Waarom Di Rupo de sociale partners moest raadplegen van de koning

Ingezonden door LVB op 2010-09-02 09:20

Het gebeurt nog zelden dat het paleis een eigen politieke agenda probeert op te dringen , maar dat lijkt zondag wel te zijn gebeurd, toen koning Albert het ontslag van preformateur Elio Di Rupo (PS) weigerde te aanvaarden. Groot was de verbazing van de zeven partijen om de tafel dat Di Rupo zich liet overhalen om toch voort te doen, want iedereen was ervan overtuigd dat de preformateur niet voor de show zijn ontslag was gaan aanbieden. (...)

Maar het paleis had een ander plannetje bekokstoofd met het Belgische financieel en economisch establishment. VBO-voorzitter Thomas Leysen speelde daarin een hoofdrol. Hij contacteerde een aantal banken en Fons Verplaetse, de oud-gouverneur van de Nationale Bank van België, om argumenten te verzamelen tegen een verregaande overheveling van de personenbelastingen en/of vennootschapsbelasting, waarop de N-VA en CD&V mikken bij een herziening van de financieringswet. Het werd een weinig zeggende nota van drie velletjes papier, waarin twee modellen voor de herziening van de financieringswet werden vergeleken. (...) Maar het plannetje mislukte op alle fronten. Want al gauw bleek dat een van de sleutelfiguren, ACV-voorzitter Luc Cortebeeck, geen zin had om druk te gaan uitoefenen op CD&V. (...)

Toen Unizo, de Boerenbond en Voka lucht hadden gekregen van het initiatief van Leysen zat het er achter gesloten deuren zelfs tegen. Zij gaven dan ook het omgekeerde signaal, met name dat een stevige hervorming van de financieringswet noodzakelijk is. En ook Open VLD speelde niet mee in het al te doorzichtig Belgische manoeuvre dat was opgezet op het paleis. Partijvoorzitter Alexander De Croo maakte duidelijk dat zijn partij niet zou inspringen indien de N-VA aan de kant wordt geschoven. De N-VA en CD&V kregen de openlijke steun van Open VLD, wat voor een oppositiepartij allerminst vanzelfsprekend was. (...)

De Belgische salons zijn niet meer wat ze zijn geweest. Maar de gevolgen van de demarche waren desastreus. Toen het plan maandag al lang in duigen lag, hield Di Rupo nog een persconferentie, waarin hij zwaar uithaalde, nog altijd in de logica van het isoleren van de N-VA. Het gevolg was dat Bart De Wever & co even hard terugsloegen. De vertrouwensbreuk was compleet. Het gevolg van de combine vanop het paleis is dat alles nu aan diggelen ligt en muurvast zit. (...)

Wim Van de Velden in De Tijd, 2 september 2010

Reacties

#98488

Kaal

donderdag, 2 september, 2010 - 14:31

 

Trendbreuk : Carl Devos neemt het op voor N-VA, CD&V en VLD spelen niet mee in de pogingen om BDW te isoleren, ze laten zich niet onder druk zetten door de sociale partners, enz enz. De oude krokodillen van de CD&V zwijgen. Paradigm shift noemen ze dat in het Engels.

Zouden we het punt bereikt hebben waar de niet-Vlaamsgezinde partijen tot de conclusie zijn gekomen dat ze niets (meer) te winnen hebben met het verdedigen van het Belgisch systeem? Ze willen natuurlijk geen onafhankelijk Vlaanderen, maar ze willen nu het zwaartepunt wel verplaatsen naar de deelstaten. Voor VLD en CD&V is het een kwestie van overleven geworden.

#98489

Cogito

donderdag, 2 september, 2010 - 14:55

 

45% van de kiezers die een directe vlaamsnationale stem uitbrengen heeft blijkbaar toch wel effect op de politiek.

#98496

publius

donderdag, 2 september, 2010 - 21:52

 

Ik denk dat veel (Vlaamse) kiezers niet zozeer met "Vlaanderen" as such begaan zijn, maar beseffen dat er voorbij de overtreffende trap van "zwaarst belast" nog een trapje hoger komt en bij een volgende regeringsvoorming nog een trapje hoger als er nu eindelijk niet eens no nonsense onderhandeld wordt...
Er kan een akkoord zijn. Dat de Walen dat niet willen, bewijst hun hypocriete intenties.

Liever samen verzuipen, dan samen pompen, dat is hun motto.
Dat de SP.A niet de partij van "de mensen" is , tenzij je Haeck of Tuybens of Stevaert e.d. noemt, dat hebben hun eigen kiezers zelfs al door. De VLD is jaren misbruikt door Verhofstadt & Co. Als Decroo, als liberaal, nu de Belgicistische kaart trekt, kan hij het helemaal vergeten. Verhofstadt heeft nu al generaties geGuypothykeerd...door oa onze energie te verpatsen aan Frankrijk, door sales en lease back,etc...

#98501

fcal

vrijdag, 3 september, 2010 - 00:33

 

Dat de Coburgers d.w.z. van Ypersele de Strihou er in getuind zijn geworden door Elio Di Rupo & Co, verbaast me ten zeerste, alhoewel. De beschreven démarche druiste in ieder geval tegen de belangen van het vorstenhuis. Een nuchtere evaluatie van de situatie zowel politiek als economisch wees in de richting van verantwoordelijk federalisme in de aard van een soort 'dubbelmonarchie' (?) of scheiding van tafel en bed. Het alternatief was het einde van het koninkrijk België.

