Open brief aan het VBO over hun akkoord met SABAM

Gastcolumn

Open brief aan het VBO over hun akkoord met SABAM

Heren,

Wat heeft het voor zin om als werkgever of bedrijf onze zak af te draaien, als we een werkgeversorganisatie hebben die zulke akkoorden sluit? Sommige dingen gaan mijn verstand te boven. Ik hoop dat dit een klucht is. Eerst Reprobel. Dan Sabam. Wat morgen, met instemming van het VBO?

Kan u zich:

1/ eens bezig houden met de serieuze dingen?

2/ groupuscules zoals SABAM, REPROBEL, en anderen… duidelijk de levieten lezen om te laten weten dat normale bedrijven moeten werken om geld te verdienen? Niet van het genre van ‘enig belang te laten gelden’ om belastingen te innen?

Voor zover ik aanvaard belastingen te betalen met mijn bedrijf, is dat omdat deze belastingswetgeving democratisch wordt gestemd en we de kans hebben om onze politici naar huis te zenden enerzijds, en anderzijds omdat overheidsrekeningen publiek zijn, geaudit worden en we weten waar ons geld naar toe gaat.

Reprobel, noch Sabam, heeft enige openheid van bestuur, zijn geen democratische publieke instellingen en komen zich – blijkbaar nu met goedvinden van het VBO, onze eigen werkgeversorganisatie - voorstellen als belastinginstelling. Gisteren op papier, scanner- en printapparatuur, vandaag op muziek. Geldverzamelaars, zonder enige legitimiteit, behalve die van onze eigen lakse aanvaarding.

Mijn bedrijf is een privé-instelling. Geen openbare plaats. Met enige hoop dat VBO deze stelling zou genegen zijn. Een VBO dat grenzen verlegt voor de bedrijven, zou misschien meer te overwegen zijn. Ik ben ronduit razend. Maar dat had u misschien genoteerd aan de toon van de mail.

Razend niet over het geld, maar over een werkgeversorganisatie die akkoord is om een bedrijf een openbare plaats te noemen en dan een verbond sluit met de meest duistere instelling wat betreft rekening, uitgaven en inkomsten.

In Italië noemt zoiets ‘PIZZI’. En dat zijn geen verzameling pizza’s.

Hoe is dat in godsnaam mogelijk. Het is duidelijk hoe ver de vechtlust reikt over basisprincipes van ondernemerschap. Mijn bedrijf een openbare plaats. Stuur die mensen maar en laat ze een PV opmaken. We gaan nog eens zien.

Met dank.

Pieter CASNEUF

www.adamsoftware.net

FYI – van uw website en gewoon ter herinnering.

Het VBO wordt gedreven door en is de stem van de Belgische bedrijven. Als woordvoerder van zowel de kleine, de middelgrote als de grote ondernemingen heeft het als ambitie:

1. zich in te zetten voor een optimaal ondernemingsklimaat;

2. de belangen van de ondernemingen te behartigen op federaal, Europees en internationaal niveau;

3. de samenhang te bevorderen in de boodschap en de acties van ondernemers.

Open brief van Pieter Casneuf aan het Verbond van Belgische Ondernemeningen naar aanleiding van het akkoord dat de werkgeversorganisatie afsloot met SABAM, 14 augustus 2009

gepubliceerd op vrijdag 14 augustus 2009 @ 20:17 CET

Reacties

oxbow

vrijdag 14 augustus 2009 @ 20:40 CET - #86252

Sabam gaat dus via oppervlaktes berekenen hoeveel een bedrijf moet betalen. Nu moet ge mij eens uitleggen hoe Sabam kan aantonen aan de hand van een oppervlakte welke muziek gespeeld werd en of die muziek wel door haar vertegenwoordigd is.
Dit is Sabam gewoon carte blanche geven, ongeacht of ze nummers nu vertegenwoordigen of niet.
Een auteur mag gerust zijn brood verdienen met zulke bijdragen, maar niet op de manier waarop het nu gebeurt.
Een autotaks wordt toch ook niet berekend op de oppervlakte van uw garage?

Karl

vrijdag 14 augustus 2009 @ 20:44 CET - #86253

Ik denk dat ze met de vrijstelling voor familie en kleine bedrijven (max 5 man personeel) nog aardig wat advokatengeleuter zullen mogen verwachten.

Maar ernstig, het kijk en luistergeld heeft Stevaert afgeschaft, en de rest van de sleppendragers heeft het ons in veelvoud teruggebracht.

