naam is van mijn moeder?

http://markpeeters.skynetbl...

De schrijver van het artikel is wschl. iemand die heel gevoelig is voor het gezagsargument, inzoverre dat een opinie meer waarde krijgt wanneeer ze uit de mond of pen komt van iemand die hij om een of andere reden waardeert. Zo ook zal hij een mening als minder zien, wanneer ze geuit wordt door iemand die bij hem lager aangeschreven staat. Zijn argumentatie lijkt mij daarom zware bullshit. En niet omdat het een Duitser is.

"Een mening wordt waardeloos als het niet verifieerbaar is wie ze heeft geuit."

De wereld op zijn kop: Ik zou eerder denken "als niet verifieerbaar is, WAT en met welke argumenten iets is geuit."

Als een (veelal) mediafiguur een mening uit, dan is dat voor velen evangelie, vooral als die in die media opgehemeld wordt tot referentie; Diezelfde officiële media suggereren wel te pas en te onpas dat iemand die niet in hun ideologische kraam past "guilty" is "by association" en daarom ongeloofwaardig of zelfs verwerpelijk over de gehele lijn.

Op een site als LVB kom en ga je hoe en wanneer je wil. Als je echt strafrechterlijke feiten zou plegen, is "standaard anonimiteit" hoe dan ook onvoldoende. anonimiteit of verifieerbaarheid van identiteit zijn heel relatief en een kwestie van resources die men er tegenaan kan en wil gooien.

Wat men eigenlijk wil doen is kunnen "brandmerken" vanuit politiek correcte hoek: uitsluiten, op subtiele (nu ja, het is eigenlijk heel doorzichtig) wijze de geloofwaardigheid onderuit halen.

Eigenlijk zou men beter de ontvangers van de informatie wijzen op het relatieve van bronnen. Als mijn grootouders iets in de "gazet" gelezen of op TV gezien hadden, was het "waar", wat andere ooggetuigen, insiders, ook mochten beweren. Voor de politiek correcten snijdt opvoeding tot kritische zin langs twee kanten.... dus schieten ze liever op de boodschappers.

De zoveelste betutteling van burgers die geacht zijn niet zelfstandig te kunnen denken en oordelen. Het grootste gebrek in de media is dat aan eerlijke journalistiek: degelijk onderzoek, scheiding van feitene en duiding en nuance in de duidingen...

Ik was geneigd de auteur van het citaat gelijk te geven, maar de commentaren van Johan Vandepopuliere en Publius hebben ertoe bijgedragen dat ik er nu genuanceerder over denk.

Toch deze opmerkingen:

1) De actieradius van anonieme meningen blijft beperkt tot het internet; daarbuiten zijn die meningen quasi onbruikbaar. Een anonieme blogger of commentator zal niet of nauwelijks gecontacteerd worden door andere media voor een interview, bijvoorbeeld. Anonieme meningen hebben wel degelijk invloed, maar die invloed blijft meer 'onder de radar'.

2) Er bestaat wel degelijk zoiets als een verantwoord 'gezagsargument', of laat ik het liever noemen 'verantwoordelijkheidsargument'. Dit heeft minder te maken met 'meningen' maar meer met al dan niet vermeende feiten. Als blogger X een schokkende bewering doet, hoe moet ik daar als blogger Y mee omgaan als ik hem wil citeren en zijn bewering verder wil verspreiden? Als ik weet wie blogger X is, kan ik schrijven 'volgens blogger X is...'. Als het achteraf onwaar blijkt te zijn, is de persoonlijke geloofwaardigheid van blogger X ernstig geschonden. Gezien deze kosten/baten-balans is het logisch dat blogger X niet over één nacht ijs gaat. Een anonieme blogger X daarentegen kan zich veel meer permitteren, maar juist daarom is zijn geloofwaardigheid veel kleiner. Zo'n anoniemerd kan wel over één nacht ijs gaan en wat hij schrijft kan dus gerust als lichtzinnig beschouwd worden. Een bewering van zo'n anonieme blogger zou ik maar onder groot voorbehoud citeren.

