Coveliers over Schiltz

Schiltz deed aan Realpolitik, niet aan vrijblijvend idealisme. Hij wilde iets gerealiseerd zien voor Vlaanderen en besefte dat je daarvoor macht nodig hebt. Geen macht zonder compromissen, wist hij, ook al wordt dat je kwalijk genomen door je principiële achterban - zie het Egmontpact. Zijn daadkracht maakt Schiltz in mijn ogen tot dé grootste figuur van het Vlaams-nationalisme en tot een van de vaders van het federale België. [...]

Schitlz heeft geflirt met de liberalen, eerst ten tijde van Frans Grootjans, nadien met Verhofstadt in 1992. Daarna heeft hij met zijn VU in Antwerpen een kartel gevormd met de CVP. En tot slot, na de implosie van de Volksunie, is Schiltz met Spirit aan de SP.A gaan hangen, als de socialist die hij mijns inziens niet wàs. Wellicht vond hij Bert Anciaux het minste kwaad. Schiltz had een bijna fysieke afkeer van Geert Bourgeois en zijn N-VA.

En ja, hij heeft toegevingen gedaan. Ooit heeft hij in Groningen 'Leve België!' geroepen, nadat hij door de koning op de vingers was getikt na een al te Vlaamsgezinde 11 juli-speech. Maar maakte hem dat kleiner als politicus? Ik vond Schiltz zeer intelligent en ronduit briljant als redenaar. En hij vulde de kamer. Een man met charisma, maar tegelijk afstandelijk. Hoeveel mensen kenden zijn diepste zieleroerselen?

Hugo Coveliers, geïnterviewd door Jan Segers in Het Laatste Nieuws van 7 augustus 2006