Weinig Vlaamse Nobelprijswinnaars

Er zijn nogal wat merkwaardigheden. Zo werden 180 van de 838 prijzen toegekend aan joden – dat is 22 procent, terwijl ze slechts 0,2 procent van de wereldbevolking uitmaken. Of de Humboldt-Universität uit Berlijn, die 29 winnaars in haar rangen had tot 1956, maar er sindsdien geen énkele meer gewonnen heeft. Er is ook een high school in Brooklyn die 24 winnaars heeft voortgebracht. Geen wonder dat daar ooit zeven Nobelprijswinnaars in één straat gewoond hebben. (...)

Ons land doet het met tien prijzen niet goed, en Vlaanderen al helemaal niet. Wij hebben wel enkele kandidaten, zeker ook in Leuven, maar eigenlijk spelen we onvoldoende mee. In het voorwoord op mijn boek gaat rector Waer daar ook op in. Om met enige kans op succes Nobelprijswinnaars te ‘maken’, heb je een hoger onderwijs nodig dat onverholen gaat voor excellentie, of om het met een beladen term te zeggen: voor iets elitairs. Je kunt dat creëren, zoals ze bijvoorbeeld in de VS gedaan hebben. Je verveelvoudigt het inschrijvingsgeld, je aanvaardt alleen de beste studenten, en je legt enkele goed gekozen instellingen en hun onderzoekers financieel in de watten. Dan krijg je het Amerikaanse systeem: een in absolute cijfers grote top, een kleine middengroep, en een grote staart, een omgekeerde gausscurve.

Wij streven naar een gewone gausscurve, met een kleine kop, een kleine staart, en een groot peloton. Dat is een maatschappelijke keuze. Onze samenleving is het beste gediend bij ons model, en dat moeten we dus allicht zo houden, maar de consequentie is dat de échte top, het Nobelprijsniveau, erg moeilijk haalbaar is.

Martin Hinoul, geïnterviewd door Ludo Meyvis in Campuskrant K.U.Leuven, 22 juni 2011

Reacties

#111559

Nicolas R

 

En waarom moet "ons model" behouden blijven?  Het onderwijs wordt steeds meer en meer egalitair (zie de recente voorstellen van Pascal Smet), waarbij kostbaar talent vergooid wordt om toch maar iedereen "gelijke kansen" te kunnen bieden.     

#111561

Ploutos

 

Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

Ons onderwijs is te veel gericht op reproduceren en veel te weinig op analyseren en kritisch denken.  Ook het nastreven van “gelijkheid” in plaats van “gelijke kansen” zorgt ervoor dat het talent van begaafde jongeren verloren gaat.  Dit is echt triest.  Nergens in Vlaanderen kunnen begaafde  jongeren terecht, nergens is er voldoende uitdaging of een omgeving die gewoon is met supertalent te werken.  En de beleidsmakers zijn er nog fier op ook, voor hen is dit het ultieme bewijs van hun gelijkheidsprincipe, ze vinden het zelfs schandalig dat er nog universiteiten bestaan die zich richten op talentvolle jongeren. 

Gelukkig zijn er in het buitenland nog wel universiteiten te vinden die zich op excellentie richten zoals Cambridge, Oxford , Harvard….  Cambridge University op zijn eentje telt 88 officiële Nobelprijswinnaars (als je alle categorieën samentelt zelfs 136), en bijna ieder  jaar komt er eentje of komen er zelfs meerdere bij.  Jammer genoeg zijn er weinig Vlamingen die de weg vinden naar deze universiteiten. 

 

#111593

jvn1k

 

"Ons onderwijs is te veel gericht op reproduceren en veel te weinig op analyseren en kritisch denken."

exact.  in die context ben ik - laat me nu eens aub kort door de bocht gaan - voor Canvas en niet voor 1, vtm, vt4, etc...

#111599

Jean

 

Op deze manier is deze discussie vals en heilloos; ze stelt laag excellente in kwantiteit tgo de hoog excellente in beperkte kwantiteit.  Dit soort van tegenstelling is dankbaar om wat klassieke links-rechtse tegenstelling los te weken, maar gaan nr mijn aanvoelen voorbij een mogelijke constructieve benadering. 

Het is waarschijnlijk zo dat het één het ander niet hoeft uit te sluiten, ook niet in Vlaanderen, als we bereid zijn om een aantal organisatorisch en structureel noodzakelijk voorwaarden te aanvaarden: excellentie vereist doorgedreven selectie ~ hoe groter de groep, hoe groter de kans om excellent; hoe heterogener de groep, des te innovatiever is de output; aanvaarden van het risico op mislukking; duidelijke "niet-delibereerbare" selectiecriteria;  .... middelen zijn beperkt. 

