Vraagtekens bij Belgische malariabehandeling

Ingezonden door LVB op 2010-02-20 12:52

Nogmaals: artemisinine is onze laatste verdedigingslinie tegen malaria. Als we daar slecht mee omspringen en er treedt resistentie op, dan dreigt er een humanitaire ramp waarbij miljoenen mensen gaan sterven. Ik overdrijf niet, hé. Het WGO is geen instelling die aan paniekzaaierij doet - ze pakken problemen eerder te diplomatiek aan, soms. Maar de titel van hun rapport over artemisinine is ondubbelzinnig: 'Hoe een humanitaire ramp te voorkomen in Afrika?'

De ernst van malaria is met niets te vergelijken, zelfs niet met HIV. Iedereen in Afrika krijgt het, meermaals zelfs, en het is dodelijk als je het niet behandelt. En je kan het niet meer behandelen als de malariaparasiet resistent is tegen artemisinine.

Bovendien schermde Dafra in Afrika met het label 'Made in Belgium'. Kwaliteit verzekerd! Maar ze hadden enkel een Belgische exportvergunning voor hun product. Zo'n vergunning gaat alleen over de vraag: zit er in dat medicament wat er op het doosje staat? Of het werkt, of het veilig is: dat weet je daarmee niet. Daarvoor zou je dat geneesmiddel moeten registreren, maar dat heeft Dafra nooit gedaan. Omdat hier geen malaria is natuurlijk, maar ook: omdat het hier nooit goedgekeurd zou worden. Wat Dafra deed was niet illegaal, maar ze hebben wel heel handig de grenzen van de wet opgezocht. (...)

[D]ankzij Maya Detiège, Inga Verhaert (beiden SP.A) en Véronique Ghenne (PS) is er een wet gekomen die de regels voor de uitvoer van geneesmiddelen verstrengd heeft. Maar Dafra heeft inmiddels zijn productie naar andere onderaannemers in Italië verhuisd, en gaat van daaruit ongestoord verder.

Prof. Bruno Gryseels, geïnterviewd door Raf Weverbergh in Humo, 9 februari 2010

Reacties

#93586

Cogito

zaterdag, 20 februari, 2010 - 15:38

 

...DDT?

#93602

traveller

zondag, 21 februari, 2010 - 18:47

 

Eerst miljoenen Afrikanen vermoorden door het verbieden van DDT. In Nuerenberg werden ze voor zoiets met de dood bestraft.
Dan een Vlaamse firma, nu een Indische, die een historisch effectief medicijn in China gaat halen, ervan langs geven omdat ze, weliswwar niet illegaal, het medicament naar Afrika bracht zonder de 10-jarige testen af te wachten, voor een medicament dat al 1000 jaar effectief is in China. Ondertussen kunnen die Afrikanen wel verder creperen, Ordnung muss sein.
De enige argumentatie tegen dat medicament zou kunnen zijn dat het niet werkt, maar neen, Mr. de professor bevestigt hier dat het zelfs het enige medicament is dat werkt, maar de malariamuggen zouden resistent kunnen worden. En dan, de discussie met de Vlaamse Dafra-researcher was dat het medicament afgezwakt moest worden om resistentie te vermijden.
Zijn antwoord was dat ze gek waren, afzwakken zou de muggen juist de kans geven resistent te worden.
Dus nog een idiote professor.
De WHO heeft de wereld al genoeg schade gebracht, weg met die politieke wereldcontroleurs.

#93612

fcal

maandag, 22 februari, 2010 - 01:19

 

Malaria, Alexander De Grote zou eraan gestorven zijn en bij sommige Egyptische mummies werd de aanwezigheid van malaria antigeen aangetoond en dit onlangs nog bij Toetanchamon. Vaak wordt de historische en economische impact van deze ziekte door historici en nu ook politici zwaar onderschat. Wat het voor de burgerbevolking betekende kan men vandaag vaststellen in Afrika. Vroeger zijn er hele legers door weggevaagd geworden ook in onze streken en zelfs nog Noordelijker. Zo is Cromwell tijdens een veldtocht in Noord-Ierland gestorven als gevolg van de moeraskoorts.

Uit een autobiografie van een Staats generaal (Casimir von Schlippenbach) is de volgende beschrijving van een veldtocht in Zeeuws- en West-Vlaanderen in 1701, in dit verband interessant:

"... De Vlaamse veldtocht kwam ten einde door een ziekte onder de soldaten die veel weg had van een pestepidemie. De lucht in Staats Vlaanderen is bijna altijd ongezond, maar dat jaar in het bijzonder. Wij hadden namelijk grote stukken land onder water moeten zetten.

In combinatie met de ongezonde lucht van die streek had dit bij het leger van generaal Coehoorn een ziekte veroorzaakt waarvan de legerartsen en hun collega's in de stad de oorzaak maar niet konden vaststellen.
Twee derde van de regimenten raakte besmet. Het was zielig om te zien hoe officieren en soldaten zich voortsleepten, sommige met een aanhoudende koorts, andere met een derdedaagse koorts en weer andere met vierdedaagse of achtdaagse koortsen en andere slopende ziektes. Overal zag je mannen die uitgemergeld en broodmager waren of juist opgezwollen door waterzucht. Officieren en soldaten stierven als ratten.

Ik heb dingen meegemaakt die vandaag de dag (1750) bijna niet te geloven zijn. De artsen in de hospitalen waren niet meer in staat alle patiënten hun medicijnen toe te dienen. Daarom werden hele vaten vol kruidenaftreksel naar al de regimenten gestuurd, waaruit een onderofficier dan de zieken telkens ieder hun dosis moest toedienen. Ondanks deze vreselijke problemen werd het leger van generaal Coehoorn pas op 15 november (1701) gedemobiliseerd.

Ik kreeg de ziekte overigens ook en hield er nog gedurende twee en een halfjaar koortsaanvallen aan over. Maar ik heb nooit mijn plicht verzaakt en heb mezelf steeds op de been gehouden, behalve dan wanneer ik zo'n hevige koortsaanval kreeg dat ik rillend in bed moest blijven. Zodra de aanval voorbij was, was ik weer zo kwiek alsof er niets was gebeurd.
Van mijn vaders regiment stierven twee kapiteins en vier luitenants. Drie luitenants werden op eigen verzoek ontslagen. ...."

Tot midden 20ste eeuw (komst van de DDT?) kwam de polderkoorts nog sporadisch voor in de West-Vlaamse en Oost-Vlaamse polders voor. Uiteraard was dit ook het geval in Zeeuws-Vlaanderen en bij Antwerpen. Door een betere waterhuishouding (afvoer naar zee van het overtollige water via kanalen), die het aantal mugbroeihaarden sterk verminderde, werd reeds voordien een positieve uitwerking bereikt.

Mogelijkerwijs komt straks een groene kentering als we bij Knokke enkele polders opnieuw onder water zetten en de malariamuggen in het brakke water het ideale habitat weer aantreffen.