Open brief aan het VBO over hun akkoord met SABAM

Sabam gaat dus via oppervlaktes berekenen hoeveel een bedrijf moet betalen. Nu moet ge mij eens uitleggen hoe Sabam kan aantonen aan de hand van een oppervlakte welke muziek gespeeld werd en of die muziek wel door haar vertegenwoordigd is.
Dit is Sabam gewoon carte blanche geven, ongeacht of ze nummers nu vertegenwoordigen of niet.
Een auteur mag gerust zijn brood verdienen met zulke bijdragen, maar niet op de manier waarop het nu gebeurt.
Een autotaks wordt toch ook niet berekend op de oppervlakte van uw garage?

Kan je niet als bedrijfsleider een controleur van SABAM weigeren jouw eigendom te betreden?

Zo heeft Youtube een aanzienlijk aanbod films ter beschikking op haar site, volledig en legaal.
Alleen in dit land kun je dit weer niet zien vanwege een auteursrechtenbeperking (door Sabam natuurlijk)

@BrechtG: ook dan ja. Mijn vader is thuis zelfstandige, en moet een billijke vergoeding betalen; zonder dat ze eigenlijk weten of er nu een radio aanwezig is of niet. Of het nu Sabam of billijke vergoeding heet doet er eigenlijk niet toe, betalen zal je.

Ik denk dat je wel de mogelijkheid hebt om aan te voeren dat je niet van hun werken gebruik maakt. Maar dan mag je er zeker van zijn regelmatig genagd te worden en owee als de buur zijn radio op een dag te luid heeft staan. Idd maffiapraktijken: en dan dreigen met advokaten en deurwaarders. Je mag er gewoon niet aan toegeven.

Even een paar principes en aspecten belichten:

1) "wat als je uitsluitend muziek speelt waarop de auteursrechten zijn vervallen"? De bewijslast ligt dan bij u, niet bij SABAM. Jij zal aan de hand van playlists moeten bewijzen welke muziek je draait. Dit op het eerste gezicht nogal raar principe wordt zelfs verdedigd door parlementsleden die zich kritisch opstellen tegenover SABAM: http://lvb.net/item/5677 en http://lvb.net/item/877 . Een tweede aspect hierbij is dat je nog altijd billijke vergoeding zal moeten betalen aan de uitvoerders, want zelfs als je alleen maar 78-toerenplaten met klassieke muziek draait is het onwaarschijnlijk dat alle dirigenten en orkestleden al meer dan 50 jaar overleden zijn (naburige rechten gelden tot 50 jaar na overlijden, auteursrechten 70 jaar).

2) De kern van de zaak is dat men een bedrijfsruimte blijkbaar als een publieke ruimte beschouwt. Dat is zo bij winkels en kleinhandelszaken die toegankelijk zijn voor het publiek, maar (volgens mij) niet voor kantoorruimtes, groothandelszaken enz. waar je alleen op afspraak binnenkomt. Een bedrijf is een privé-initiatief, contracten tussen werkgever en werknemer zijn privé-overeenkomsten. Een personeelslid dat muziek hoort uit een installatie van de werkgever, dat is zoiets als een tiener die in de huiskamer muziek hoort uit de radio van zijn ouders. Een loutere privé-kwestie in besloten privé-kring. Er is een nefaste tendens aan de gang om de werksfeer niet meer als een privaat-contractuele relatie te beschouwen, maar als een soort publiek instituut. Werkgevers moeten tegenwoordig in staat zijn de selectie en aanwerving van personeel op objectieve gronden te verantwoorden tegenover de overheid, om te bewijzen dat ze niet discrimineren. Dat is één voorbeeld van het in de publieke sfeer trekken van het 'instituut' arbeid, deze SABAM-kwestie is blijkbaar een ander voorbeeld van diezelfde nefaste evolutie.

Elk bedrijf wordt voortaan aanzien als een openbare plaats. Dat wil dus ook zeggen dat ik in elk bedrijf zomaar kan binnenlopen???

Wat Pieter Casneuf eigenlijk bedoelt, is dat de wet in veel gevallen niet is aangepast aan de huidige leefwereld. Daar ben ik het mee eens. En ik ben het er ook mee eens dat de wet de mens moet dienen en niet omgekeerd. Maar daar is maar één oplossing voor: dat men de wet verandert. Dat is het werk van onze wetgevende macht c.q. het parlement. Zolang de wet niet is aangepast, moet ze in haar huidige vorm worden toegepast.

In heel deze problematiek staat de definitie van het begrip "familiale kring" centraal. Ik denk dus dat men heel de problematiek kan uitklaren door dit begrip voor eens en voor altijd duidelijk te definiëren. En laat daar maar over worden gediscussieerd, geef het zijn tijd. Zodat we niet met weer een halfslachtige aanpassing van de wet komen te zitten waar we het de volgende vijftig jaar mee moeten doen.

Ik ben even niet mee. Het akkoord dat het VBO heeft afgesloten met Sabam geldt enkel voor de muziekskes gespeeld op de werkvloer van het VBO zelf, en niet van de aangesloten leden. Of zie ik dat weer verkeerd?