3) Wie anoniem is, heeft geen rechten. De zinsnede "vrijheid heeft altijd een naam" zou ik vervangen door "rechten hebben altijd een naam". Ik kan hier om het even welke anoniemerd een pedofiel, een crimineel of een geestesgestoorde noemen - het slachtoffer van die laster en eerroof zal zich niet juridisch kunnen verdedigen, want ik heb geen reële persoon belasterd. Om een klacht te kunnen indienen moet de anoniemerd al uit de anonimiteit treden tegenover de overheid, en om zich burgerlijke partij te stellen moet hij ook uit de anonimiteit treden tegenover de lasteraar. Omgekeerd kan ik wel elke anonieme persoon die mij belastert het voorwerp laten worden van een gerechtelijke procedure.

Maar het is inderdaad wel zo dat 2 en 3 vooral te maken hebben met feitelijke berichtgeving en minder met meningen, en dat enkel punt 1 louter op meningen slaat. Wel is het zo dat de meeste beargumenteerde meningen gestaafd worden met feiten. Anonieme meningen worden vaak gestaafd met niet-verifieerbare feiten.

Anonimiteit is het enige wapen van de zgn 'klokkenluiders', en dan nog. Als de tonen van hun klok bij de machtshebbers in de verkeerde oorgang terechtkomen, dan zal hun anonimiteit onverwijld opgelost worden. Bedreigingen van het medium, huiszoekingen incl en... je hoort er niets meer van.
Misschien een ander argument in deze : Meningen op naam zijn opspoorbaar via Google, Bing, ea. zoekmachines. Anoniemen komen daar nooit in, tnzij de schuilnaam inmiddels 'gemeen goed' geworden is, bvb Yasmine, Jo met de banjo, Kobus Klets... Ik zit nu te gremelen, want ik weet dat die laatste naam menig voorhoofdgefrons zal opleveren. Nog 1 : Reporter 17 van het NIR.

@Luc

Ik begrijp wat u bedoelt met 'verantwoord gezagsargument' en ik volg u ook in wat u erover zegt. Maar u heeft het meer over het grensgebied waar woord in daad overgaat (laster etc.)
Ik doelde meer op gevallen zoals het boek over Mitterand: bejubeld zolang men niet wist wie de auteur was, verguisd zodra zijn politieke strekking bekend werd. Nochtans verandert de kwaliteit van inhoud niet naargelang de politieke overtuiging van de auteur.

De naam "Publius" is niet willekeuring ;-)

http://www.foundingfathers....

Interessante werken ivm "anonimiteit" zijn:

"Digital Anonymity and the Law" in de IT&Law series van Asser Press, Den Haar, ISBN 90-6704-156-4

oa hoofdstuk III Handelt over "The case of anonymity in Western Political Philosophy. Benjamin Constant's refutation of Republican en Utilitarian arguments against anonymity."

deze problematiek pre-dateert uiteraard Internet...

En "The Value of Privacy", Beate Rössler, Polity Press, Cambridge, ISBN 0 7456 3110 X

Ik denk dat gezagsdragers veel schrik hebben van Internet. Een individueel pamfletje, occasioneel verspreid op anonieme wijze heeft weinig of geen autoriteit.

Een zelfs anonieme blog (maar de blog hoeft niet anoniem te zijn) waar diverse anonieme pro en contra discussies plaatsvinden die als kwaliteitsvol aanzien worden na verloop van tijd wegens: blijk van kennis van zaken en inzicht van de bijdragers (grappen en zwanzers veranderen daar niet veel aan, maken het soms iets luchtiger, zolang het beperkt blijft), krijgt een zekere vorm van "authoriteit", waarde.

De lezer moet maar intelligent genoeg zijn om verdere verificatie te doen, als hij dat wil en te nuanceren, inclusief bewustzijn van eventuele bias en die in te calculeren.

Veel "anoniemen" hier zijn pseudoniemen. Tot mijn grote verwondering is er zelfs nauwelijks of geen misbruik van de pseudoniemen....

Dus.... mensen, zelfs anoniem, zijn nog zo "slecht" niet en anoniem tonen ze misschien een echter gelaat en voel je beter wat er echt leeft....dan als bvb de Gedapo van De Witte meeloert of de politiek correcten uitpakken met hun tolerantie die enkel zichzelf tolereert.

Het Internet is prachtig op dat vlak, op gang getrokken door techneuten, totaal los van politiek. Pas recent zien vooral linkse "intelligentsia" het "gevaar" van de vrije meningsuiting door internetproletariërs...

Grappig eigenlijk hoe zij verworden zijn tot een heuse Linkse kerk met hun media als moderne versie voor donderpreken... en Rome vervangen door Straatsburg en EU-Brussel. Destijds van onschatbare waarde voor ontvoogding, nu verworden tot het gelijke van wat zij ooit bestreden.

