Koning in onmin met grootste partij

De koning is in de verdediging gedrongen, zoals ook bleek uit zijn toespraak tot de "gestelde lichamen" van eind januari. Het feit dat op de receptie niemand aanwezig was van de grootste politieke partij van het land, kan sommige hofkringen verheugen of hen een misprijzende glimlach ontlokken, maar haalde intussen wel de internationale pers, waarin verscheidene artikelen verschenen over het naderende einde van het land.

Wie dit vanop afstand bekijkt, weet: dit kan niet, een koning die niet meer on speaking terms is met de grootste politieke partij van het land. Zo'n land holt in sneltreinvaart zijn ondergang tegemoet, en dat is niet de schuld van de republikeinen maar van het Hof dat een politieke keuze heeft gemaakt die het nooit had mogen maken. Hierdoor heeft het Hof het lot van de koning verbonden aan dat van de PS, zonder te beseffen dat die partij onbetrouwbaar is, zoals direct al is gebleken door uitspraken van de nieuwe partijvoorzitter Magnette, die openlijk pleit voor de aanhechting van Brussel bij Wallonië (als dat geen revolutionaire praat is!) en door het verbod dat Fabiola werd opgelegd om via een schenking haar persoonlijk vermogen weg te schenken aan kerkelijke instellingen. (...)

Mark Grammens in Journaal, 7 februari 2013

Reacties

#118719

Marc Huybrechts

 

Laten we even veronderstellen dat de Belgen ooit volwassen genoeg zullen worden om zonder een vaderfiguur te kunnen leven, i.e. volledig zelfverantwoordelijk te kunnen zijn voor hun politiek bestel en vrij van celebriteitsmanie. De grote vraag wordt dan of ze een executieve President zouden verkiezen (naar Frans of Amerikaans model) of een symbolische President (naar Duits of Italiaans model).

Mijn voorkeur gaat naar het executieve model, met de proviso dat de kiezers er normaal voor zouden zorgen dat de President geen automatische meerderheid heeft in het parlement. Dat vereist (A) dat die President liefst geen sterke partij-identificatie zou hebben, ofwel (B) nog beter dat de oppositiepartij(en) een meerderheid in het parlement bezit(ten).

In principe moet politieke macht van de kiezers komen, en niet van een familie-erfenis. En het is ALTIJD goed dat politieke macht versnipperd of verdeeld is.

#118720

fcal

 

Mark Grammens heeft het bij het rechte eind. Het Hof (van Ypersele de Strihou) heeft het vorstenhuis en het land een zeer slechte dienst bewezen met het aansturen op en finaal afdwingen van een anti-Vlaamse regering onder leiding van de PS. De verkiezingsuitslag van juni 2010 verschafte immers de mogelijkheid tot een neutralere, veiligere positie van het vorstenhuis en een aanzet tot een meer ‘confederalistische’ hervorming. Dat was zeker niet makkelijk geweest maar nu zitten de Saksen-Coburgs volledig knel. Dat zal hen zuur opbreken in 2014.

In het vraaggesprek met Bart De Wever in De Standaard van zaterdag 2 februari 2013 komt dit tot uiting.
De journalist stelt volgende vraag: “Als de koning u na de verkiezingen van 2014 uitnodigt, gaat u dan nog?”.
Waarop De Wever zegt: “Ik kan niet over de toekomst spreken. Alles hangt van de kiezer af.”
De journalist: “U zegt niet bij voorbaat dat u zeker zal gaan.”
De Wever: “Dat hangt er maar vanaf wat het Paleis voor ogen heeft. Ik heb geen zin om nog eens een match te spelen met een arbiter, die systematisch tegen ons fluit. En ik ga niet meer met andere partijen in een kasteel zitten zonder eerst de premissen af te spreken. Anders ben je verloren. Herman Van Rompuy heeft ooit gezegd dat de Vlamingen maar eens moeten weigeren om een federale regering te vormen. Ik heb dat nooit gezegd maar Van Rompuy is wel een verstandig man.”

