Op 10 juli jongstleden, even na 15 uur, vond een jongeman een fietser die blijkbaar bewusteloos in een sloot lag in de Egaalstraat in Wortegem. De fietser zat nog op zijn koersfiets, ademde niet meer en had een hartstilstand. De jongeman verwittigde de hulpdiensten. Zijn vader, die kort daarna ook ter plaatse was, paste hartmassage toe. De hulpdiensten konden de fietser reanimeren. In het ziekenhuis bleek dat hij twee gebroken nekwervels had en in een diepe coma lag. Tijdens onderzoeken in de uren en dagen daarna bleek dat de hersenen onherstelbare schade opgelopen hadden door het zuurstofgebrek, en dat de patiënt hersendood was. In de avond van 12 juli overleed hij.

Mijn vader zou vandaag tachtig jaar geworden zijn. Een fietstocht in de verzengende hitte van 10 juli (28 graden in de schaduw) is hem fataal geworden. Wellicht is hij onwel geworden, op een T-kruising rechtdoor gereden, in de sloot beland, en heeft hij door de schok zijn nek gebroken. Mijn moeder, mijn twee zussen, zijn vijf kleinkinderen en ikzelf troosten ons met de gedachte dat hij niet geleden heeft, niet afgetakeld is, en heengegaan is tijdens één van zijn favoriete activiteiten, fietsen in de natuur. Ik waardeer ook de beslissing van mijn ouders om een overlijden zo eenvoudig mogelijk af te wikkelen: geen opbaring, geen ceremonieel, geen show, geen doodbrieven of doodprentjes, geen publieke uitvaartplechtigheid, maar een eenvoudige crematie, een herdenking in intieme kring, en een aankondiging in de krant.
[Lees verder: Roger Van Braekel 1930-2010]

De aanleiding voor deze verkiezingen was communautair, de inzet is communautair, dus is mijn stem ook communautair geworden.

Ik hoor het u al denken: hoe is het mogelijk dat LVB, als voorstander is van minimale staatstussenkomst, van maximale vrijheid en vrije markt, die het zelfbeschikkingsrecht van het individu hoger acht dan de belangen van het "volk", kortom die principes aanhangt die in de volksmond "liberaal" worden genoemd, nu voor een partij stemt die als nationalistisch kan beschouwd worden? Een goede vraag die een uitgebreid antwoord verdient.

NOORD-ZUID KLOOF
Eerst en vooral: de belangrijkste uitdagingen in de komende jaren worden mijns inziens economisch en financieel. Onze sociale zekerheid en ons pensioenstelsel stevenen af op een implosie. De staatsfinanciën zullen gesaneerd moeten worden en dat zal elke burger bij wijze van spreken een arm of een been kosten. Maar het verschil tussen de Vlaamse consensus over 22 miljard besparingen en de 5 tot 7 miljard meeruitgaven waar Di Rupo van droomt, is een symptoom van de fundamenteel uiteenlopende visie tussen het noorden en het zuiden van het land.
[Lees verder: Waarom ik voor N-VA stemde]

Gisteren toonde het NOS-journaal een kaart van België waarop de taalgrens wel heel rare kronkels maakt. De hele provincie West-Vlaanderen is blijkbaar bij Wallonië gevoegd, en van het Brussels gewest is er geen spoor te zien.

Zondag om 14u30 debatteer ik in Technopolis met VUB-professor Bram Vanderborght over robo-ethiek. Ik werd hiertoe uitgenodigd omdat ik in augustus 2009 op Facebook enige kritiek formuleerde op twee opiniestukken die Vanderborght samen met Philippe De Backer publiceerde in De Morgen. Bij nader inzien heb ik die kritiek toen enkel op Facebook gepubliceerd, en niet op mijn blog. Daarom publiceer ik hier alsnog mijn kritisch stukje dat op 1 augustus 2009 op Facebook verscheen. In een vervolgstuk zal ik enkele ideeën hieromtrent nader uitwerken.