Pseudoniemerds voeren soms een typetje op, dat misschien wel gebaseerd is op henzelf, maar waar ze toch nog aanzienlijk of genuanceerd van verschillen.

De auteur keert de redenering om.
Er is ongetwijfeld een verband tussen een klimaat van vrijheid van meningsuiting en de mate waarin meningen anoniem geuit worden. Maar het is het gebrek aan vrijheid - niet zozeer formele maar werkelijke - die mensen met een eerbare maar dissidente mening tot anonimiteit dwingt. De geschiedenis kan ons hier vele voorbeelden van bieden.

Het bewust verwarring zaaien tussen dissidente maar eerbare meningen en cretologie is een tactiek om dissidente visies te discrediteren en te weren. De cretologische ruis is de prijs die we moeten betalen voor het recht op anonimiteit in een oprimerend klimaat.

"Vrije meningsuiting is een recht, dat zegt het Hooggerechtshof. Maar op talloze internetfora vallen woorden die verdekt worden uitgedrukt ten prooi aan een snelle inflatie. Een mening wordt waardeloos als het niet verifieerbaar is wie ze heeft geuit."

Maakt de professor hier niet de fundamentele fout door "meningsuiting" te verwarren met "meningsgaring"?
Als het mijn recht is om mijn mening via dit medium te uiten dan is het ook zijn vrijheid om van mijn mening kennis te nemen en/of er enige gewicht aan te geven?

Of is hij er voorstander van om de vrijheid om mijn mening te uiten afhankelijk te maken van het gewicht van mijn naam/titel?
Of is hij niet slim genoeg om het gewicht van mijn mening te toetsen naar zijn eigen inzicht?
Is dit laatste trouwens geen nog fundamenteler recht?

Maar is dit nu niet net het probleem?
De controle (lees: macht) over de taxatie van een afwijkende mening is n keer moeilijker dan het gewoon verbieden er van.
Is het daar dat de professor maar ook de establishment-marketeers-journaille met stijgende frustratie het schoentje knelt?

Of is de professor gewoon gefrustreerd omdat hij zijn eigen mening steeds opnieuw moet staven met intellectuele arbeid, eerder dan gewoon te ondertekenen met zijn titel?
Maar dan moet hij het medium "internet" niet aanvallen. Dat hij dan maar eens naar de kwaliteit en de politieke rugdekking kijkt van zijn collega's die het gewicht van zijn titel hebben gedevalueerd.

@Fieseler: Mag ik erop wijzen dat de Belgische Grondwet alvast de vrijheid van drukpers en de identiteit van de auteur of verantwoordelijke uitgever in één en hetzelfde artikel regelt?

"Art. 25: De drukpers is vrij; de censuur kan nooit worden ingevoerd; geen borgstelling kan worden geëist van de schrijvers, uitgevers of drukkers.

Wanneer de schrijver bekend is en zijn woonplaats in België heeft, kan de uitgever, de drukker of de verspreider niet worden vervolgd."

Met andere woorden en omgezet naar het huidige medialandschap: vrij spreekrecht, maar gekoppeld aan de verantwoordelijkheid van een identificeerbare persoon, weze het de auteur, de uitgever of de drukker.

Nu zult u zeggen: ja, maar het IP-adres kan toch door het gerecht nagetrokken worden in geval van strafbare zaken?

En wat als dat IP-adres verwijst naar één of andere openbare bibliotheek, cybercafé of niet-beveiligd draadloos netwerk? Volgens de letter van de wet ben ik, de uitgever, dan verantwoordelijk. Volgens de geest misschien niet, omdat ik er redelijkerwijze kon van uitgaan dat een residentieel IP-adres kan toegewezen worden aan een persoon.

Het gebeurt op internetfora dat er getaxeerd wordt op basis van de naam/titel en niet op de inhoud. Op basis van naam/titel worden zelfs reacties geweigerd. Mocht de reactie geplaatst zijn met een pseudoniem zou er wel een ernstig debat geweest zijn.

Ik vind de kanttekening over gezagsargumenten interessant, omdat het een zwakheid blootlegt bij de rationele mens. De rationele, verlichte, van alle dwaas geloof vrijgemaakte moderne mens, wordt met een praktisch probleem geconfronteerd: om in elk kennisdomein louter op basis van argumenten tot besluiten te komen ontbreekt hem de tijd.