Volgens mij is dit de nieuwe economie: parasietbedrijven.

BrechtG

vrijdag 14 augustus 2009 @ 20:48 CET - #86254

Kan je niet als bedrijfsleider een controleur van SABAM weigeren jouw eigendom te betreden?

Karl

vrijdag 14 augustus 2009 @ 20:50 CET - #86255

@oxbow. Ik vrees dat in veel bedrijven de portatiefkes zullen buitengeknikkerd worden.

Wat gaan ze bovendien doen met magazijnen, binnen/buiten stockageplaatsen, werkplaatsen waar luidruchtige machines draaien... wel, in de industriële muziek kunnen ze daar eventueel rechten over vragen, probleem is dat die gasten meestal niet bij Sabam zijn aangesloten.

@BrechtG: die slijmerds doen dat anders, ze sturen een papier op waar je je oppervlakte, aantal man personeel en lengte van je piemel moet opzetten en ondertekenen. Als je niet terugstuurt wordt je forfaitair belast, als je verkeerde gegevens invult pleeg je schriftvervalsing. Op die manier moeten ze geen privacyschendende opzoekingsmanieren gebruiken.

oxbow

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:06 CET - #86256

Zo heeft Youtube een aanzienlijk aanbod films ter beschikking op haar site, volledig en legaal.
Alleen in dit land kun je dit weer niet zien vanwege een auteursrechtenbeperking (door Sabam natuurlijk)

BrechtG

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:07 CET - #86257

@Karl: Ook als er geen radio te bekennen is op je privaat eigendom? En wat als je uitsluitend muziek waarop de auteursrechten zijn vervallen speelt?

oxbow

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:12 CET - #86258

@BrechtG: ook dan ja. Mijn vader is thuis zelfstandige, en moet een billijke vergoeding betalen; zonder dat ze eigenlijk weten of er nu een radio aanwezig is of niet. Of het nu Sabam of billijke vergoeding heet doet er eigenlijk niet toe, betalen zal je.

BrechtG

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:24 CET - #86259

@oxbow Dat is absolute waanzin! Je wordt dus aangemaand een 'gemeenschappelijke' bijdrage te betalen aan een dubieuze instelling, ook al is daar geen enkele reden voor? Waarom doet het VBO dààr niet wat aan?

Karl

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:36 CET - #86261

Ik denk dat je wel de mogelijkheid hebt om aan te voeren dat je niet van hun werken gebruik maakt. Maar dan mag je er zeker van zijn regelmatig genagd te worden en owee als de buur zijn radio op een dag te luid heeft staan. Idd maffiapraktijken: en dan dreigen met advokaten en deurwaarders. Je mag er gewoon niet aan toegeven.

oxbow

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:39 CET - #86262

@BrechtG: sterker nog, mijn vader heeft meerdere malen een bezwaarschrift ingediend omdat hij een privezaak heeft en geen "publieke ruimte" (klanten moeten dus aanbellen aan de deur), maar dat haalde allemaal niks uit. Betalen!

luc

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:45 CET - #86263

Even een paar principes en aspecten belichten:

1) "wat als je uitsluitend muziek speelt waarop de auteursrechten zijn vervallen"? De bewijslast ligt dan bij u, niet bij SABAM. Jij zal aan de hand van playlists moeten bewijzen welke muziek je draait. Dit op het eerste gezicht nogal raar principe wordt zelfs verdedigd door parlementsleden die zich kritisch opstellen tegenover SABAM: http://lvb.net/item/5677 en http://lvb.net/item/877 . Een tweede aspect hierbij is dat je nog altijd billijke vergoeding zal moeten betalen aan de uitvoerders, want zelfs als je alleen maar 78-toerenplaten met klassieke muziek draait is het onwaarschijnlijk dat alle dirigenten en orkestleden al meer dan 50 jaar overleden zijn (naburige rechten gelden tot 50 jaar na overlijden, auteursrechten 70 jaar).