In De Morgen van 6 juni jongstleden schreven Philippe De Backer en Bram Vanderborght een interessant artikel over robo-ethiek. Mijn handen jeukten al enkele weken om hier een repliek op te schrijven, en ik maak dan ook van de vakantieluwte gebruik om enkele bedenkingen te spuien.

De column vertrekt vanuit anekdotische situaties: een film over een oorlog tussen robots en mensen, gehandicapten met robotische prothesen die verbonden zijn met hun zenuwstelsel, en een professor die een chip liet inplanten in zijn arm.

Vanuit die anekdotische opsomming concluderen de auteurs dat er nood is aan een robo-ethiek. Het opiniestuk stelt enigszins teleur, omdat het niet aangeeft hoe die robo-ethiek er dan wel zou moeten uitzien. In het artikel ontbreekt daartoe een aanzet. Misschien moeten we die tussen de regels lezen, want daar ontwaar ik een ondertoon die mij verontrust.

[Lees verder: Robo-ethiek (1)]

De uitbarsting van de Eyjafjallajökull, de verspreiding van de aswolk over een deel van Europa, en de sluiting van het luchtruim, leveren een aantal interessante weblinks op.



De toestand van het vliegverkeer boven Europa kan gevolgd worden op www.radarvirtuel.com en www.flightradar24.com. De posities van de vliegtuigen op deze kaarten zijn afkomstig van amateurs die met ontvangstapparatuur de ADS-B radiosignalen oppikken die door vliegtuigen worden uitgezonden.

De NASA maakt dagelijks twee opnames van o.a. IJsland en van onze contreien, in het kader van een programma dat bedoeld is om snel bosbranden te kunnen opsporen. Deze opname van de rookpluim, gefotografeerd vanop een positie bijna recht erboven, dateert van gisteren 17 april.
[Lees verder: Vulkanische aswolk]

Op 17 maart nam ik in de VS een binnenlandse vlucht (AA718, Boeing MD-80) van Dallas naar New York. In het vliegtuig was er wifi-internettoegang via Gogo Inflight Internet. Mijn GSM-toestel, een Google Nexus One, heeft GPS-ontvangst en wifi, en de Google Maps-software met Google Latitude. Latitude is een protocol van Google waarmee je je locatie kan delen met andere, vooraf uitgekozen mensen. Verder had ik mijn Google Latitude zo geconfigureerd dat de historiek van mijn locatie wordt bijgehouden, zodat ik later kan nakijken waar ik wanneer was.

Het samenspel van al die componenten gaf dit resultaat: het vluchtpad weergegeven op een kaart. Ik kreeg de internetverbinding pas aan de praat voorbij Atlanta, waardoor het eerste stuk van de vlucht niet zichtbaar is.



De internetconnectiviteit van Gogo Inflight werkt niet via satelliet, maar via zendontvangers op de grond waarmee het vliegtuig contact houdt zodra het zich op kruishoogte bevindt.
[Lees verder: Gogo Inflight + GPS + Google Latitude = cool]

Naar jaarlijkse gewoonte maak ik bekend hoeveel mijn blog opbracht aan inkomsten uit reclame en commissievergoedingen.



De inkomsten in 2009 lagen beduidend onder het niveau van die in 2008. Enkele factoren die meespelen:

• De financiële en economisch crisis noopt bedrijven ertoe om eerst en vooral in hun reclamebudgetten te snoeien.
• Vorig jaar heb ik in een commentaar mijn lezers op het hart gedrukt om alleen maar op Adsense-advertenties te klikken als ze werkelijk geïnteresseerd zijn in de inhoud van de advertentie. Elke doorklik uit sympathie met deze blogger is een vorm van diefstal ten aanzien van de adverteerder, die immers betaalt voor geïnteresseerde bezoekers en voor niets anders. Een pay-per-click-systeem kan maar duurzaam in stand worden gehouden als er geen oneigenlijk gebruik van wordt gemaakt.
• Wegens verwaarloosbare opbrengst heb ik eind februari 2009 de Tradedoubler-banners weggelaten die tussen de commentaren en het reactieformulier stonden.

