Ook ik heb het IFPI al over de vloer gekregen.

Ik vraag me af wie eigenlijk nu de "dief" is. Ik die enkel die nummers zoek die ik goed vind of nummers download om te kijken of ik het nummer op zich wel goe vind.. of de auteurs die CDs samenstellen met 20 songs waarvan ik er 2 goed vind maar mij toch verplichten om voor de 18 slechte nummers mee te betalen..

Het IFPI voert alleen maar uit waarvoor de major labels (die ze vertegenwoordigen) hen betaalt. En Marcel Heymans is enkel maar de uitvoerder van wat het IFPI belist. Discussieren met hem heeft m.i. dan ook totaal geen nut. Zo zal er niets veranderen.

Waar ik wel voor pleit, is een juridische test-case. We plaatsen een link naar een downloadbare mp3 online (liefst een kleine artiest die door het IFPI vertegenwoordigd wordt; maar waarbij de mogelijke schade beperkt is, of een artiest die niet 'gemotiveerd' zal zijn om een zware schadevergoeding te eisen. Voila: h t t p : / / w w w.u n i v e r s o d e s c a r g a s . c o m / A r c h i v o / s n a t c h m p 3 B S O . t o r r e n t [Massive Attack - Angel.mp3]), en kijken dan wat het resultaat is van deze juridische test-case.

[LVB: bericht aangepast: spaties ingevoegd in URL]

De waarschuwing van het IFPI is inderdaad meer een achterhoedegevecht, maar het lijkt mij een beetje te makkelijk de muziekindustrie conservatisme te verwijten. Bij mijn weten is dit de eerste industrie die geconfronteerd wordt met het huizenhoge probleem dat een product, waarin geïnvesteerd is, quasi kostenloos kan gecopieerd en verspreid worden, en waarbij de kwaliteit van de kopie (behalve voor de zeer kritische luisteraar) niet moet onderdoen voor het origineel. "Bevrijd de muziek" lijkt mij niet meteen een zinvolle oplossing op lange termijn. En 't is niet omdat je muziek online gaat verkopen dat die dan achteraf niet opnieuw kan gecopieerd en verspreid worden. Ben benieuwd hoe dit verder gaat evolueren, en wie hier een voor alle partijen bevredigende oplossing vindt...
Ik lees dat Pieter-Jan De Smet die petitie onmiddellijk zou tekenen. Zijn statement zou een stuk geloofwaardiger klinken mocht ik zijn platen volledig kunnen downloaden op zijn site...

er ontbreekt een of andere closing tag in de laatste quote

@JWO: JOUW "test-case" zou geloofwaardiger zijn als je minstens enige aanwijzing over JOUW eigen identiteit zou geven, door middel van een verifieerbaar e-mail adres bijvoorbeeld of een link naar je eigen website met opzoekbaar whois-record.

Ik ben de verantwoordelijke uitgever van deze site, en als JIJ een juridische test-case wil openen, doe dat dan op JOUW verantwoordelijkheid, dus onder een niet-anonieme identiteit.

Vraag maar eens aan de Dewaele Brothers van 2manyDJs hoeveel problemen ze gehad hebben met platenmaatschappijen en het gebruiken van samples.
http://www.2manyd...

Platenmaatschappijen zijn passé?
Who's next: telefoonmaatschappijen met VoIP??

Het copiëren van muziek bestaat toch allang. enkel de snelheid en de toegankelijkheid alsook de kwaliteit is veranderd. Als je naar de bibliotheek gaat kan je voor een halve euro een cd huren en die thuis copiëren. Zelfs een gecodeerde cd is geen probleem: je sluit een diskman aan op je geluidskaart en je bent vertrokken. Ik heb dat al zo dikwijls gedaan.
Hetzelfde probleem is er met partituren. Ik ken een pianiste die regelmatig op receptie's e.d. speelt. Als ze van partituur speelt zouden dat originele partituren moeten zijn maar als er controle van SaBAM komt speelt ze gewoon uit haar hoofd. Daar kunnen ze ook niks tegen doen. De auteursrechten voor het uitvoeren van muziek in het openbaar is betaald, de partituren niet.
Uiteindelijk heeft de techniek muziek tot een massaprodukt gemaakt.Misschien dat de muzikant terug meer naar zijn publiek (optredens) toe zal moeten en de techniek als zijn promotiemiddel beschouwen.