Ik heb alleszins nooit het VBO volmacht gegeven om in mijn plaats met Sabam te onderhandelen.

Kom me nu toch niet vertellen dat je taks moet betalen omdat je personeel naar de radio luistert? Huh? Hallo? Dat menen ze toch niet???

Als de mannen van de radio een plaatje kopen betalen ze al een deel auteursrechten, als ze dat plaatje uitzenden moeten ze nogmaals sabam betalen, en tot slot krijgen de bedrijven (de ontvangers) nog eens een sabamrekening omdat ze de radio op hebben staan.
Dat is dus voor 1 en hetzelfde produkt maar liefst 3X kassa kassa voor een organisatie die verdacht wordt van fraude en ontransparante boekhouding. Alstemblieft.

Misschien moeten we maar eens het hele begrip 'auteursrecht' herdefiniëren.'Uitvoeringsrechten' zijn nog belachelijker. Is een correcte prestatievergoeding niet genoeg? Krijgen de arbeiders die het ontwerp van mijn auto uitvoerden tot een rijtuig, ook royalties zolang ik met mijn karretje dat zij maakten, rondrijd?
Ik ben zelf auteur, maar weiger lid te worden van Sabam. Ik verbied trouwens deze organisatie ook maar één eurocent te innen in mijn naam en adviseer alle gebruikers van mijn werk om Sabam gewoon wandelen te sturen als ordinaire oplichters. Het is een commercieel privé-bedrijf dat geen enkel mandaat kreeg van mij en geen poot heeft om op te staan.
Nioemand is zelfs verplicht vooraf aan Sabam te melden dat wij ondelring een overeenkomst afsloten. Het is aan Sabam om te bewijzen dat zij gemachtigd is om in mijn plaats auteursrechten te innen.
Sabamleden kunnen niet eens benefietgebruik van hun werk meer toelaten!
Mij niet gezien! Ik loop nog liever hier en daar auteursrechten mis.

@oxbow: Ik dacht het argument van de "dubbele aanrekening" van radiostations en de werkvloer hier ook aan te voeren. Maar dan herinnerde ik me weer dat de "billijke vergoeding" (naburige rechten) wel berekend worden op basis van de CIM-luistercijfers, maar de SABAM-tarieven niet. Die worden bepaald op basis van het potentiële aantal luisteraars in het ontvangstgebied. Een radiostation dat obscure jazz draait en daarmee een klein publiek aanspreekt, en een radiostation dat alleen hitparademuziek draait, betalen evenveel als ze hetzelfde zendbereik hebben. Op zich al een onrechtvaardige tarifering.

Als ze de CIM-cijfers als basis zouden hanteren, zou je de betaling voor radiomuziek op de werkvloer nog als een dubbele aanrekening kunnen bestempelen. Maar met de tarifering op basis van inwoners in het ontvangstgebied niet.

Schiet me niet dood als ik me vergis, want in auteursrechten ben ik niet zo thuis, maar in principe lijkt me dit te kloppen. SABAM is immers een private onderneming die optreedt als beheersvennootschap voor het innen van de auteursvergoedingen (na een akkoord daarover af te sluiten met de Vlaamse overheid). SABAM kan dus maar in beperkte mate bepalen wie of wanneer er vergoedingen dienen betaald te worden, met name door de wet daaromtrent te interpreteren.
Dat ze een akkoord met het VBO daarover hebben afgesloten, houdt enkel in dat zij het VBO als een gesprekspartner zien die de Belgische ondernemingen vertegenwoordigen. Bij inningen verbindt SABAM zich er dus toe om op basis van het akkoord de heffingen te verrichten. Maar de beslissingen van het VBO en SABAM zijn uiteraard geen wet.
In sociale aangelegenheden kunnen vakverenigingen als het VBO wel eens beleidsmatig een vinger in de pap hebben, maar op het vlak van auteursrechten mijn inziens niet.

De enige die dus correct kunnen beslissen of er nu geïnd moet worden of niet, is de rechtbank bij discussie (of in principe de wet als die nu eens duidelijk is)

Misschien hebben sommige posters dit al hierboven aanhaalt en is dit dus oud nieuws.

De onrechtvaardigheid zit hem in de auteursrechten zelf, en niet in de wijze van tarifering. De radiodj koopt een cd van Clouseau met zijn geld, steekt zijn werk en tijd in het draaien van dat nummer, zodat Clouseau naambekendheid verwerft, mensen zin krijgen om misschien wel de hele cd te kopen of naar een concert te gaan. De dj creëert dus meerwaarde voor Clouseau. En wat zegt Sabam dan? Betalen makker! Dat is toch compleet absurd en de wereld op zijn kop. Clouseau moest in feite de bewuste dj betalen. Het maakt mij niet uit of Sabam nu privé of overheid is, daar zit eigenlijk het probleem niet, het probleem zijn de auteursrechten zelf.