2) De kern van de zaak is dat men een bedrijfsruimte blijkbaar als een publieke ruimte beschouwt. Dat is zo bij winkels en kleinhandelszaken die toegankelijk zijn voor het publiek, maar (volgens mij) niet voor kantoorruimtes, groothandelszaken enz. waar je alleen op afspraak binnenkomt. Een bedrijf is een privé-initiatief, contracten tussen werkgever en werknemer zijn privé-overeenkomsten. Een personeelslid dat muziek hoort uit een installatie van de werkgever, dat is zoiets als een tiener die in de huiskamer muziek hoort uit de radio van zijn ouders. Een loutere privé-kwestie in besloten privé-kring. Er is een nefaste tendens aan de gang om de werksfeer niet meer als een privaat-contractuele relatie te beschouwen, maar als een soort publiek instituut. Werkgevers moeten tegenwoordig in staat zijn de selectie en aanwerving van personeel op objectieve gronden te verantwoorden tegenover de overheid, om te bewijzen dat ze niet discrimineren. Dat is één voorbeeld van het in de publieke sfeer trekken van het 'instituut' arbeid, deze SABAM-kwestie is blijkbaar een ander voorbeeld van diezelfde nefaste evolutie.

oxbow

vrijdag 14 augustus 2009 @ 21:55 CET - #86264

Een uitvoerder zou alleen maar geld mogen krijgen per verkocht stuk, en niet zoals de bedenker aanspraak maken op een vergoeding telkens het nummer gedraaid wordt.

Eug

vrijdag 14 augustus 2009 @ 22:04 CET - #86265

Elk bedrijf wordt voortaan aanzien als een openbare plaats. Dat wil dus ook zeggen dat ik in elk bedrijf zomaar kan binnenlopen???

Patrick Vanhoucke

vrijdag 14 augustus 2009 @ 22:36 CET - #86266

Het hele discussiepunt is natuurlijk dat de wet spreekt over "familiekring". Nu kun je bezwaarlijk beweren dat de werkvloer zomaar in alle gevallen gelijk kan worden gesteld met de familiekring.

Daar is al veel inkt over gevloeid. In het algemeen werd dan aangenomen dat niet de aard van het lokaal van belang is, maar wel de toegangsvoorwaarden tot dat lokaal, dus de samenstelling van het publiek. Cassatie heeft bijvoorbeeld in een arrest van 1972 gesteld dat privé-kringen (bijvoorbeeld onder de vorm van een vzw) niet als "privé" in de zin van het auteursrecht kunnen worden beschouwd. En de Commissie voor de Justitie van de Kamer heeft een ammendement verworpen dat scholen en vzw's wilde gelijkstellen met de familiekring. (Bron: Auteursrecht / Jan Corbet, 1991, p. 72)

In Nederland denkt Buma er ongeveer hetzelfde over. Buma wil niet zover gaan om geld te vragen als mensen op de werkvloer via een hoofdtelefoon naar eigen muziek luisteren, maar wél als die muziek door iedereen kan worden gehoord. Dan wordt het als openbaarmaking beschouwd. (Zie: "Buma gaat geen geld vragen voor gebruik iPods op werkvloer" http://is.gd/2h4AX)

Uit recente rechtspraak in België (zie http://is.gd/2h50y) blijkt dan weer dat de omvang van het aantal personen op de werkvloer een rol speelt. Hier wordt dan aangenomen dat muziek op de werkvloer een privaa karakter kan hebben als het aantal werknemers beperkt is en als de muziek niet hoorbaar is voor het publiek.

In een arrest van Cassatie d.d. 26.01.2006 concludeert het Hof dat de radiomuziek die werd gespeeld in een afgesloten werkatelier van vier arbeiders en een verkoper geen openbaar karakter heeft en dat er sprake kan zijn van een familiekring omdat deze vijf mensen elkaar dagelijks zien en er tussen hen dus een "private en intieme band" bestaat. Hiermee bevestigt Cassatie een vonnis van de Vrederechter van Mechelen d.d. 24.11.2004.

Patrick Vanhoucke

vrijdag 14 augustus 2009 @ 22:47 CET - #86267

Wat Pieter Casneuf eigenlijk bedoelt, is dat de wet in veel gevallen niet is aangepast aan de huidige leefwereld. Daar ben ik het mee eens. En ik ben het er ook mee eens dat de wet de mens moet dienen en niet omgekeerd. Maar daar is maar één oplossing voor: dat men de wet verandert. Dat is het werk van onze wetgevende macht c.q. het parlement. Zolang de wet niet is aangepast, moet ze in haar huidige vorm worden toegepast.