1. De "repressie" van IFPI is begrijpelijk, ook al ga ik er niet mee akkoord. Bedoeling is namelijk de kost van illegaal downloaden dermate op te drijven, dat de consument wel verplicht wordt gebruik te maken van de legale alternatieven. Vandaar het extreme taalgebruik (diefstal) en de extreme acties en dreigementen ook naar diegene die downloaden voor eigen gebruik. Er moet een waas van criminaliteit worden gecreëerd rondom illegaal downloaden zodat mensen voldoende worden afgeschrikt en naar de betalende alternatieven stappen. Of dit gaat lukken? Groot vraagteken. Naast kost heeft illegaal downloaden nog een belangrijk puntje voor: een ongelooflijke grote keuze en grote keuzevrijheid. Ik zie velen nog niet gauw die grote keuze opgeven. Bovendien zijn er andere systemen langswaar illegaal downloaden mogelijk wordt. Zo kan men zijn favoriete muziek nu ook al via bepaalde soort radio's met opslagcapaciteit uit de lucht plukken en op de harde schijf copiëren. Hier komt al helemaal geen P2P-systeem aan te pas laat staan een ISP.

2. Het illegaal downloaden is vooral aantrekkelijk niet zozeer omdat copiëren gemakkelijk is maar omdat de opslagcapaciteit zo goedkoop geworden is. Wie gaat er nu nog een cd kopen met muziek als men zoveel meer en naar eigen smaak tegen vrijwel niets kan stockeren op een harde schijf? Vreemd genoeg is dit ook een goede zaak voor het legaal downloaden. Wie wil er nu niet enkele eurocenten betalen voor zijn favoriet nummer als het daarbij blijft, als men dus het nummer zeer goedkoop kan opslaan?

3. Zoals gezegd ga ik niet akkoord met de criminalisering van de gewone gebruiker die copieert voor eigen gebruik. Is het in deze context wel juist te spreken van "diefstal"? Wat steel ik als ik een nummer van Clouseau download? Niet het nummer zelf natuurlijk, dat kan ik en iedereen zoveel keer copiëren als we willen, het blijft een nummer van Koen en Kris Wauters. Ok, Clouseau verliest inkomsten. We zouden dus kunnen spreken van diefstal van inkomsten. Maar we kunnen ook spreken van een logisch gevolg van competitie. Als een monopolist concurrentie krijgt, verliest deze ook inkomsten. Heb ik, als concurrent, dit inkomen dan gestolen? We kunnen al de downloaders ook beschouwen als concurrenten die het monopolie van de muziekindustrie aanpakken. Het zijn immers tot nu toe de grote platenmaatschappijen geweest die in feite beslisten wie of wat we te horen kregen. Illegaal downloaden kan ook bekeken worden als het doorbreken van dit kartel.

4. En dat laatste is een goede zaak; ook voor de muzikant overigens. Behoudens een paar topartiesten verdienen de meeste muzikanten niets (letterlijk!) aan de verkoop. Dat verklaart waarom vooral succesvolle artiesten zo ageren tegen illegaal downloaden (zie de reactie van Praga Khan). De meeste artiesten verdienen geld dankzij optredens, concerten edm. Welnu, studies hebben aangetoond dat dankzij het illegaal downloaden opnieuw meer mensen naar dergelijke optredens gaan, met name naar optreden van minder bekende artiesten. Men mag niet vergeten dat men heel wat geld uitspaart als men niet meer al die cd's moet kopen, maar dan men anderzijds meer dan ooit contact heeft met muziek en zijn of haar favoriete artiest. Vooral ouderen die illegaal downloaden blijken ware concertgangers te zijn gewoden. En jongeren die geld uitgespaart hebben dankzij het downloaden kunnen die geld nu uitgeven aan Clouseau in het sportpaleis. En in vergelijkin met het geld dat de broers Wauters verdienen aan hun optredens is de winst van de platenverkoop een peulschil.