Ik krijg de indruk, dat Elio Di Rupo en zijn omgeving, blijkbaar nog de mening toegedaan waren en wellicht nog zijn, dat de Belgische gevestigde orde net als in 2007 de weerbarstige Vlamingen wel op hun plaats zou zetten m.a.w. een tweede operatie Leterme met als compensatie diens borrelnootjes. Daarom werden zij, die in 2007 daarbij hand- en spandiensten verleend hadden gemobiliseerd. Toch lijken een aantal van hen, zich dit maal afzijdig opgesteld te hebben en waren er zelfs die zich tegen de voorstellen van de pre-formateur keerden. Die laatsten hadden waarschijnlijk de grondig gewijzigde politieke en economische omstandigheden beter ingeschat. Ondanks alles heeft Elio Di Rupo volhard en is in die bewuste persconferentie hard van leer getrokken en heeft er de tegenpartij en mogelijk toekomstige partners onverantwoordelijkheid verweten. Dit geeft te denken: een kolossale fout zo’n ondoordacht en onvoorzichtig optreden.

Tja, de patstelling was te verwachten. Tijd om het over een andere boeg te gooien en resoluut voor een Zwitserse of Oostenrijks-Hongaarse oplossing te gaan. De Coburgers maakt men hierdoor van tegen- tot medestanders. En het is organisatorisch veel eenvoudiger. De Franstaligen zullen moeten kiezen tussen dit of ...

#98502

fcal

vrijdag, 3 september, 2010 - 01:37

 

Het zit hen op de heupen: maak kennis met Bonabart!

http://blogs.rtlinfo.be/san...

#98504

fcal

vrijdag, 3 september, 2010 - 03:41

 

Woensdag zou Elio Di Rupo geprobeerd hebben Wouter Beke, de interim-voorzitter en onderhandelaar van de CD&V via contact met Peeters, de Vlaamse minister-president van de NVA af te weken. Enfin het Leterme verhaal redux. Dat is echter niet gelukt en heeft weer het nodige kwaad bloed gezet.

Het Laatste Nieuws heeft er een artikel over.
http://www.hln.be/hln/nl/12...

Wat een stommiteit!

#98512

LVB

vrijdag, 3 september, 2010 - 09:28

 

Uit De Tijd van vandaag, als vervolg op bovenstaand citaat:

"Leysen geeft toe dat het VBO een reeks experts heeft geconsulteerd over de aanpassing van de financieringswet en hun bevindingen heeft overgemaakt aan de medewerkers van de preformateur en de N-VA, 'overwegende dat het wellicht kon bijdragen tot een mogelijk compromis'.
Dat neemt niet weg dat De Tijd vernam dat het VBO in financiële en economische kringen vooral ook munitie heeft proberen te verzamelen tegen een verregaande staatshervorming en aanpassing van de financieringswet. Daarbij werden wel degelijk ook banken gecontacteerd - wat Leysen nu zegt niet zelf te hebben gedaan.
Zo kregen banken vanuit het VBO de vraag of een regionalisering van de arbeidsmarkt met verschillende systemen voor tijdskrediet geen probleem zou vormen. Zeker één bank vond het niet opportuun te interveniëren in de politieke discussie en stuurde het VBO wandelen. Veel leverde de demarche van Leysen & co uiteindelijk niet op."

#98513

erik

vrijdag, 3 september, 2010 - 09:46

 

Een mens vraagt zich af hoe onafhankelijk de redactie van De Standaard nog is of nog kan zijn.

Op wiens initiatief zou het interview met Leysen in DS van vandaag er gekomen zijn?

#98528

fcal

vrijdag, 3 september, 2010 - 16:59

 

De pre-formatie van Elio Di Rupo lijkt ten einde. Hij is op weg naar de Koning.

Het is nu bewezen, dat het met de Franstaligen niet lukt tot een evenwichtig en rechtvaardig akkoord te komen. Bovendien is het met hen ook praktisch onmogelijk op 'Angel-Saksische' wijze uitgaand van een algemeen principe en vervolgens bijsturend en corrigerend tot een goed functionerend proces te komen. (de zogenaamde kleine stappen methode).

Dus op naar scenario 2, dat meteen uitgaat van '(con)federalisme' met een volledige deelstatelijke verantwoordelijkheid en waarbij overeengekomen wordt wat men gezamenlijk nog centraal wenst te doen. Uiteraard voorziet men best ook een overgangsperiode van bijvoorbeeld 2 of 3 legislaturen tijdens dewelke transparante transfers nog plaats vinden en die over dezelfde periode compleet afgebouwd worden.

Men doet er goed aan scenario 3 of dit van de complete scheiding niet uit het oog te verliezen en dit zowel binnenlands als buitenlands voor te bereiden voor het geval onze huidige Zuidelijke landgenoten het scenario 2 niet lusten.

#98735

EricJans

vrijdag, 10 september, 2010 - 08:43

 

... en de onderhandelaars... zij onderhandelden voort...