In heel deze problematiek staat de definitie van het begrip "familiale kring" centraal. Ik denk dus dat men heel de problematiek kan uitklaren door dit begrip voor eens en voor altijd duidelijk te definiëren. En laat daar maar over worden gediscussieerd, geef het zijn tijd. Zodat we niet met weer een halfslachtige aanpassing van de wet komen te zitten waar we het de volgende vijftig jaar mee moeten doen.

koenb

vrijdag 14 augustus 2009 @ 23:58 CET - #86269

simpel, iedereen op de werkvloer zijn eigen radiootje. en we luisteren individueel allemaal naar hetzelfde programma...

dendof

zaterdag 15 augustus 2009 @ 08:02 CET - #86271

Ik ben even niet mee. Het akkoord dat het VBO heeft afgesloten met Sabam geldt enkel voor de muziekskes gespeeld op de werkvloer van het VBO zelf, en niet van de aangesloten leden. Of zie ik dat weer verkeerd?

Ik heb alleszins nooit het VBO volmacht gegeven om in mijn plaats met Sabam te onderhandelen.

Patrick Vanhoucke

zaterdag 15 augustus 2009 @ 08:38 CET - #86272

@dendof: Het VBO vertegenwoordigt 33 sectorale bedrijfsfederaties. Daarnaast zijn er nog sectoren en associaties die de status hebben van toegetreden en corresponderend lid. Ook die worden door het VBO vertegenwoordigd. Dus als jouw bedrijf behoort tot een van deze sectorale federaties, sectoren of associaties, word je m.i. automatisch door het VBO vertegenwoordigd. Een overzicht kun je hier vinden http://is.gd/2hLlw (kies 'Toon alle categoriën'). Om niet door het VBO vertegenwoordigd te worden, zou men zich moeten terugtrekken uit zijn eigen federatie, sector of associatie. Vermoedelijk zal in de lidmaatschapsvoorwaarden van al deze organisaties ook wel te vinden zijn dat ze zich door het VBO laten vertegenwoordigen.

OutlawMike

zaterdag 15 augustus 2009 @ 16:00 CET - #86279

Kom me nu toch niet vertellen dat je taks moet betalen omdat je personeel naar de radio luistert? Huh? Hallo? Dat menen ze toch niet???

Benny Marcelo

zaterdag 15 augustus 2009 @ 20:11 CET - #86283

Wat er van waar is weet ik niet maar het schijnt dat als je gebuur overdag zijn muziek te luid zet, de politie er niks kan aan doen omdat die aan de 06.00 - 22.00h regeling gebonden zijn, je wel SABAM kan contacteren omdat de muziek dan geen "familiaal karakter" meer heeft. Een inspecteur van SABAM komt dat constateren en presenteerd de luidruchtigaard dan de rekening. Waar? ik weet het niet.

oxbow

zaterdag 15 augustus 2009 @ 20:13 CET - #86284

Als de mannen van de radio een plaatje kopen betalen ze al een deel auteursrechten, als ze dat plaatje uitzenden moeten ze nogmaals sabam betalen, en tot slot krijgen de bedrijven (de ontvangers) nog eens een sabamrekening omdat ze de radio op hebben staan.
Dat is dus voor 1 en hetzelfde produkt maar liefst 3X kassa kassa voor een organisatie die verdacht wordt van fraude en ontransparante boekhouding. Alstemblieft.

ivan janssens

zaterdag 15 augustus 2009 @ 20:39 CET - #86285

De auteursrechtenmaffia zit in de penarie. En net zoals de echte maffia worden ze daardoor alsmaar brutaler. Het is zoals Oxbow zegt: drie verschillende groepen moeten betalen voor hetzelfde plaatje. Terwijl ik zou denken dat een artiest net blij zou zijn als zijn nummer gedraaid wordt. Misschien gaan al die werknemers erdoor wel naar zijn concert.

De auteursrechten staan als gevolg van de technologische (r)revolutie onder druk. Ze worden stilaan, om het met de woorden van Ronald Reagan te zeggen, impotent and obsolete (ok, deze is misschien iets te voortvarend: http://newteevee.com/2009/0...). Precies daarom slaat Sabam wanhopig wild om zich heen: proberen almaar nieuwe groepen aan te spreken en ook hen een rekening te sturen. Ze weten niet dat ze hun eigen ondergang alleen maar versnellen. Vroeg of laat gaan de meeste mensen (en wat mij betreft terecht) de auteursrechten zelf in vraag stellen. Doe zo verder, Sabam!