[Lees verder: Inkomsten uit bloggen (3)]

Op 12 januari werd Haïti getroffen door een krachtige aardbeving die minstens 100.000 dodelijke slachtoffers maakte. Hoe kunt u de hulpverlening aan Haïti het best financieel steunen?
[Lees verder: Help Haïti, maar hoe?]

Wie op het web surft terwijl hij ingelogd is in zijn Gmail-account, is vatbaar voor email address harvesting, het oogsten van zijn Gmail-adres. Voor alle duidelijkheid: niet de inhoud van de e-mails komt daarbij in het gedrang. Wel het gmail-adres zelf, dat niet iedereen zomaar publiek wil maken. Door Arvind Narayanan en Pascal Van Hecke werd de techniek beschreven en uitgetest. Het gaat zo: op een website wordt een iframe [voorbeeld] geplaatst dat verwijst naar een Google Spreadsheet dat voor iedereen toegankelijk gemaakt is. De eigenaar van de website, tevens eigenaar van het Google Spreadsheet, kan vervolgens in real time de gmail-adressen van de bezoekers van de site in zijn Google Docs interface zien verschijnen.


[Lees verder: Google Docs met gaatjes]

[Wie een blanco CD-ROM of DVD koopt, betaalt al enkele jaren een Auvibel-taks: een vergoeding voor de "thuiskopie", bestemd voor de artiesten. Vanaf 1 februari wordt deze taks uitgebreid naar onder meer USB-sticks. Uit protest hiertegen schreef ik samen met 6 andere ondernemers mee aan een opiniestuk dat vandaag in De Tijd verscheen.]

Het debat over de uitbreiding van de Auvibeltaks, de extra kopieerheffing op USB-sticks, harde schijven en geheugenkaarten, noopt ons onze bezorgdheid uit te drukken voor de toekomst. De informatie- en communicatietechnologie (ICT) is een van onze speerpuntsectoren, en heeft een grotere impact op onze leefomgeving dan sommigen in de politiek en daarbuiten lijken te denken.

Vandaag wordt enkel overleg gepleegd met groepen en sectoren die belangrijk waren in het verleden. De besluitvorming blijft daardoor gericht op het handhaven van belangen uit dat verleden, in plaats van op de uitdagingen van de toekomst. De standpunten van die belangengroepen zouden steeds afgetoetst en afgewogen moeten worden tegen de groeikansen van de informatiemaatschappij en de ondernemingen die haar vorm geven. De belangen uit het verleden moeten dringend geconfronteerd worden met de visie van de huidige gangmakers, en dat zijn niet enkel de industrieën uit het verleden.

Het internet kent geen grenzen. Hoe harder de tang wordt dichtgeknepen met oude begrippen als staten en regio's, hoe sneller die concepten zichzelf uitsluiten uit de informatiemaatschappij. Het begrip 'staat' groeide aan belang tijdens de industriële revolutie, toen de belangrijkste productiemiddelen geografisch gebonden waren. Vandaag zijn die hulpbronnen virtueel, mobiel, 'in the cloud'. En dus zullen cashflow en toegevoegde waarde daar ontstaan waar de omgeving, de infrastructuur en het juridisch-fiscaal kader dat optimaal mogelijk maken. Hoe meer regels, taksen en onzekerheid, hoe sneller de internetondernemers België verlaten.

[Lees verder: Auvibeltaks symptomatisch voor ontbreken toekomstvisie]

Naast flauwe moppen bestaan er ook flauwe reclamestunts. Het prototype van de flauwe reclamestunt, de wanhopige poging om de aandacht te trekken maar die de geloofwaardigheid van het reclamemakende bedrijf ondergraaft, is de triomfantelijke aankondiging van het toenmalige Radio Donna dat ze live vanuit het Witte Huis zouden uitzenden. Bleek het om een tehuis voor mentaal gehandicapten te gaan dat "Het Witte Huis" heet. Woehaha broehaha, ik kom niet meer bij, wat een vondst, deadliest joke ever. Humor met het niveau van een zatte nonkel op oudejaar. In een sector die leeft van dromen, fantasie, amusement en andere fake-toestanden nog enigszins verschoonbaar en nauwelijks het vermelden waard.