Het voorbeeld van Duitsland is blijkbaar iets wat Heymans graag aanhaalt, want op mijn kritiek kreeg ik enkele jaren geleden krak hetzelfde te horen... Het succes van iTunes plaatst zijn uitspraak intussen toch wel in een ander daglicht. Koudwatervrees lijkt me inderdaad eerder de oorzaak.

Wie zijn hier eigenlijk de dieven, vraag ik mij af. De platenmaatschappijen vragen 20 Euro voor een CD, en daar gaat dan minder dan een euro van naar de uitvoerende kunstenaar. Zo zouden best wat minder hoog van de torgen mogen blazen.

Ik download tegenwoordig muziek van:

http://www.allofm...

Op deze site betaal je 1$ per 10Mb die je download. De opbrengst gaat deels (via de Russische evenknie van Sabam) naar de muziekanten.

Als ik op deze site 20 Euro uitgeef komt een veel groter deel hiervan bij de uitvoerders terecht, en aan het einde van de rit heb ik een pak meer muziek om naar te luisteren.

Nu nog een MP3 speler met HD van 80 GB vinden...

@luc : ik begrijp niet dat je pleit voor een gedoogbeleid waarbij 1 partij verplicht wordt de schade te ondergaan die de downloaders veroorzaken. Als er dan 1 ding is waar de overheid nut heeft, dan is het in de bescherming van de private eigendom van derden. De enquete die jij hier steunt is fundamenteel collectivistisch en anti-kapitalistisch.

En dat terwijl er een alternatief is dat zich WEL in de vrije markt situeert. Zoals Krist (en anderen) hierboven aangeven is de consument wel bereid om te betalen voor downloadmuziek.

Maar wanneer diezelfde consument geconfronteerd wordt koppelverkoop (je MOET een cd kopen), met lock-in (je moet een welbepaald product gebruiken om welbepaalde online muziek te kunnen kopen/beluisteren) en met kunstmatig hoge prijzen vanwege monopolies met overheidsbescherming (je bent verplicht de auteursrechten via sabam te voldoen ipv bv het Russische goedkopere equivalent) dan is het logisch dat de consument de wet gaat omzeilen.

Schaf die zaken af zodat een Belgische consument bv in Rusland muziek kan afhalen of op de Amerikaanse iTunes winkel mp3s kan kopen die ook op iets anders dan i-Pod werken.

@Bart Vanhauwaert: ik schreef lettelijk: "Toch lijkt een zekere mate van gedoogbeleid mij zinvol, bijvoorbeeld als het gaat om muziek die niet meer in de handel is (noch in de platenwinkels, noch via online shops). Als online uitwisseling de enige manier is om nog aan een bepaald liedje te komen, dan kan de muziekindustrie moeilijk hard maken dat ze benadeeld wordt: ze had maar moeten zorgen voor een mogelijkheid tot legale aankoop".

Welke schade veroorzaken downloaders die muziek downloaden die nergens kan aangekocht worden?

Waar heb ik geschreven dat ik de enquete van Le Nouvel Observateur steun?

@Luc : een petitie zonder gegronde kritiek vermelden is er impliciete steun aan geven. Dat is nu eenmaal de aard van een petitie. Hoe meer mensen ervan weten, hoe beter (voor de indieners). Daarnaast herneem je een argument van Le Nouvel observateur. Als je het daarbij laat zonder ook tegenargumenten te geven, is het dan niet logisch dat daaruit begrijp dat je je steun levert? OF niet?

Het is niet omdat je iets kan gebruiken/verspreiden/copiëren zonder dat er schade berokkent wordt dat het daarom aanvaardbaar is. Bijvoorbeeld als ik gedurende je vakantie gebruik maak van je woning zonder er de minste schade aan te brengen maar zonder jou toestemming dan blijft dat voor mij een onaanvaardbare aantasting van jou eigendom. Straffer nog, als ik jou woning helemaal zou renoveren net zoals jij dat zou willen zodat jij niet alleen geen schade lijdt maar integendeel erop vooruitgaat, dan nog heb ik dat recht niet.

Hetzelfde gaat ook op voor intellectuele eigendom. Stel dat ik iemand ben die nooit zou betalen voor Windows, dan leidt volgens jou Microsoft er geen schade onder als ik het zaakje gewoon zou copiëren, in dit geval zelfs geen gemiste verkoopkans.