Wat De Wever voor ogen staat wordt duidelijker in de column, die hij in De Standaard schrijft naar aanleiding van het overlijden van professor Robert Senelle op 13 februari 2013.
Maar bovenal was Senelle een man met een uitgesproken en opmerkelijke visie op de Belgische staatsstructuur. Voor Senelle was België veel te complex. Een onvolmaakt land met een onvoltooide staatsstructuur. In zijn laatste boek The road to political democracy – een verzameling van de belangrijkste teksten over democratie van Plato tot Amartya Sen – schreef hij voor mij een opdracht over het ‘bijna federale België'. Want dat was het volgens hem. Ons federalisme was in zijn ogen geen federalisme. Wilde België als land overleven – en dat was de uitdrukkelijke wens van professor Senelle – dan kon dat enkel als het zich omvormde tot een echte federatie. Een land bestaande uit twee autonome deelstaten – Vlaanderen en Wallonië – met een eigen sociale zekerheid en fiscaliteit. Daaronder moesten er twee subgewesten komen: het Duitstalige gebied en Brussel.

Vervolgens stelt De Wever hier tegenover het plan van Magnette. Het plan van Magnette, vroeger was het dit van Moureaux, is een soortement confederalisme met 2 deelstaten: Vlaanderen en WalloBrux, waarbij Vlaanderen ten eeuwigen dage voldoende transfers ter beschikking stelt om Wallobrux financieel te redden. Het is een nep-confederalisme zoals we nu een nep-federalisme kennen zonder verantwoordelijkheid en verantwoording.
De franstalige minderheid in dit nep-confederale België blijft dan verder de leiding behouden in nog betere geopolitieke omstandigheden, die mocht het mislukken hen internationaal recht geeft op Wallonië en geheel Brabant.

De Wever besluit echter met een waarschuwing:
Maar het zou natuurlijk ook kunnen dat Magnette zich vergist in de houding van de Vlaamse democratie tegenover de PS-visie. Want wie de Vlaamse gemeenschap geen rol meer wil geven in de hoofdstad en droomt van een nieuwe Waals-Brusselse natie met de Brusselse Vlamingen als voetnoot, denkt feitelijk in post-Belgische termen. Voor Senelle was het alleszins duidelijk wat er moest gebeuren indien België niet in de richting zou evolueren zoals hij die voorzag: dan moest Vlaanderen zich door middel van een meerderheid in het Vlaams Parlement uitroepen tot autonome deelstaat.

 http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20130225_00483233

Conclusie 1: Als het de N-VA meezit in 2014 en in het Vlaamse Parlement een dusdanige meerderheid uit de bus komt, die het Senelle-scenario mogelijk maakt, dan wordt dit laatste zeker niet uitgesloten. 

Conclusie 2: Mark Grammens zit er rats op.

#118727

traveller

 

@ fcal

 

Mark Grammens had natuurlijk 100 % gelijk.

Senelle zie ik enigzins anders. Hij verkoos om België te laten bestaan in een losse confederatie. 

Dat is een idealistische visie vanwege de franstalige bedoelingen in dit land.

Het is een feit dat de Vlamingen geen rasechte politiekers zijn en de franstaligen wel. Het risico om weer eens de betalende meerderheid te worden in een combinatie Wallobrux/Vlaanderen is veel te groot en dan zou Wallobrux onwrikbaar geworden zijn.

Om alle "surprises" te vermijden is er maar één oplossing: onafhankelijkheid van Vlaanderen en wel zo snel mogelijk.

#118729

fcal

 

Er zijn een aantal andere aspecten verbonden aan het Senelle-scenario. Met de mogelijke internationale implicaties wordt rekening gehouden. Volkenrechterlijk kan zo'n 'autonome deelstaat van België' verklaring door het Vlaamse Parlement niet opzij geschoven worden. Het levert bij een vechtscheiding een uitstekende uitgangspositie op. Vlaanderen autonoom binnen haar grenzen met behoud van haar rechten en bezittingen in de gezamenlijke hoofdstad en in het federale België is dan het minimum. En dan komt er quasi automatisch internationale bemiddeling. Ik ben er zeker van dat Senelle hiermee rekening hield. 