Enigszins anders is het bij de pompeuze reclamecampagne voor de nieuwe "Belgische" webbrowser, Paladin. Wekenlang werd op allerlei websites, ook op deze blog, reclame gemaakt en afgeteld tot de datum van de officiële lancering van de nieuwe, Belgische , superveilige, supersnelle en super-gebruiksvriendelijke browser. Dat het hier om een grappig bedoelde (maar vooral aandachtstrekkende) vorm van misleidende reclame (in de zin van: de consument op het verkeerde been zetten) ging, werd al in een vroeg stadium overtuigend aangetoond door Michel Vuijlsteke.

Gezien het gebruik van screenshots van Zita.be, de nieuwsportaalsite van Telenet, vermoedde ik dat het om een stunt van Telenet ging. Telenet, een bedrijf bekend om zijn voortdurende, schreeuwerige en sloganeske reclamecampagnes, in die mate dat ik berichten en brochures afkomstig van Telenet al lang verticaal klasseer zonder ze nog te bekijken. Met als gevolg dat ik die paar berichten die wel relevant zijn in een zee van irrelevant marketinggebral, zoals het bericht over een gratis upgrademogelijkheid, gewoon mis.

Maar tot mijn verrassing kwam de Paladin-actie niet van Telenet, maar van Microsoft. Paladin blijkt niet te bestaan, en er wordt doorverwezen naar de beta-versie van Microsoft Internet Explorerer 8.0. Student Xavier Bertels gaf via Twitter een kernachtige interpretatie van de stunt: "de reden is eenvoudig: ze [Microsoft] vinden dat we bevooroordeeld zijn over Internet Explorer". Ha zo, we zijn tegen Internet Explorer, en als we positief staan tegenover Paladin en dan ontgoocheld zijn dat het eigenlijk om Internet Explorer gaat, dan hebben we onze eigen vooroordelen ontmaskerd! Ja, daar zit wat in. Maar, aldus nog Xavier, "het is nooit goed om klanten te beledigen". Juist. Ik behoor niet tot de religie van de Microsoft-bashers, maar met deze reclamecampagne heeft Microsoft mij ontgoocheld en zijn eigen geloofwaardigheid verminderd. Ik stond al van bij het begin argwanend tegenover het hele Paladin-gedoe, en het reukje aan deze campagne heeft zich nu ook vastgezet op de opdrachtgever, Microsoft.
[Lees verder: Paladin, dubieuze reclamecampagne van Microsoft]

Het citaatrecht is een uitzondering op het algemeen verbod om teksten te copiëren zonder toestemming van de auteur. Een citaat is per definitie beperkt in omvang en bevat dus niet een volledig artikel of boek. Artikel 21 lid 1 van de Wet betreffende het auteursrecht en de naburige rechten zegt:

§ 1. Het citeren uit een werk dat op geoorloofde wijze openbaar is gemaakt, ten behoeve van kritiek, polemiek, recensie, onderwijs, of in het kader van wetenschappelijke werkzaamheden, maakt geen inbreuk op het auteursrecht, voor zover zulks geschiedt overeenkomstig de eerlijke beroepsgebruiken en het beoogde doel zulks wettigt. Het citeren bedoeld in het vorige lid moet de bron en de naam van de auteur vermelden, tenzij dit niet mogelijk blijkt.

Het is een formulering waar ik elke week aan herinnerd word, als ik 's zaterdags in De Morgen de bloemlezing lees van de grappigste citaten uit de webforums van kranten, in de rubriek "De Stem van het Volk". Die bloemlezing ziet er bijvoorbeeld zo uit:


[De Morgen, 20 november 2009]
[Lees verder: Bronvermeldingen in de media]

Een rondzendbrief van het Ministerie van Financiën legt uit hoe belastingcontroleurs de fiscale aftrekbaarheid van het onderhoud van stookketels moeten controleren.