Soms besluit men iets aan te nemen omdat het niet de moeite loont het te verifiëren. De moeite die een leek moet doen om de irrationaliteit van pi te doorgronden, staat niet in verhouding tot de baten van het werkelijk wéten dat pi irrationaal is.

Soms besluit men iets aan te nemen wegens urgentie. Wanneer de huisdokter ons met spoed laat opnemen, is het misschien niet zo verstandig hem zijn diagnose te laten argumenteren en de kennis te verwerven om die argumenten te evalueren.

In beide gevallen van futiliteit en urgentie verlaten we ons op het gezag van een specialist, in case de wiskundige en de dokter.

In welke mate ondergraaft dit de kritiek van de moderne mens op wie zich over het algemeen verlaat op gezagsargumenten?

Ik poneerde weliswaar dat anonieme meningen niet waardeloos zijn, maar ik vind wel dat meningen van experts waardevoller zijn, of toch minstens het voordeel van de aandacht verdienen. Dan nog blijf ik er bij dat niet zozeer de associatie met een fysieke persoon van belang is, maar wel de authoriteit van de schrijver binnen de opgebouwde context. In extremo: de mening van een superhacker op een forum over hacking, al heet hij xorg37bw, is méér van tel dan die van Bart Devos, Wilgendreef 36, Ninove, indien tenminste met zekerheid kan vastgesteld worden dat goeroe xorg37bw werkelijk aan het woord is.

@johan vandepopuliere: Vergelijk de geloofwaardigheid van volgende twee beweringen:

- "In Antwerpen woont een man die 4000 euro per maand van het OCMW trekt" vanwege "jefke".

- "In Antwerpen woont een man die 4000 euro per maand van het OCMW trekt" vanwege "Bart Devos, Wilgendreef 36, Ninove". We veronderstellen even dat dit zijn werkelijke identiteit is en geen geveinsde.

En nu vragen we ons niet af of de bewering waar is of niet, maar of ze überhaupt bruikbaar is, bijvoorbeeld ter verdere discussie op deze citatenblog (waar niet alles wat verschijnt noodzakelijkerwijze waar is).

De vraag naar "expertise" is hier niet aan de orde. Devos woont in Ninove en de bewering gaat over Antwerpen. Er is geen enkele aanwijzing dat Devos uit de aard van zijn beroep kennis kan hebben over dergelijke toestanden.

Nee, het enige verschil is: Devos stelt zich als identificeerbare persoon blootstelt aan persoonlijk geloofwaardigheidsverlies. Jefke niet. Devos riskeert meer dan Jefke bij het uiten van die bewering. Alleen al daardoor zijn beide beweringen niet equivalent.

Als ik bovendien de bewering van de anonieme persoon verder verspreid, kan ik aansprakelijk gesteld worden, of, zelfs in niet-juridische zin, "daarop aangesproken worden". Ik ben dan namelijk de laatste identificeerbare schakel in een ketting van verspreiding.

Ik wil dus alleen maar zeggen dat los van "autoriteit" of "expertise" er toch nog een verschil is tussen anonieme en niet-anonieme beweringen.

Dat men zich door bekendmaking blootstelt aan gezichtsverlies, werkt in twee richtingen.

Enerzijds vergemakkelijkt anonimiteit het spuien van gratuite nonsens en leugens, dat ben ik met je eens.

Anderzijds is het voor Bart Devos, onze inspecteur van politie uit Ninove, misschien gemakkelijker om als "jefke" de wantoestanden binnen het Ninoofse korps aan te kaarten, terwijl hij, desgevraagd door LVB aan de telefoon zal zeggen dat hij niet van corruptie op de hoogte is.

Aan de anonimiteit moeten we dus nog een factor toevoegen, namelijk de potentiële inslag van de bewering.

Als beenhouwer Van Schoor uit Appelterre met naam en toenaam zegt dat het Ninoofse korps verrot is, dan werpt dat wel meer gewicht in de schaal dan bij het anonieme Jefke, wegens de juridische en sociale gevolgen van zijn stelling, zoals je terecht aangeeft.

Er zijn heel wat fora met moderatoren of fora waar toch naam en e-mail gevraagd worden. Pseudoniemen zijn er toegelaten. Het zit het daar dan. Moderatoren kunnen zaken verifiëren of verantwoordelijken kunnen de betrokkene contacteren. Wordt hierdoor het gewicht van iedereen niet gelijk.