Elveebee

zaterdag 15 augustus 2009 @ 21:09 CET - #86286

Misschien moeten we maar eens het hele begrip 'auteursrecht' herdefiniëren.'Uitvoeringsrechten' zijn nog belachelijker. Is een correcte prestatievergoeding niet genoeg? Krijgen de arbeiders die het ontwerp van mijn auto uitvoerden tot een rijtuig, ook royalties zolang ik met mijn karretje dat zij maakten, rondrijd?
Ik ben zelf auteur, maar weiger lid te worden van Sabam. Ik verbied trouwens deze organisatie ook maar één eurocent te innen in mijn naam en adviseer alle gebruikers van mijn werk om Sabam gewoon wandelen te sturen als ordinaire oplichters. Het is een commercieel privé-bedrijf dat geen enkel mandaat kreeg van mij en geen poot heeft om op te staan.
Nioemand is zelfs verplicht vooraf aan Sabam te melden dat wij ondelring een overeenkomst afsloten. Het is aan Sabam om te bewijzen dat zij gemachtigd is om in mijn plaats auteursrechten te innen.
Sabamleden kunnen niet eens benefietgebruik van hun werk meer toelaten!
Mij niet gezien! Ik loop nog liever hier en daar auteursrechten mis.

Cogito

zaterdag 15 augustus 2009 @ 21:15 CET - #86287

Joe! Lees Benny hierboven! Of die truuk kende je misschien al jaren.

luc

zaterdag 15 augustus 2009 @ 21:52 CET - #86289

@oxbow: Ik dacht het argument van de "dubbele aanrekening" van radiostations en de werkvloer hier ook aan te voeren. Maar dan herinnerde ik me weer dat de "billijke vergoeding" (naburige rechten) wel berekend worden op basis van de CIM-luistercijfers, maar de SABAM-tarieven niet. Die worden bepaald op basis van het potentiële aantal luisteraars in het ontvangstgebied. Een radiostation dat obscure jazz draait en daarmee een klein publiek aanspreekt, en een radiostation dat alleen hitparademuziek draait, betalen evenveel als ze hetzelfde zendbereik hebben. Op zich al een onrechtvaardige tarifering.

Als ze de CIM-cijfers als basis zouden hanteren, zou je de betaling voor radiomuziek op de werkvloer nog als een dubbele aanrekening kunnen bestempelen. Maar met de tarifering op basis van inwoners in het ontvangstgebied niet.

Patrick Vanhoucke

zaterdag 15 augustus 2009 @ 22:17 CET - #86290

Kamerlid Sofie Staelraeve (Open Vld) zegt nu in een persmededeling dat zelfstandigen niet hoeven te betalen voor muziek in hun werkplaats. Ze zegt dat het elke zelfstandige vrij staat om al dan niet in de deal te stappen die Sabam met het VBO afsloot. Bron: http://is.gd/2iyku (De Morgen Online, 15.08.2009)

NR

zaterdag 15 augustus 2009 @ 23:10 CET - #86293

Schiet me niet dood als ik me vergis, want in auteursrechten ben ik niet zo thuis, maar in principe lijkt me dit te kloppen. SABAM is immers een private onderneming die optreedt als beheersvennootschap voor het innen van de auteursvergoedingen (na een akkoord daarover af te sluiten met de Vlaamse overheid). SABAM kan dus maar in beperkte mate bepalen wie of wanneer er vergoedingen dienen betaald te worden, met name door de wet daaromtrent te interpreteren.
Dat ze een akkoord met het VBO daarover hebben afgesloten, houdt enkel in dat zij het VBO als een gesprekspartner zien die de Belgische ondernemingen vertegenwoordigen. Bij inningen verbindt SABAM zich er dus toe om op basis van het akkoord de heffingen te verrichten. Maar de beslissingen van het VBO en SABAM zijn uiteraard geen wet.
In sociale aangelegenheden kunnen vakverenigingen als het VBO wel eens beleidsmatig een vinger in de pap hebben, maar op het vlak van auteursrechten mijn inziens niet.

De enige die dus correct kunnen beslissen of er nu geïnd moet worden of niet, is de rechtbank bij discussie (of in principe de wet als die nu eens duidelijk is)

Misschien hebben sommige posters dit al hierboven aanhaalt en is dit dus oud nieuws.