Kort samengevat: in het Nederlands zullen ze bijzonder waakzaam zijn als de factuur hoger is dan 200 euro. In het Frans zullen ze blijk geven van soepelheid als de factuur lager is dan 200 euro. Laat de semantische discussie beginnen of dit exact hetzelfde betekent, of niet. Een nieuwe potentiële bron van "communautaire scheeftrekkingen" en "financiële transfers"?
[Lees verder: De fiscus is waakzaam - le fisc est souple]

Dominique Roux schrijft in de Franse zakenkrant Les Echos over de komende "exaflood" of "exavloed":

De opwarming van de aarde kan op lange termijn de oceanen doen stijgen, maar op veel kortere termijn lopen we het risico dat de aarde overspoeld wordt door een zondvloed van gegevens, die men nu de "exavloed" noemt, letterlijk de zondvloed van exabytes. Ter herinnering, een exabyte is 1000 miljard gigabytes, en elke gigabyte staat voor 1 miljard bytes, cijfers die doen duizelen!

Vandaag circuleert er jaarlijks op het internet een gegevensvolume van 60 tot 100 exabytes. Tien jaar geleden was dit slechts 2 exabytes. Tegen 2015 verwacht men een vermenigvuldiging met 100. Een iPhone, bijvoorbeeld, vermenigvuldigt de uitgewisselde gegevens per gebruiker met dertig. Vanaf volgend jaar zal het volume aan gegevens op de mobiele netwerken dat van de stemcommunicatie overtreffen.

Je zou inderdaad voor minder gaan duizelen, want de rekensom van Roux is fout. Een exabyte is niet du!izend miljard gigabytes, maar duizend miljard megabytes, een miljard gigabytes, of een miljoen terabytes. Tien tot de achttiende bytes, of één triljoen bytes, in het Engels: one quintillion bytes. Duizend miljard gigabytes, dat zou tien tot de eenentwintigste bytes zijn.

Ook De Morgen maakte dit weekend een foutje bij het vertalen van namen van grote getallen. Een opiniestuk van Paul Krugman had het in het Engels over "a $2 trillion-plus hoard of foreign exchange reserves" in China, wat in het Nederlands prompt werd vertaald als "een vetpot van meer dan twee triljoen aan buitenlandse reserves". Dat moest dus twee biljoen zijn.

Die grote verwarring ontstaat meestal omdat de Angelsaksische wereld een ander systeem gebruikt om grote getallen te benoemen dan het Nederlands. Zij gebruiken de "short scale", wij de "long scale". Het volgende geheugensteuntje zal in de meeste gevallen de twijfel kunnen wegwerken:

1 miljoen = 1 million = 10^6 = mega-
1 miljard = 1 billion = 10^9 = giga-
1 biljoen = 1 trillion = 10^12 = tera-
1 biljard = 1 quadrillion = 10^15 = peta-
1 triljoen = 1 quintillion = 10^18 = exa-
1 triljard = 1 sextillion = 10^21 = zetta-
1 quadriljoen = 1 septillion = 10^24 = yotta-
1 quadriljard = 1 octillion = 10^27 = xenna-
1 quintiljoen = 1 nonillion = 10^30 = weka-

[opmerking: xenna- en weka- zijn niet officieel goedgekeurd door het Bureau International des Poids et Mesures.]

Op de website van de krant La Libre Belgique staat een eigenaardige nieuwjaarswens.

Dat de dramatisch perverse aard van sommige volkeren, van hun leiders en van hun religieuze verwijzingen, geen - of minder! - oorlogen, zuiveringen en alle soorten geweld moge verspreiden;

Nu ken ik wel perverse ideologieën, perverse religies en perverse mensen, maar "perverse volkeren"? Daar sta ik toch even van te kijken.

Over wie zou het gaan? De Vlamingen? Nee, want hun - in de ogen van sommige Franstaligen - "etnische zuiveringen" zijn niet religieus geïnspireerd. De Amerikanen met "God Bless the United States of America" als "religieuze verwijzing"? De Arabieren met hun religieus geïnspireerd geweld ("islamieten" is geen aanduiding van een volk)? De Israëliërs? Wellicht kunnen de Schriftgeleerden van het CGKR deze uitspraak op politiek correcte wijze interpreteren?