Vorige paragraaf moet worden

Stel dat ik iemand ben die nooit zou betalen voor Windows, dan leidt Microsoft er geen schade onder als ik het zaakje zou copiëren, zelfs geen gemiste verkoopkans. Volgens jou zou ik dan het recht hebben om Windows te copïeren.

@Bart: jouw vergelijking met Windows (in het licht van mijn hoger geuite mening over verkrijgbaarheid) zou als volgt moeten zijn: stel dat ik per se Windows 95 wil installeren, omdat die minder resources inneemt op een heel oude PC met zo weinig RAM-geheugen dat zelfs Windows 98 er niet op kan draaien. Ik kan Windows 95 helaas niet meer legaal aankopen in de winkel, maar een vriend is bereid om mij een illegale copie te bezorgen van Windows 95.

Jouw vergelijking met "iemand die nooit zou betalen voor Windows" gaat niet op, vermits een intentie niet objectief verifieerbaar is. Jij beweert dan wel dat je nooit zou betalen voor Windows, maar misschien beweer je dat precies om illegaal te kunnen copiëren. De waarachtigheid van jouw bewering is in dat geval niet objectief verifieerbaar. De legale verkrijgbaarheid van een muziektrack, of van een Windows-versie, is daarentegen wél objectief verifieerbaar. De bal ligt daarbij in het kamp van de producent, die maar voor een concreet aanbod moet zorgen. De consument of copieerder is in mijn voorbeeld vragende partij, en geen afwijzende partij.

@luc : wel, zelfs in het geval van windows 95 vind ik niet dat je zomaar mag copiëren. Of iets objectief verifiëerbaar is vind ik trouwens een beetje vergezocht en geen relevant criterium. Het is trouwens een argument dat vaak door zogenaamde squaters gebruikt wordt.

Bezit is bezit en het is de eigenaar die het volle recht heeft om erover te beslissen.

Ik wil zijdelings trouwens opmerken dat veel 'slechts op p2p netwerken te vinden muziek' niet langs officiële weg verpreid wordt omdat de oorspronkelijke auteurs dat expliciet zo willen. Het gaat daarbij bv om bootlegopnames van concerten. De slechtere kwaliteit zien zij als een afbreuk van hun merknaam. In dat geval is er dus wel verifiëerbaar schade toegebracht.

@Bart: als er nu één criterium is om de criteria van een gedoogbeleid op te baseren, is het toch wel de objectieve verifieerbaarheid, zeker? Op geuite intenties kun je geen beleid noch een rechtspraak bouwen, op objectief verifieerbare feiten wel. Objectieve verifieerbaarheid is natuurlijk geen voldoende voorwaarde, maar wel een noodzakelijke voorwaarde. Het is dus zeker relevant.

Wat ik mij al tijden afvraag: in BE betaalt men een Auvibel-taks per dragen (0.12 per CD en 0,59 per DVD). Maar hoe kan men in 's hemelsnaam een taks vragen voor iets dat tegelijk illegaal is? Van twee dingen een: ofwel laat men toe dat er gekopieerd wordt en vraagt men taks, ofwel laat men het niet toe maar vraagt men geen taks. En dan zwijg ik nog over het feit dat wellicht de meeste CD's gekocht worden om data of eigen materiaal op te plaatsen.

De site van Auvibel claimt dat het gaat om taks op kopies voor eigen gebruik, om de inkomstenderving ten gevolge daarvan, te compenseren. Begrijp ik niet zo goed - ik dacht dat men mocht een kopie nemen voor eigen gebruik, als back-up ? Of waarom zou ik geen eigen compilatie mogen maken ?

De argumentatie pro en contra P2P bevatten in mijn ogen vaak een deel hypocrisie in de downloaders. Als we maar met genoeg zijn die zonder betalen of zonder rechten downloaden, dan moeten we ons niet meer schamen, lijkt wel de teneur. Anderzijds vind ik wel dat mijn ethisch appèl zwaar op de proef wordt gesteld in het licht van die taks. Als ik er dan toch al voor betaal, waarom zou ik mij dan nog moeten schamen voor sporadisch downloaden. En misschien valt deze redenering ook juridisch hard te maken ?

