Vraagtekens bij Belgische malariabehandeling
Nogmaals: artemisinine is onze laatste verdedigingslinie tegen malaria. Als we daar slecht mee omspringen en er treedt resistentie op, dan dreigt er een humanitaire ramp waarbij miljoenen mensen gaan sterven. Ik overdrijf niet, hé. Het WGO is geen instelling die aan paniekzaaierij doet - ze pakken problemen eerder te diplomatiek aan, soms. Maar de titel van hun rapport over artemisinine is ondubbelzinnig: 'Hoe een humanitaire ramp te voorkomen in Afrika?'
De ernst van malaria is met niets te vergelijken, zelfs niet met HIV. Iedereen in Afrika krijgt het, meermaals zelfs, en het is dodelijk als je het niet behandelt. En je kan het niet meer behandelen als de malariaparasiet resistent is tegen artemisinine.
Bovendien schermde Dafra in Afrika met het label 'Made in Belgium'. Kwaliteit verzekerd! Maar ze hadden enkel een Belgische exportvergunning voor hun product. Zo'n vergunning gaat alleen over de vraag: zit er in dat medicament wat er op het doosje staat? Of het werkt, of het veilig is: dat weet je daarmee niet. Daarvoor zou je dat geneesmiddel moeten registreren, maar dat heeft Dafra nooit gedaan. Omdat hier geen malaria is natuurlijk, maar ook: omdat het hier nooit goedgekeurd zou worden. Wat Dafra deed was niet illegaal, maar ze hebben wel heel handig de grenzen van de wet opgezocht. (...)
[D]ankzij Maya Detiège, Inga Verhaert (beiden SP.A) en Véronique Ghenne (PS) is er een wet gekomen die de regels voor de uitvoer van geneesmiddelen verstrengd heeft. Maar Dafra heeft inmiddels zijn productie naar andere onderaannemers in Italië verhuisd, en gaat van daaruit ongestoord verder.
Prof. Bruno Gryseels, geïnterviewd door Raf Weverbergh in Humo, 9 februari 2010
De ernst van malaria is met niets te vergelijken, zelfs niet met HIV. Iedereen in Afrika krijgt het, meermaals zelfs, en het is dodelijk als je het niet behandelt. En je kan het niet meer behandelen als de malariaparasiet resistent is tegen artemisinine.
Bovendien schermde Dafra in Afrika met het label 'Made in Belgium'. Kwaliteit verzekerd! Maar ze hadden enkel een Belgische exportvergunning voor hun product. Zo'n vergunning gaat alleen over de vraag: zit er in dat medicament wat er op het doosje staat? Of het werkt, of het veilig is: dat weet je daarmee niet. Daarvoor zou je dat geneesmiddel moeten registreren, maar dat heeft Dafra nooit gedaan. Omdat hier geen malaria is natuurlijk, maar ook: omdat het hier nooit goedgekeurd zou worden. Wat Dafra deed was niet illegaal, maar ze hebben wel heel handig de grenzen van de wet opgezocht. (...)
[D]ankzij Maya Detiège, Inga Verhaert (beiden SP.A) en Véronique Ghenne (PS) is er een wet gekomen die de regels voor de uitvoer van geneesmiddelen verstrengd heeft. Maar Dafra heeft inmiddels zijn productie naar andere onderaannemers in Italië verhuisd, en gaat van daaruit ongestoord verder.
Prof. Bruno Gryseels, geïnterviewd door Raf Weverbergh in Humo, 9 februari 2010
Cogito