De nieuwjaarswens, geschreven door de kersverse adjunct-hoofdredacteur van La Libre, Jean-Paul Duchâteau, lokte meteen commentaar uit van enkele Franstalige journalisten. Blogger en publicist Charles Bricman op Facebook:

Pardaf, een uitschuiver. La Libre spreekt in een editoriaal over "de dramatisch perverse aard van sommige volkeren." Als dat een ongelukkige lapsus is, dan is het merkwaardig. Als het er géén is, dan is het nog merkwaardiger. "De dramatisch perverse aard van sommige volkeren"... Ik ben niet onverdraagzaam, maar het schokt mij. U niet?

Journalist Marc Metdepenningen, op Facebook:

Had hij "volkeren" vervangen door "Joden" of "Arabieren", dan was hij zeker voor de rechtbank gedaagd.

Wordt ongetwijfeld vervolgd. [Lees verder: Perverse volkeren?]

De luisteraars van Sonar op Radio 1 hebben de belangrijkste binnenlandse en buitenlandse gebeurtenissen van het voorbije decennium gekozen uit een longlist die samengesteld was door een team newswatchers. De aanslagen van 11 september 2001 in New York en Washington DC kwamen als nummer één uit de bus. De volledige top-20 ziet er als volgt uit:

1 11 september, terroristische aanslagen in NY en Washington [2001]
2 Barack Obama gekozen als eerste zwarte president van de VS [2008]
3 Dodelijke tsunami treft Azië [2004]
4 Invoering Euro, einde van de Belgische Frank [2002]
5 Internationale kredietcrisis, beurzen en banken onderuit [2008]
6 Film Al Gore brengt klimaatdiscussie op gang [2006]
7 Crisis op Amerikaanse huizenmarkt, start hypotheekcrisis [2008]
8 Bush begint oorlog in Irak, na 26 dagen valt het regime van Saddam [2003]
9 Herman Van Rompuy is de eerste Europese president [2009]
10 Orkaan Katrina verwoest stad New Orleans, duizenden daklozen [2005]
11 Apple introduceert de eerste iPod [2001]
12 SABENA failliet verklaard [2001]
13 Olympische Spelen in Peking, Tia Hellebaut haalt goud [2008]
14 Doorbraak sociale netwerksites op het internet [2009]
15 Israël begint met bouw muur om Westelijke Jordaanoever [2002]
16 Het Verdrag van Lissabon wordt ondertekend [2007]
17 0110 concerten voor verdraagzaamheid [2006]
18 Pim Fortuyn vermoord door Volkert Van der G. [2002]
19 Humanitaire ramp in Darfur [2003]
20 Michael Jackson overleden [2009]

Nu heeft een mens wel de neiging om gebeurtenissen die nog vers in het geheugen liggen, als belangrijker te beschouwen dan wat al uit de herinneringen vervlogen is. Om dit effect na te gaan, vulde ik de lijst aan met de jaartallen (tussen vierkante haken. Vervolgens maakte ik een grafiekje.



Ik had eigenlijk een stijgende lijn verwacht, maar het is een hobbelig parcours geworden. Windstilte in 2000, druk in 2001 en 2002, daarna weer wat kalmer, om dan de laatste twee jaar weer in drukte te eindigen.

Hadden de volgende gebeurtenissen ook een kans gemaakt om in deze lijst te worden opgenomen, als ze dit jaar hadden plaatsgevonden en dus nog vers in het geheugen lagen?

- Breedband-internet breekt door [2000]
- Concorde stort neer nabij Parijs [2000]
- Vuurwerkramp in Enschede [2000]
- Volksunie valt uiteen [2001]
- Geboorte van troonopvolgster prinses Elisabeth van België [2001]
- Vlaams Blok wordt veroordeeld wegens racisme [2004]

Welke gebeurtenissen hadden volgens jullie in de top-20 moeten staan, en welke non-events horen er niet in thuis?