Patrick Vanhoucke

zaterdag 15 augustus 2009 @ 23:59 CET - #86294

Bij het lezen van de "10th Anniversary Edition" van "The Cluetrain Manifesto" van Rick Levine, Christopher Locke, Doc Searls en David Weinberger (Basic Books, 2009, ISBN 9780465018659) kwam ik in het hoofdstuk "In Defense of Optimism" van David Weinberger een interessant standpunt over auteursrecht en het internet tegen. Ik ben zo vrij geweest de tekst in het Nederlands te vertalen met het oog op verdere discussie: http://www.blog.librarian.b...

ivan janssens

zondag 16 augustus 2009 @ 01:01 CET - #86295

De onrechtvaardigheid zit hem in de auteursrechten zelf, en niet in de wijze van tarifering. De radiodj koopt een cd van Clouseau met zijn geld, steekt zijn werk en tijd in het draaien van dat nummer, zodat Clouseau naambekendheid verwerft, mensen zin krijgen om misschien wel de hele cd te kopen of naar een concert te gaan. De dj creëert dus meerwaarde voor Clouseau. En wat zegt Sabam dan? Betalen makker! Dat is toch compleet absurd en de wereld op zijn kop. Clouseau moest in feite de bewuste dj betalen. Het maakt mij niet uit of Sabam nu privé of overheid is, daar zit eigenlijk het probleem niet, het probleem zijn de auteursrechten zelf.

Enrico

zondag 16 augustus 2009 @ 01:13 CET - #86296

Ik zie, vanuit zonniger oorden, maar een enkele oplossing voor dit probleem, nl. van bij het ochtendkrieken tot des avonds laat - welke woorden moet men al niet verzinnen om een spaans klavier te omzeilen - : loeihard de Internationale en de Brabanconne door de luidsprekers jagen...

luc

zondag 16 augustus 2009 @ 02:50 CET - #86297

@ivan: Als SABAM zo nadelig zou zijn voor Clouseau of voor muzikanten in het algemeen, waarom worden of zijn ze dan allemaal lid van SABAM? Met als gevolg dat hun muziek niet kan gepromoot worden (via het internet, via de radio enz.) zonder dat de promotor ervoor moet betalen.

Het is perfect mogelijk een radiostation op te starten dat enkel rechtenvrije muziek draait en dus geen SABAM moet betalen. Alleen zal daar geen kat naar luisteren, omdat die muziek niet aantrekkelijk is en het geen deuntjes zijn die lekker in het oor liggen.

Emmanuel

zondag 16 augustus 2009 @ 09:45 CET - #86300

Zou er (zeker op dit moment) geen markt zijn voor een website met een grote verzameling auteursrechtenvrije muziek waarop (Belgische) groepen zich kunnen aansluiten?

Bedrijfsleiders (of café-eigenaars, dokters, of eender wie) die geen zin hebben om Sabam te betalen downloaden hun muziek van die website. Ook uitvoerders van klassieke werken kunnen meedoen. Eventueel start de site ook nog een internetradio. De groepen die er op staan verdienen weliswaar niets aan auteursrecht (buiten vrijwillige giften of een deelname in advertentie-opbrengsten), maar die kregen ze wrsch door hun geringe bekendheid anders ook niet. En op die manier krijgen ze wél een veel groter publiek dat hun muziek kan leren kennen, wat hun doorbraakkansen (en mogelijke inkomsten uit optredens) verhoogt.

Of ben ik nu volledig naîef? In elk geval, als iemand zin heeft om zoiets op te starten, let me know :-)

Steerse

zondag 16 augustus 2009 @ 10:43 CET - #86302

Ik dacht dat rechtenvrije muziek mogelijk is, maar dat de naburige rechten (de zgn "billijke vergoeding", die eigelijk helemaal niet billijk is) sowieso altijd betaald moeten worden, zelfs al is niemand van de uitvoerders, producenten, etc. aangesloten bij de simim-clan van de maffia.

De meest pragmatische oplossing tegen de belasting op geluid van sabam ligt er m.i. in dat de zelfstandigen gewoon niets betalen. Indien sabam wil innen, hebben ze een rechterlijke beslissing nodig. De bewijslast ligt volledig bij sabam:
1. ze moeten het bewijs leveren dat er muziek gespeeld werd buiten de private kring
2. ze moeten het bewijs leveren dat zij de rechten op die muziek beheren

Twee bewijzen die heel erg moeilijk te leveren zijn, zeker als het gaat om muziek op een werkvloer waartoe niet-bevoegden geen toegang hebben.