@ivan: Als SABAM zo nadelig zou zijn voor Clouseau of voor muzikanten in het algemeen, waarom worden of zijn ze dan allemaal lid van SABAM? Met als gevolg dat hun muziek niet kan gepromoot worden (via het internet, via de radio enz.) zonder dat de promotor ervoor moet betalen.

Het is perfect mogelijk een radiostation op te starten dat enkel rechtenvrije muziek draait en dus geen SABAM moet betalen. Alleen zal daar geen kat naar luisteren, omdat die muziek niet aantrekkelijk is en het geen deuntjes zijn die lekker in het oor liggen.

Ik dacht dat rechtenvrije muziek mogelijk is, maar dat de naburige rechten (de zgn "billijke vergoeding", die eigelijk helemaal niet billijk is) sowieso altijd betaald moeten worden, zelfs al is niemand van de uitvoerders, producenten, etc. aangesloten bij de simim-clan van de maffia.

De meest pragmatische oplossing tegen de belasting op geluid van sabam ligt er m.i. in dat de zelfstandigen gewoon niets betalen. Indien sabam wil innen, hebben ze een rechterlijke beslissing nodig. De bewijslast ligt volledig bij sabam:
1. ze moeten het bewijs leveren dat er muziek gespeeld werd buiten de private kring
2. ze moeten het bewijs leveren dat zij de rechten op die muziek beheren

Twee bewijzen die heel erg moeilijk te leveren zijn, zeker als het gaat om muziek op een werkvloer waartoe niet-bevoegden geen toegang hebben.

Met welk recht en/of bevoegdheid onderhandeld het VBO met SABAM. Afspraken tussen twee privé-organisaties kunnen voor andere privé-organisaties (bedrijven in dit geval) toch geen enkele verplichting opleggen!

Wat ik nogal frappant vind, is dat auteursrechten automatisch zijn, en patenten niet. Bovendien zijn de kosten heel anders. Nochtans, het auteursrecht houdt ook in dat de artiest het gebruik van zijn werk mag beperken en voor het gebruik een vergoeding mag vragen. Dit alles is geïnstitutionaliseerd in vetpot-organisaties zoals SABAM die ook een soort verificatiesysteem (onderzoek naar authentieke melodie) doen.

Nochtans, ik vind het werkgebied van de patenten economisch veel intressanter voor de welvaart van een land dan een bende kweelende podiumhengsten.

Fotografen en architecten bedienen zich ook van dergelijke mechanismen, vrolijk ondersteund door rechtbanken... maar owee de verschrikkelijke rechtsslag rond een patent.

"RF-RM"

Royaltee-free, rights-managed.

Royaltee-free: Komt erop neer dat een eenmalige betaling het recht geeft om het beeld meermaals te gebruiken voor verschillende projecten. Dit is de meest gebruikte formule voor stock photos op het internet.

Rights-managed: Het gebruik wordt opgevolgd door de rechtenhouder en per gebruik aangerekend. Wordt gebruikt voor high-profile projecten die een zekere mate van exclusiviteit willen voor de gebruikte beelden.

Het bovenstaande louter ter informatie voor wie zich afvroeg wat "RF-RM" betekent.

@Hugo M.: FYI, Sabam int geen belastingen, want het auteurs- en het vermogensrecht is geen belasting.

Auteursrechten zijn inderdaad geen belastingen. Ze zijn de gebruiksvergoeding in het kader van een privaat licentiecontract tussen auteur en consument, waarvan de auteurs de inning hebben uitbesteed aan de privé-organisatie SABAM, aan wie de overheid een monopolie heeft bezorgd.

Moet het omgekeerde ook niet eens overwogen worden:
Vaak doet de openbare omroep dienst om een bepaald lied of film of boek van een bevriend artiest te promoten.
Moeten alle kijkers/belastingbetalers, wiens tv-tijd gebruikt wordt voor het lanceren van een cd, ook wanneer ze niet geïnteresseerd zijn, daar niet voor vergoed worden?
Moet onze overheid dan niet via Sabam deze promotiekosten aanrekenen?
Wie weet hoeveel een reclamespotje van 10 seconden kost in prime time, kan berekenen hoeveel de promotie van "een nieuw album" of "een nieuwe film" kost.

Ik zie beste Jef Klak, dat ge van prijzen van mengtafels en randapparatuur geen bal afweet. Een mengtafel met 32 kanalen heb je voor een 2500 euro. Het voordeel met radio is dat je geen vermogenversterkers nodig hebt; wel een zender natuurlijk.

En denkt gij nu in al uw grootse slimmigheid dat het "het bedrijf" is dat muziek op de werkvloer wil. Stel u voor Jef Klak, in een bedrijf werken mensen en misschien willen die de eentonigheid van hun job (niet de mijne want ik wil geen radio) doorbreken met wat (volgens mij onnozele)vrije-radio geleuter. Het bedrijf heeft maar de knop om te draaien Jef Klak maar het werk moet doorgaan.
Muziek maken een dure zaak? NEEN Jef Klak, decibels produceren; dat kost veel geld. Als muziek maken veel geld moet kosten, dan heb je van muziek geen verstand. En van de (muziek???-)toestellen al helemaal niet.