Praktisch toegepast op Vlaanderen zou dit ook kunnen beteken:

- we hebben meer instroom & heterogeniteit nodig ~ mobiliseren vh potentieel van de "allochtone" populatie. Bijkomende voorwaarde: aanvaard heterogeniteit 

- selecteer de excellenten op een brede basis, vb: we moeten geen ambitie hebben op Vlaamse topscholen op te zetten, maar zet de samenwerking tss Vlaanderen en Nederland een stap verder in het opzetten van (dure) excellente en selectieve post-graduaatprogramma's

- middelen zijn beperkt: promoot het beschikbare on-line potentieel vanuit de gehele wereld (er zijn ondertss een massa goede cursussen). Vele ex-cathedra cursussen door de proffen aan onze univ's zijn voor velen verloren tijd en moeite (omdat ze niet opdagen of halfslapend bv).   Door andere manieren van leren te promoten kunnen we zowel kostbare tijd en geld uitsparen om nieuwe programma's uit te bouwen. 

- niet-delibereerbare selectiecriteria: invoeren van echt onderscheidende proeven en schaf de deliberaties af! 

etc. 

Dit lijkt me een betere en constructievere manier om dit debat te voeren; zo kan er een inclusief beleid gecombineerd worden excelleren. 

 

#111620

fcal1

 

@ Jean

Wat is dat heterogeniteit?

Wat is dat een inclusief beleid?

Graag enige toelichting.

#111647

traveller

 

De Vlaming blaast normaal niet hoog van de toren, daarom zijn er niet te veel Vlaamse nobelprijzen.

Zijn ze noodzakelijk? Helemaal niet, voor uniefs zijn ze misschien een goede publiciteit, dat is ongeveer alles. 

Dit neemt niet weg dat ons onderwijs honderd keer beter zou kunnen zijn, maar zo lang we politieke onderwijsnetten hebben zal die verbetering er niet komen.

#111662

chris impens

 

@traveller: men wint geen Nobelprijzen fysica (ik heb het niet over prullaria als de prijs voor Vrede of Literatuur) door hoog van de toren te blazen, maar door de beste te zijn. Wij zijn dat dus niet. A propos: ik heb toevallig recent eens geteld hoeveel wetenschappelijke Nobelprijzen naar vrouwen gaan; dat is 2.8%. Aanleiding was het boek "The cosmic Landscape" waarin het mij ergerde dat de auteur, Leonard Susskind, naar al zijn wetenschappelijke personages ("de astronoom", "de kosmoloog" enz.) met "she" verwijst, alsof typische topwetenschappers vrouwen zouden zijn.

#111663

OutlawMike

 

"...hoeveel wetenschappelijke Nobelprijzen naar vrouwen gaan; dat is 2,8%"

HATE CRIME!!!!!! Voor deze misdaad zult u branden in de hel voor eeuwig en de duur van de formatie van een Belgische regering!

#111664

traveller

 

@ Chris Impens

 

Ik betwijfel helemaal niet dat de wetenschappelijke nobelprijzen ernstig zijn. Wat ik wel betwijfel is of die winnaars toen effectief de allerbeste waren ofwel tussen de beste de meest efficiente P.R. hadden.

De P.R. van de KUL zal wel een paar kilometers achter Stanfored en M.I.T. liggen om die laatste loodjes te doen tellen.

Als je dan ook nog een Bar Mitzvah kunt voorleggen helpt dat nog eens.

Ik heb bvb al zeer zware twijfels bij de medische nobelprijs en de farmaceutische industrie.

Er zijn natuurlijk uitschieters die onbetwistbaar zijn, volledig akkoord.

Neem nu de Vlaming Dr. Janssens van Janssens farmaceutica waarvan geweten was dat zijn succesrate ongeevenaard was in de wereld, 1 per 10.000 researchmolecules was een winner, waar in de farmaceutica 1 op 100.000 molecules het gangbare resultaat was.

Niemand die hem ooit voordroeg en zeker hij zelf niet.

Neem nu de prijs van de wiskunde, de Field medal, geweigerd door Perelman.

Ik had daar serieus respect voor maar wat lees ik nu een paar dagen terug?

"Why should I accept that million dollars when I have the universe?" Eeeh? En dan legt hij nog ui:," ik kan het heelal volledig verklaren!!!" 

#111686

chris impens

 

@ traveller: het meten van wetenschappelijk niveau is hoofdzakelijk gebaseerd op de Science Citation Index, die telt hoeveel keer een bepaald artikel geciteerd wordt in andere wetenschappelijke artikelen van vergelijkbaar niveau. (Het gaat om artikelen met "peer review", d.w.z. die pas gepubliceerd worden na voorafgaand gunstig advies door anonieme experts die van het onderwerp minstens evenveel afweten als de auteur.) Door de SCI te consulteren kan men de Nobelprijzen ongeveer voorspellen. Als men de lijst van de laureaten nagaat komt men inderdaad alleen de topnamen tegen die iedereen na een eeuw nog kent.

Wat de "Nobelprijs Wiskunde" (de Fieldsmedaille) betreft doet België het goed, met zijn twee winnaars (de Ligne en Bourgain, de laatste een Oostendenaar). Nederland, dat Nobelprijzen bij de vleet binnenhaalt, scoort hier een beschamende 0.