Patrick Vanhoucke

zondag 16 augustus 2009 @ 12:40 CET - #86306

Gisteren reageerde Lijst Dedecker (LDD) bij monde van zijn voorzitter Jean-Marie Dedecker verontwaardigd op het akkoord tussen Sabam en VBO met betrekking tot muziek op de werkvloer.

Dedecker zegt dat Sabam zich gedraagt als een "taliban van de muziek" die het genieten van muziek of het propageren van nieuwe songs of artiesten probeert tegen te gaan.

LDD wil dat de werking van Sabam wordt hervormd en zegt indien nodig hiertoe zelf initiatieven te nemen in het parlement.

Bron: http://is.gd/2jsXD (De Morgen Online, 15.08.2009)

Benny Marcelo

zondag 16 augustus 2009 @ 13:49 CET - #86308

Met welk recht en/of bevoegdheid onderhandeld het VBO met SABAM. Afspraken tussen twee privé-organisaties kunnen voor andere privé-organisaties (bedrijven in dit geval) toch geen enkele verplichting opleggen!

Cogito

zondag 16 augustus 2009 @ 14:16 CET - #86309

Schitterend, die LDD reactie. Een voorbeeld hoe een drukkingsgroep die het onderste uit de kan wil, het deksel op de neus kan krijgen.

Karl

zondag 16 augustus 2009 @ 14:52 CET - #86310

Wat ik nogal frappant vind, is dat auteursrechten automatisch zijn, en patenten niet. Bovendien zijn de kosten heel anders. Nochtans, het auteursrecht houdt ook in dat de artiest het gebruik van zijn werk mag beperken en voor het gebruik een vergoeding mag vragen. Dit alles is geïnstitutionaliseerd in vetpot-organisaties zoals SABAM die ook een soort verificatiesysteem (onderzoek naar authentieke melodie) doen.

Nochtans, ik vind het werkgebied van de patenten economisch veel intressanter voor de welvaart van een land dan een bende kweelende podiumhengsten.

Fotografen en architecten bedienen zich ook van dergelijke mechanismen, vrolijk ondersteund door rechtbanken... maar owee de verschrikkelijke rechtsslag rond een patent.

Hugo M

zondag 16 augustus 2009 @ 15:35 CET - #86312

Bij de beeldindustrie (fotografie, illustraties) is al heel lang een ander en zuiniger business-model van kracht dan dat van Sabam bij de vergoeding voor de auteur. Dat model is de jongste 5 jaar bijna uitsluitend op het net gebaseerd rond het RF-RM principe, en gebaseerd op o.a. de "print run". Uiteindelijk is dat qua beheer stukken goedkoper.

Wat het innen van "belastingen" betreft heeft de staat al veel duidelijker haar monopolie verkwanseld aan privé-bedrijven zoals Audibel en Reprobel. Het verpachten van belastingen aan tollenaars is iets middeleeuws.

luc

zondag 16 augustus 2009 @ 16:15 CET - #86313

"RF-RM"

Royaltee-free, rights-managed.

Royaltee-free: Komt erop neer dat een eenmalige betaling het recht geeft om het beeld meermaals te gebruiken voor verschillende projecten. Dit is de meest gebruikte formule voor stock photos op het internet.

Rights-managed: Het gebruik wordt opgevolgd door de rechtenhouder en per gebruik aangerekend. Wordt gebruikt voor high-profile projecten die een zekere mate van exclusiviteit willen voor de gebruikte beelden.

Het bovenstaande louter ter informatie voor wie zich afvroeg wat "RF-RM" betekent.

Benny Marcelo

zondag 16 augustus 2009 @ 19:15 CET - #86317

"Het verpachten van belastingen aan tollenaars is iets middeleeuws."

Hugo M, dat vind ik ook van het recht verpachten aan privé-organisaties om burgers te beboeten om bvb parkeer overtredingen. Toch wanneer het om openbare plaatsen gaat.

Patrick Vanhoucke

zondag 16 augustus 2009 @ 21:37 CET - #86318

@Hugo M.: FYI, Sabam int geen belastingen, want het auteurs- en het vermogensrecht is geen belasting.

Patrick Vanhoucke

zondag 16 augustus 2009 @ 21:41 CET - #86319

Een interessante documentaire - volledig online te bekijken, duurt ongeveer een uur - over copyright en cultuur: Good Copy Bad Copy: A Documentary About The Current State Of Copyright And Culture http://www.goodcopybadcopy....

luc

zondag 16 augustus 2009 @ 23:21 CET - #86322

Auteursrechten zijn inderdaad geen belastingen. Ze zijn de gebruiksvergoeding in het kader van een privaat licentiecontract tussen auteur en consument, waarvan de auteurs de inning hebben uitbesteed aan de privé-organisatie SABAM, aan wie de overheid een monopolie heeft bezorgd.