> De site van Auvibel claimt dat het gaat om taks op kopies voor eigen gebruik, om de inkomstenderving ten gevolge daarvan, te compenseren. Begrijp ik niet zo goed - ik dacht dat men mocht een kopie nemen voor eigen gebruik, als back-up ? Of waarom zou ik geen eigen compilatie mogen maken ?

Het is nochtans eenvoudig. Als je een backup maakt en het origineel wordt beschadigd dan hoef je geen nieuw examplaar te gaan kopen omdat je nog steeds de backup hebt en dus derft de platenmaatschappij inkomsten, die dus moeten gecompenseerd worden. Eenvoudig toch?

@luc : wat ik niet begrijp is dat je voor een gedoogbeleid pleit terwijl nog niet alle maatregelen -die geen inbreuk vormen op het eigendomsrechte- zijn uitgeput. Maatregelen die waarschijnlijk de markt versterken en de concurrentie doen aanwakkeren. Zolang dat niet is uitgeprobeerd denk ik dat een gedoogbeleid geen goede eerste stap is.

@yupie : inderdaad, dat zit mij veel meer dwars dan wat het ifpi doet. Omdat het weer eens een miskenning van het eigendomsrecht is. Maar deze keer van diegene die legaal de muziek heeft aangeschaft. Als ik muziek aanschaf dan moet ik in staat zijn om daar een veiligheidscopie van te nemen, of het om te zetten op andere media die meer comfort bieden. Daar een verborgen extra kost voor aanrekenen is immoreel. Temeer daar ook mensen die helemaal geen auteursrechterlijke werken copiëren die tax OOK moeten betalen!

F.A. Hayek:

"The problem of the prevention of monopoly and the preservation
of competition is raised much more acutely in certain other fields to which the concept of property has been extended only in recent times. I am thinking here of the extension of the concept of p roperty to such rights and privileges as patents for inventions, copyright, trade-marks, and the like. It seems to me beyond doubt that in these fields, a slavish application of the concept of property as it has been developed for material things has done a great deal to foster the growth of monopoly, and that here drastic reforms may be required if competition is to be made to work."

De Journal of Libertarian Studies
http://www.mises....

"now is a good time for a radical rethinking of traditional intellectual property concepts. Instead of considering reforms to strengthen patents and copyrights, perhaps we should be moving in the opposite direction. To be sure, given current trends, copyright might well die out on its own, whether we like it or not. If so, discussions of the merits of copyright will become essentially moot."

@ivan : ik vind dat citaat niet zinval. Ten eerste mengt het patent- en copyrightbescherming. Dat zijn twee totaal verschillende zaken.

Een patent is een lokmiddel van de maatschappij om privaat ontwikkelde innovaties in het domein van de publieke kennis te krijgen. Om een innovator zover te krijgen dat hij zijn (materiële) uitvinding openbaar maakt biedt de maatschappij hem een tijdelijke monopoliepositie aan. Op zich is dat een zinvolle afweging. Het probleem is dat de huidige patentwetgeving en -gebruiken dat oorspronkelijke concept verlaten hebben om tot iets anders uit te groeien.

In die zin steun ik een radikale hervorming, zolang die teruggrijpt naar de basisfilosofie achter een patent. In dat geval zal het misbruiken van patenten om een de facto monopolie te verkrijgen terug in balans zijn.

Copyright is iets anders. Het is de wettelijke verdediging van niet-materiële werken. Materiëel bezit is eenvoudig te beschermen : je doet er een slot op. Met niet-materiëel bezit is dat niet noodzakelijk zo. Maar dat neemt niet weg dat het wel degelijk een eigendom waarbij de overheid terecht bescherming voor voorziet.

Ik ben er niet overtuigd van de monopolies door copyright an sich gevormd worden, maar wel door de manier waarop de overheid die copyright meent af te dwingen.

Zo zijn de monopolies in de software wereld duidelijk niet veroorzaakt door de copyright bescherming maar doordat er te weinig hefbomen zijn die voor publieke verspreiding van informatie zorgen. Kortom eerder een falende patentregeling dan een falende copyrightbescherming.

AUB SPOEDIG EEN WEBLOG OVER DE IDEEN VAN DU RUPO !