Europese hypocrisie

Tijdens de Europese top van 23 en 24 maart 2000 zwoeren de toenmalige staats- en regeringsleiders dat tegen 2010 de Europese Unie de meest competitieve economie ter wereld zou worden. De rit naar dat einddoel ligt al voor meer dan de helft achter ons en één ding staat vast: we halen dat objectief nooit. Voor een uitvoerige en cijfermatige indrukwekkende argumentatie hierover verwijzen we naar Europe at the Crossroads, het meest recente boek van Guillermo de la Dehesa. [...]

Het onlangs bereikte compromis over de pan-Europese liberalisering van de dienstensector staat mijlenver af van de originele Bolkesteinrichtlijn. De nieuwe tekst bewijst veel lippendienst aan liberalisering, concurrentie en marktdiscipline, maar bouwt zoveel uitvalswegen en belemmeringen in dat elke lidstaat de autonomie behoudt om zelf de spelregels te bepalen in een geheel van sectoren dat bijna 70% van de EU-economie uitmaakt.

De nieuwe dienstenrichtlijn staat volkomen haaks op de Lissabondoelstelling. Hoe kan je verkondigen dat je tegen 2010 de meest competitieve economie ter wereld wil uitbouwen als je tegelijkertijd de vrije concurrentie in de grootste en meest beloftevolle economietak aan banden legt? Dat heeft veel weg van een wielrenner die, ondanks vijftien kilo overgewicht, met een uitgestreken gezicht zou beweren dat hij de komende Tour de France zal winnen. Voor alle duidelijkheid: vooral de PS vindt dat het nieuwe compromis nog "te liberaal" oogt.

Johan Van Overtveldt in Trends van 8 juni 2006