Publius

maandag 17 augustus 2009 @ 20:45 CET - #86338

Hoe zou het zitten met buitenlandse muziek die via Internet bij een buitenlandse firma (legaal) gedownload of gestreamd wordt (tegen een bepaalde vergoeding, al dan niet met reclame tussen ?).

Weet iemand of je bvb in Duitsland ook Reprobel (of hoe dat ginder ook noemt) betaalt op een copier of multifuncionele printer ?

Pol

dinsdag 18 augustus 2009 @ 12:01 CET - #86344

Moet het omgekeerde ook niet eens overwogen worden:
Vaak doet de openbare omroep dienst om een bepaald lied of film of boek van een bevriend artiest te promoten.
Moeten alle kijkers/belastingbetalers, wiens tv-tijd gebruikt wordt voor het lanceren van een cd, ook wanneer ze niet geïnteresseerd zijn, daar niet voor vergoed worden?
Moet onze overheid dan niet via Sabam deze promotiekosten aanrekenen?
Wie weet hoeveel een reclamespotje van 10 seconden kost in prime time, kan berekenen hoeveel de promotie van "een nieuw album" of "een nieuwe film" kost.

Jef Klak

woensdag 19 augustus 2009 @ 15:18 CET - #86368

Muziek maken is nu eenmaal een ontzettend dure zaak. Da apparatuur kost extreem veel geld. Spreken we van een mengtafel alleen al wat gauw 300.000 euro kost of meer! De randapparatuur waarvan je een hele muur nodig hebt, kost ook tussen de 1500 en 5000 euro per toestel. ALlez, een hele professionele studio kost snel een paar miljoen euro. De producten die daatuit voortvloeien moeten ook betaald worden. Als een bedrijf dat niet wil betalen moeten ze maar geen radio opzetten. Iedereen vind vandaag de dag dat sommige mensen hun werk nu eenmaal gratis moet zijn m.a.w. dat die mensen niet moeten eten... Komaan aub. Beetke redelijk blijven.

Benny Marcelo

woensdag 19 augustus 2009 @ 17:12 CET - #86374

Ik zie beste Jef Klak, dat ge van prijzen van mengtafels en randapparatuur geen bal afweet. Een mengtafel met 32 kanalen heb je voor een 2500 euro. Het voordeel met radio is dat je geen vermogenversterkers nodig hebt; wel een zender natuurlijk.

En denkt gij nu in al uw grootse slimmigheid dat het "het bedrijf" is dat muziek op de werkvloer wil. Stel u voor Jef Klak, in een bedrijf werken mensen en misschien willen die de eentonigheid van hun job (niet de mijne want ik wil geen radio) doorbreken met wat (volgens mij onnozele)vrije-radio geleuter. Het bedrijf heeft maar de knop om te draaien Jef Klak maar het werk moet doorgaan.
Muziek maken een dure zaak? NEEN Jef Klak, decibels produceren; dat kost veel geld. Als muziek maken veel geld moet kosten, dan heb je van muziek geen verstand. En van de (muziek???-)toestellen al helemaal niet.

Marco

donderdag 20 augustus 2009 @ 10:07 CET - #86395

@Publius "Weet iemand of je bvb in Duitsland ook Reprobel (of hoe dat ginder ook noemt) betaalt op een copier of multifuncionele printer ?" Ik vermoed van niet. Vroeger bestelde ik blanko CD's en DVD's via het internet bij een duitse internetwinkel. Vandaag kan ik er nog slechts terecht voor alle materiaal behalve beschrijfbare CD's en DVD's wegens de "Belgische wetgeving". Kwestie van een open markt te stimuleren in de EU.

Voeg reactie toe

Verwijzers ("TrackBack")

TrackBack is een weblog-mechanisme dat aangeeft welke andere weblogs of websites dit artikel citeerden, er zich op inspireerden of ernaar verwezen. Sommige weblog-software laat verwijzers toe om hun log zelf toe te voegen aan de trackback-lijst. In andere gevallen voegen we de verwijzer zelf toe, op basis van de informatie over doorverwijzers ("referrers") in onze logbestanden.
DISALLOWED (TrackBack)