Wetenschapsfraude schering en inslag in China
In hoog tempo worden [Chinese] instellingen voor beroepsonderwijs omgezet in universiteiten. Hoogleraren worden financieel beloond voor publicaties in hoogstaande internationale tijdschriften, en zelfs benoemd op basis van het feit dat ze in een westers tijdschrift hebben gestaan. Zo vraag je erom. In China zouden ghostwriting en aanverwant geknoei inmiddels goed zijn voor een jaaromzet van 100 miljoen euro.
Prof. em. Ton Spek, geciteerd door Arjen Dijkgraaf in Mens & Molecule, februari 2010, over de ontdekking van fraude bij een wetenschappelijke publicatie



Reacties
Rudyard Kipling
zondag, 28 februari, 2010 - 14:45Geen idee waar die Prof. em. Ton Spek dit soort verhalen vandaan haalt. Zonder een paar links of verwijzingen naar excate bronnen zal ik dit maar als een indianenverhaal beschouwen.
Mijn eigen ervaring is dat er in China een enorme druk is om papers gepubliceerd te krijgen; dat studenten met veel of met wat minder geld hun thesis gewoon kopen ipv zelf te schrijven ; en dat er in China universiteiten zijn die moeiteloos de concurrentie met veel beroemde Europese uniefs aankunnen.
Maar dat er nog veel werk is aan het onderwijs in China, dat zal wel niemand ontkennen.
Is die Prof. em. Ton Spek hier gewoon wat met spek aan het schieten of zegt hij ook waar hij zijn mosterd vandaan haalt ?
traveller
zondag, 28 februari, 2010 - 16:04@ Rudyard Kipling
Wetenschapsfraude is van alle tijden en bestaat overal vandaag.
Vroeger betrof het alchemie, vandaag is het meestal fraude van klimaatstudies onder leiding van de VN. Veel groter niveau van fraude is niet denkbaar.
Wat betreft wetenschappelijke geschriften en thesissen hoef je maar Van Rossem te beluisteren.
De theoretische bagage van Chinese wetenschappers is zeer solide en hun studies zijn normaal zeer gefundeerd en zonder franjes. De beste wiskundige die ik ooit heb ontmoet was een Chinees, in China opgeleid en dan naar de VS uitgeweken. Hij was het hoofd van het team dat de Concorde berekeningen maakte op een Cray computer in Los Angeles.
Belgica Dividenda Est
zondag, 28 februari, 2010 - 16:29@ Rudyard Kipling
Dit is absoluut geen indianenverhaal.
Mij klonk zijn kritiek niet zo onbekend na in januari dit artikel te hebben gelezen: http://www.atimes.com/atime...
Wanneer je klikt op de hyperlink die Luc onder het citaat heeft geplaatst, dan zal je zien dat die prof. em. Spek de man is die het recentste meest in het oog springende bedrog heeft ontmaskerd.
Waar is de tijd van Socal en Bricmont http://en.wikipedia.org/wik...
Toen leek het probleem zich enkel in de menswetenschappen te situeren.
Wanneer dergelijke wetenschappelijke fraude op zo'n grote schaal met een controleerbaar iets als kristallen gebeurt, zal dit ook nog met andere tastbare zaken gebeuren. Dit is nog wat anders dan Climate Gate.
Probeer als wetenschapper nog maar eens om nieuwe kristallen te ontwikkelen die in de buurt komen van wat die Chinezen hebben verzonnen. Funding en peer reviewed publicatie zal niet evident zijn.
Maar wanneer de fraude (nog) niet bekend is en je probeert je resultaten in een wetenschappelijk tijdschrift te publiceren, of met een patent te beschermen, waarbij dit telkens wordt geweigerd omwille van niet meer nieuw als gevolg van zo'n frauduleuze publicatie die je voor is... Begin maar met te argumenteren dat het een Chinese publicatie is en er daardoor een niet onrealistische kans bestaat dat het nep-science is die niet door de reviewers werd gedetecteerd. Veel succes toegewenst.
En los daarvan: alle tijd die je als wetenschapper verliest door die fraude te lezen in plaats van correcte wetenschappelijke publicaties. Of stel je voor dat je op basis van zo'n frauduleuze publicaties een onderzoeksproject hebt uitgewerkt dat daar op voort bouwt. Dikke shit.
fcal
zondag, 28 februari, 2010 - 23:24@ Belgica dividenda est
Ik ben eerder de mening toegedaan van traveller. Fraude is van alle tijden en doet zich voor op alle gebieden.
Kenmerkend is wel, dat dit fenomeen het beste tiert in autoritaire maatschappijen met zeer beperkte vrijheid van meningsuiting of daar waar de overheden een kennismonopolie in het leven heeft geroepen en bestendigt. De VN klimaatfraude is daarvan een goed voorbeeld. Dat is nu aan het licht gekomen dankzij het internet.
De schrijver van het door u geciteerde artikel, Kent Ewing, lijkt me nogal een sensatieschepper te zijn. Hij zou een leraar Engels zijn aan een internationale school in Hong Kong. Hij is beslist niet van het niveau als 'Spengler' daar bi Asia Times. Met titels als "Lust knows no end in Hong Kong" kan ik me moeilijk voorstellen, dat hij iets zinnigs over wetenschappen weet te brengen.
Trouwens in het bewuste artikel schrijft hij:
"... The greater the number of publications, the greater the chance of advancement. It is no surprise then that a cut-and-paste culture of academic fraud has thrived ever since China opened its doors to capitalism and turned education into another commodity.... ".
Verder refereert hij in zijn argumentatie ettelijke keren naar "The Lancet", die in dit geval de fraude aanhangig maakte bij de Chinese overheid. Dit vroeger eerbiedwaardige tijdschrift heeft de afgelopen tijd echter steevast zelf allerlei dubieuze stellingen verdedigd, welke meer politiek dan wetenschap waren. En was "Science" ook niet betrokken in de "Climate Gate"?
Echte wetenschappers kijken best uit hun doppen. Daar horen ze, so wie so, intelligent genoeg voor te zijn.
Belgica Dividenda Est
maandag, 1 maart, 2010 - 13:48@ fcal
Ik heb met die link enkel aangegeven dat het absoluut geen indianenverhaal is, meer niet. De link van Luc toont dit ook aan.
Akkoord met waar dit fenomeen het beste kan tieren. Het systeem van peer review kan ook zonder overheidsbemoeiingen ontsporen tot een poging tot kennismonopolie. Dat werd, geloof ik, hier al vroeger besproken.
Een deel van het probleem is dat er gewoon teveel academici zijn die de term wetenschapper niet waard zijn, zeker wanneer er zich een versnelde uitbreiding van het academisch systeem voor doet ("democratisering") zoals nu in China.
"Echte wetenschappers kijken best uit hun doppen."
Dat uit hun doppen kijken kost hen wel een pak verloren tijd. Leve de wetenschappers (en hackers) die al dergelijke fraude aan de kaak stellen.