Pseudo-wetenschap met Dan Brown
Neem een glas water, vries het in en zet het daarna weer op tafel. Zet er vervolgens een groep mensen omheen die allemaal positieve, warme gedachten uitstralen, en je zal zien hoe er zich prachtige kristallen vormen in het glas. Doe hetzelfde experiment met een groep mensen met boze, donkere gedachten: het ijs begint te barsten en er komen afschuwelijk lelijke kristallen in. Ik heb het onderzocht en ik heb bewijzen gevonden. Geloof me: het was voor mij ook een schok dat de mens mentale controle over dode materie kan uitoefenen, maar het is echt zo.
Nog een voorbeeld: als je je lang genoeg concentreert op een kankercel, dan kan je die cel weer gezond maken. (...) Men heeft het in het laboratorium getest. In het begin kon ik het ook moeilijk geloven. Maar het is de waarheid - bewijzen zat. (...)
Voor leken klinkt het misschien als een hoop new age-gezwam, en lange tijd stond ik er zelf ook zeer sceptisch tegenover. Maar weet je wat? Noëtische wetenschappen kloppen echt.
Sterauteur Dan Brown (81 miljoen boeken verkocht), geïnterviewd door Jan Christoph Weichmann in Stern, vertaald en gepubliceerd in Humo, 27 oktober 2009



Reacties
BC
woensdag, 28 oktober, 2009 - 21:35Ivm die waterkristallen, zie: http://en.wikipedia.org/wik...
Cogito
woensdag, 28 oktober, 2009 - 22:21No-weetische wetenschappen?
Allo Meneer Doktoor?
NR
woensdag, 28 oktober, 2009 - 23:48Tis waarschijnlijk weer een menswetenschapper.
Leo Norekens
donderdag, 29 oktober, 2009 - 10:22In drie korte paragraafjes zegt hij drie keer dat hij het eerst zelf ook niet geloofde.
Bestaat er een naam voor dit soort argumentatie? "U gelooft mij niet? Dan denkt U toch hetzelfde als ik (...aanvankelijk)."
Avondlander
donderdag, 29 oktober, 2009 - 13:07soort van retroactieve "captatio benevolentiae"
Edward - niet ingelogd
donderdag, 29 oktober, 2009 - 14:13Dan Brown doet 'n Margaretha Guidone'tje.
johan vandepopuliere
vrijdag, 30 oktober, 2009 - 12:13@Leo: Ik heb wat gegoogled en geen term gevonden. Het is inderdaad een populaire rethorische techniek bij kwakzalverij, pseudo-wetenschap en andere verlakkerijen. Ik zou het "voorgewende overwonnen skepsis" noemen, maar we kunnen zeker beter.
De eerste keer dat ik die techniek aan het werk zag, was in de infame vroege jaren '90 toen ik, niet goed wetend van welk hout pijlen maken, in aanraking kwam met "network marketing". Dit fenomeen was verkapte piramideverkoop, onder het mom van "anderen leren verkopen". Het weerkerende mantra was toen "je moet zelf niks verkopen, je moet gewoon aan anderen leren hoe het werkt". Als je dan de logische vraag stelde "jamaar, iemand moet toch ooit eens verkopen?" dan ging je instructeur in een zorgvuldig ingelepelde meewarige modus met de melding dat "je duidelijk nog in de skeptische fase zit en je eerst nog wat meer te weten moest komen".
Toen kreeg ik een boek mee, geschreven door een journalist en in de eerste alinea's was het al raak "Ik zei: toch niet network marketing, want ik had er al veel negatiefs over gehoord" ... "Ik zat vol met twijfels: iemand moest toch ooit wat gaan verkopen" ... "Maar tot mijn verbazing ...", "Nu ben ik erg opgetogen dat ik over dit fantastisch project een boek mocht schrijven" ...
Enfin, we weten hoe het de network marketeers is vergaan
Ik moet wel zeggen dat een gelijkaardige suspension of disbelief erg gangbaar is bij beursbelievers en economen in het algemeen. Tenslotte is de idee dat een aandeel meer waard wordt naarmate meer mensen het kopen en dus de kopers van het eerste uur bevoordeeld zijn, waarbij de gezamenlijke winst een uitgestelde belofte is die moet waargemaakt worden door effectieve bedrijfsresultaten, fundamenteel niet erg verschillend van die piramideverkoop. En wie het dogma van de groei in twijfel trekt, wordt ook om de oren geslagen met dikke boeken die men moet lezen, in plaats van met een eenvoudig argument.
Maar dit terzijde (en da's ook een rethorische techniek. Leo?)
Willy
vrijdag, 30 oktober, 2009 - 13:19In dezelfde redenering valt de vaststelling dat de 'schrijfcursussen' als paddestoelen uit de grond schieten.
Trouwens, veralgemening is niet moeilijk. Koks die als restauranthouder mislukken, worden gereputeerde mediakoks.