#118730

traveller

 

@ fcal

 

De franstalige en vooral franse hefbomen in de "internationale bemiddelingen" zijn veel te groot tov de vlaamse hefbomen.

Het knelpunt hier bij is Brussel.

Persoonlijk zou ik de brusselaars zelf laten kiezen en ik ben er van overtuigd dat ze NIET voor Wallobrux zullen kiezen. Dat zou de eenvoudigste oplossing zijn. 

#118732

fcal

 

@ traveller

Net omdat er rekening gehouden moet worden met de gebruikelijke dwarsliggerij en onbetrouwbaarheid van de franstaligen en ook met de Franse invloed, is het noodzakelijk direct na de verkiezingen in 2014 een onaanvechtbare internationaal erkende uitgangspositie te verwerven. Alles hangt uiteraard af van de uitslag in Vlaanderen. Het Senelle-scenario dient dan zo snel mogelijk uitgevoerd, waarna besprekingen met de tegenpartij kunnen gevoerd worden in een totaal nieuwe en voordeliger context. Ik zie ook een poging vanwege de franstaligen om vliegensvlug een nieuwe federale regering op de been te brengen met bijvoorbeeld een Groen/Rode Vlaamse minderheid. Zo kunnen ze ook beweren dat er niets fout gaat in België.

Zij, die rechtlijnig principeel zijn en zich op de mensenrechten (iedereen gelijk voor de wet, weg met de ondemocratische grendels ...) kunnen beroepen en dit ingewikkelde spel tot in de puntjes voorbereid hebben, kunnen het halen. In ieder geval baat de voorbereiding niet dan schaadt die niet.

#118737

fcal

 

Ondertussen heeft volgens bepaalde bronnen, Kris Peters qua CD&V het laken naar zich toegetrokken. ACW in plus/minus discrediet, nette overgang voor zichzelf naar de N-VA quasi onmogelijk, daarom CD&V voluit centrum-rechts op zijn UNIZO's. Van Ackere (ACW) weg en vervangen door een cabinetard van het zuiverste Unizo-water. Interessant!

#118721

LVB

 

@Marc Huybrechts: "het is ALTIJD goed dat politieke macht versnipperd of verdeeld is".

Vind je het Belgische kiessysteem dan beter dan het Amerikaanse, het Britse of het Franse, waarbij kiesdistricten via het "winner takes all" aan verkozenen worden toegewezen, wat in de praktijk tot een twee- of driepartijenstelsel leidt, in tegenstelling tot de versnippering in België waar er in elk landsdeel een vijftal relevante partijen kunnen overleven?

#118725

Marc Huybrechts

 

@ LVB

Nee, met machtsverdeling bedoel ik niet partijversnippering, maar wel reele/echte scheiding van de 3 Constitutionele Machten: Executieve, Legislatieve, en Rechterlijke Machten.

1) Ik vertrek van de idee dat een bestel of systeem maar een 'instrument' is voor belangrijke doeleinden. Goede mensen zullen met slechte systemen toch goede doeleinden kunnen bereiken, en slechte mensen (zowel kiezers als politiekers) kunnen zelfs met goede systemen toch slechte resultaten/doeleinden bereiken. Aan de kwaliteit van politiekers en kiezers kunnen wij zo onmiddelijk niet veel doen, want die is grotendeels een resultante van cultuur en geschiedenis. Het belang of het nut van een politiek bestel ligt dan ook in het beperken van overheidsmacht, om 'machtsderapages' te kunnen voorkomen. Dat vereist dus een Executieve Macht die 'faithfully' de bestaande wetgeving EFFECTIEF uitvoert, en die daar toe kan gedwongen worden door de Wetgevende Macht. Het vereist ook een Rechterlijke Macht die ONAFHANKELIJK geschillen kan beslissen en die de overeenstemming van de wetgeving met de Grondwet/Constitutie kan verzekeren.

