Rechts en links in de Vlaamse politiek

'Rechts' verwijst naar de links-rechtsschaal op sociaal-economisch vlak. 'Conservatief' verwijst dan weer naar de conservatief-progressiefschaal op maatschappelijk-ethisch vlak. Beide schalen worden vaak op een hoopje gegooid. Zo verwijst de term extreem rechts, het Vlaams Blok, eerder naar maatschappelijk ultraconservatisme, terwijl progressief vaak gebruikt wordt om sociaal-economisch links aan te duiden. Groen! is de enige partij die duidelijk zowel sociaal-economisch als maatschappelijk progressief is. Het Blok is maatschappelijk rechts of conservatief, maar sociaal-economisch is de partij dat veel minder. [...] Alle grote partijen zijn catch-all-partijen, of zo je wil volkspartijen. Ze trachten een zo breed mogelijk electoraat aan te spreken en dat kan je maar als je zowel maatschappelijk als economisch rond het politieke centrum cirkelt. Zo is de sp.a. sociaal-economisch centrumlinks. Ook maatschappelijk stelt de partij zich gematigd progressief op. Maar veel van haar kiezers, en een deel van haar mandatarissen, zijn maatschappelijk conservatief. Dat verklaart trouwens waarom de sp.a veel kiezers verloren heeft aan het Blok. De VLD is maatschappelijk veeleer progressief (links-liberaal zo je wil), maar heeft sociaal-economisch het meest rechtse programma. Dat de paarse partijen een maatschappelijk progressief imago delen, verklaart waarom VLD-kiezers het zich volgens de peilingen kunnen voorstellen op de sp.a te stemmen en omgekeerd, terwijl beide partijen een erg verschillend sociaal-economisch profiel hebben. Sociaal-economisch bevindt CD&V zich tussen de VLD en de sp.a, maar op maatschappelijk vlak is de partij conservatiever (rechtser) dan de VLD. Het maatschappelijke profiel van de N-VA stemt wonderwel overeen met dat van CD&V. Op sociaal-economisch vlak situeert de partij zich wellicht iets rechtser op de schaal, wat de ongerustheid in het ACW over het kartel verklaart. Maar substantieel is dat verschil niet.

Stefaan Huysentruyt in De Tijd van 23 februari 2004