Wie niet in een persgroep binnengeraakt kan een succesblogger worden. Wie niet aan een perskaart geraakt kan zelf een uitgeverij oprichten, enz.
Wat niet belet dat positieve gedachten stukken lonender zijn dat pessimistische zuurpruimerij. En dat de wetenschap van Dan Brown hemzelf geen windeieren legt. Idem Al Gore, enz.
Leo Norekens
vrijdag, 30 oktober, 2009 - 14:46@Johan Vdp: Vermits retorische technieken en drogredens gewoonlijk met een bloemrijke Engelse naam bedacht worden, stel ik voor: "One of us" (naar de bekende mantra uit de filmklassieker "Freak" (1932)).
Je denkt dat je anders bent, maar net daardoor ben je net als wij. "Don't fight it. Accept your fate."
:-)
johan vandepopuliere
vrijdag, 30 oktober, 2009 - 14:53Heel mooi, Leo!
(Ik verontschuldig me meteen voor het chat-gehalte, maar het eens zijn of bewonderen vergt nu eenmaal niet veel proza.)
Lizzie
vrijdag, 30 oktober, 2009 - 15:18Dan Brown heeft zich misschien ook sterk laten inspireren door het fantastische kinderboek 'Mathilda' van Roald Dahl.
Door loutere menselijke wil of gedachten, op afstand, een duidelijke en/of aantoonbare invloed hebben op iets materieel, is wel een item dat mensen altijd ergens zal aanspreken en/of boeien.
Wie draagt er niet in het diepst van zijn gedachten de heimelijke hoop of wens dat dit mogelijk zou zijn? Ook al behoort het tot de zogenaamde pseudo-wetenschappen. Een mens zal altijd de grens tot het onmogelijke willen aftasten. Het is die drang, samen met een grote geestelijke openheid en een grote dosis creativiteit, die de echte exacte wetenschappen en de hele mensheid vooruit helpen.
En soms, ja heel soms, ligt of gaat de realiteit verder dan eeuwen lang met proeven en ratio bewezen kon worden. Dat hebben Jules Vernes en zelfs Hergé al schitterend aangetoond met hun fantastische verhalen. Toen ze die schreven behoorden de inhoud ervan volledig tot de wereld van de fantasie, maar dit werd ondertussen verregaand ingehaald en voorbijgestoken door de moderne wetenschappen en techniek.
Wie niet meer durft dromen, fantaseren, uitvinden en daardoor zelfs desgevallend publiekelijk als 'pseudo-wetenschapper' vormen van minachting of spot over zich heen durft laten gaan, die mist één van de meest wonderlijke aspecten van het leven.
Het is de ratio die stuurt, maar de creativiteit over de bestaande grenzen heen, die de drijvende kracht is.
Mensen als Dan Brown, verdienen daarom ook meer waardering dan men ze in een eerste reflex als wetenschapper zou toebedelen.
Leo Norekens
vrijdag, 30 oktober, 2009 - 15:32@Lizzie: Er is toch een groot verschil tussen de ambitie om de grens van het mogelijke te verleggen (eigen aan de wetenschap), de vrijblijvende sprongetjes over die grens tot vermaak van het volk (Verne en Hergé), en de stellige bewering dat die grens niet bestaat (charlatanerie).
Dan Brown is een Uri Geller met een pen.
Lizzie
zaterdag, 31 oktober, 2009 - 14:10@Leo Norekens #89326
Volledig mee eens.
Maar ik veronderstelde dat de meeste mensen/lezers de beweringen van Dan Brown niet beschouwen als echt wetenschappelijk maar die plaatsen in de wereld van de illusionisten, op de grens tussen realiteit en schijn.
Indien hij natuurlijk de bedoeling heeft van op de rug van goedgelovige burgers en louter voor eigen gewin, onwaarheden te verspreiden die hij laat overkomen als 'wetenschappelijk' bewezen, ja dan moet hij best wel duidelijk ontmaskerd worden.
Maar er mag wel een onderscheid gemaakt worden wanneer het gaat over onschuldige en onschadelijke proefjes zoals met zijn glas 'bevroren water'. Dan is er natuurlijk niet veel aan de hand. Iedereen kan dat zelf uitproberen en zelf zijn conclusies trekken. Maar wanneer Down beweringen begint te doen in verband met kankercellen bijvoorbeeld, dan begeeft hij zich op een veel gevaarlijker terrein.
Maar het punt van mijn vorige reactie was, dat wetenschappen 'de grens van het mogelijke' niet kan verleggen zonder een geest van grote creativiteit en inventiviteit, die Brown wel bezit. Uiteraard blijft het hanteren van strikt wetenschappelijke procedures ook fundamenteel. Indien Brown op dit punt alleen maar doet alsof, terwijl hij ondertussen de grens duidelijk overschrijdt, ja, dan is hij gewoon een grote volksbedrieger.