2) Het is belangrijk dat verkiezingen voor de President/regering gescheiden blijven van verkiezingen voor het Parlement, om de essentiele 'scheiding van de 3 Constitutionele Machten te bevorderen. Presidentsverkiezingen zouden in principe moeten gaan om de morele en persoonlijke kwaliteiten van een persoon, en minder om zijn/haar ideologische classificatie. Precies omdat die persoon de democratische wetgeving 'faithfully' zou moeten uitvoeren,. Ik schrijf "zou", want we weten beide hoe erbarmelijk de huidige Amerikaanse realiteit is in dat opzicht.

3) Het aantal partijen lijkt me van secondair belang. Maar, in principe verkies ik een tweepartijenstelsel omdat dit doorgaans beter echte extremisten uit de regering kan houden. Met 2 grote partijen, dus met maar 2 echte keuzes voor de kiezer, zou het doorgaans 'suicidal' zijn voor een partij van met een extreme kandidaat af te komen. Ik schrijf "doorgaans" op historische gronden, maar we weten nu ook dat dat vandaag niet meer geldt als de media (i.e. the Fourth Estate, of 4de macht) in een vrije maatschappij haar grondfunctie niet langer meer vervuld (i.e. van de Executieve aan de tand te voelen of verantwoordelijk te houden) en in celebriteitsmanie vervalt.

4) Het kiessysteem lijkt me ook van secundair belang. First-past-the-post of proportionaliteit, ze hebben beide voor- en nadelen. Veel belangrijker zijn (A) het principe van one-man-one-vote (dus geen Belgische 'grendels') en (B) volstrekte vrijemeningsuiting.

#118726

chris impens

 

4. (C) Verkiezingen in overeenstemming met de (grond)wetten van het land

4. (D) Externe controle, dus niet de verkozenen zelf die de verkiezingen geldig verklaren.

C en D zijn de democratische evidentie zelve, maar beide zijn tijdens de jongste verkiezingen in België met voeten getreden.

#118728

fcal

 

Dit is niet alleen een oud zeer, het is zelfs een constante in de Belgische politieke lverhoudingen.

Een voorbeeld uit de oude doos. Zetelaanpassingen gebeurden in België volgens de toenmalige Grondwet met namelijk 1 volksvertegenwoordiger per 40.000 inwoners en dit volgens de 10-jaarlijkse volkstelling. Nu was het al zo dat vanaf het moment dat de aangroei van de Vlaamse vetegenwoordiging sneller ging als deze van de Walen er allerlei vertragingen veroorzaakt werden. De zetelaanpassing vereist door de volkstelling van 1930 werd pas realitieit in 1936. Ondertussen had een 'ongrondwettelijke' verkiezing plaats gevonden.

De volgende volkstelling had plaats in 1947 en toen zat men met een probleem. Bepaalde Waalse kiesomschrijvingen (in België golden sinds 1900 meervoudige kiesdistricten) voldeden niet meer aan de 40.000 inwonersregel. De Walen weigerden toen elke zetelaanpassing volgens het bevolkingsaantal als hun 'verworven rechten' niet bleven bestaan. Een dergelijke zetelaanpassing ging dan toch door in 1949 ondanks het ongunstig advies van de Raad van State, die de 'verworven rechten' ongrondwettelijk vond.

Een nieuwe volkstelling in 1957, 10 jaar na 1947, werd verschoven naar 1960. Ook toen kwam er geen automatische zetelaanpassing om allerlei uitvluchten. Studies gewagen van een niet-vertegenwoordiging in 1958 van 600.000 en in 1961 van 750.000 Belgen. Hoe dat allemaal zijn beslag kreeg in 1970 met de grendelgondwet is gekend.

#118731

chris impens

 

Ik wist niet dat het zo erg was. Waarvan acte.

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt. If you have a Gravatar account, used to display your avatar.