Of is het toch de titel. En zijn alleen experten geloofwaardig. Wie verifieert dan de titel of het expertgehalte. Als iemand een uitspraak van een forum wil verspreiden, moet hij of zij zelf maar de juistheid onderzoeken of inderdaad zelf de verantwoordelijkheid van de verspreiding nemen. De ernst van een forum is normaal snel in te schatten. Dat speelt ook weer mee

@Fieseler: Mag ik erop wijzen dat de Belgische Grondwet alvast de vrijheid van drukpers en de identiteit van de auteur of verantwoordelijke uitgever in één en hetzelfde artikel regelt?

Volledig mee eens.

En ik wil het geeneens hebben over de wetsaanpassingen en andere juridische engeneering dienaangaande waarmee men een bepaalde Vlaams Nationalistische partij (post factum) heeft weten te sluipmoorden.

Ik ben het tevens ook volledig eens met de juridische verantwoordelijkheid van een "internetauteur", "blogger" enz...

Maar dan kom ik eigenlijk via een looping terug op mijn punt (en dhr Vandepopuliere heeft dat reeds gedeeltelijk duidelijk gemaakt): is het niet net die juridische verantwoordelijkheid van bloggers die door het establishment (als evidente vijand van klokkenluiders ergo vrije meningsuiting) misbruikt wordt om enerzijds anoniemen (zoals mezelf) die niet zo dapper zijn (of meer te verliezen hebben) als de bekende hoornblazers te weren en anderzijds de niet anoniemen het zwijgen op te leggen?

@Fieseler, laatste paragraaf:

De vraag stellen is ze beantwoorden...

Vooral de linkerzijde is gespecialiseerd in sociaal ostracisme...

Rob Lemmens, student journalistiek aan de Arteveldehogeschool, is op zoek naar mensen die vinden dat anonieme bloggers alles moeten kunnen schrijven wat ze willen zonder daarvoor ter verantwoording te kunnen worden geroepen.

Dit met het oog op een interview.

Vermits ik zelf achter het principe van een "verantwoordelijke auteur" of "verantwoordelijke uitgever" sta, en zelf niet anoniem blog, kom ik niet in aanmerking.

Je kan Rob rechtstreeks contacteren via rob-lemmens@hotmail.com

Deze reactie heeft een beperkte houdbaarheid en zal verwijderd worden na het verstrijken van de deadline voor zijn interview.

Je kan 'm om te beginnen al de (retorische?) vraag stellen: "Vindt U het nuttig dat mensen in China anoniem bloggen?"

@Cogito: Of je kan de vraag stellen: "Als een blogger op een Russische webserver publiceert dat Cogito (te vervangen door Cogito's echte naam) een pedofiel is, vindt u het dan wenselijk dat het Russische gerecht ingaat op de vraag van een buitenlandse gerechtelijke instantie om de identiteit van de auteur vrij te geven teneinde hem te kunnen vervolgen voor laster en eerroof?"

Zeer wenselijk, ook als ie dat over Luc Van Braekel zou schrijven, of iets anders dat lasterlijk en leugenachtig is. We zitten daarmee buiten de vrijheid van meningsuiting zoals dat in alle vrije landen ook het geval is. Ik zou zelfs zeggen dat, indien de auteur niet te achterhalen valt, de eigenaar van de server verantwoordelijk is in zulk geval. Maar dat lijkt me iets van een heel andere orde. Jou vraag mag niet dienen om een negatief antwoord op de mijne te verantwoorden.

@Cogito: "We zitten daarmee buiten de vrijheid van meningsuiting zoals dat in alle vrije landen ook het geval is"

Niet akkoord, dit valt wel degelijk onder de vrijheid van meningsuiting in die zin dat preventieve censuur van overheidswege hiertegen (naar mijn mening) uitgesloten moet zijn en blijven. Bestraffing en schadevergoeding achteraf kan wel.

Maar zeggen dat dit "niet onder de vrijheid van meningsuiting" valt is zoiets als zeggen dat mensenrechten niet gelden voor misdadigers, of dat dieven geen mensen zijn. Zoiets als "racisme is geen mening maar een misdaad".

Grondwettelijk bestaat er "vrijheid van drukpers". Om maar te zeggen dat niet alleen "meningen" vrij zijn, maar dat ook de juiste of onjuiste weergave van feiten beschermd is. Maar dus ook vatbaar is voor bestraffing en schadervergoeding achteraf.

Helemaal eens.