Surrealistisch racismedebat

(...) Het racismedebat vertoont in dit land bij momenten surrealistische trekjes. Het is een alibi geworden om sommige feiten, cijfers, zichtbare en minder zichtbare fenomenen niet langer op een objectieve manier te moeten analyseren. Problemen met allochtonen op de arbeidsmarkt? Racistische ondernemers! Problemen in woontorens? Racistische huisvestingsmaatschappijen! Het lijstje wordt elke dag langer.

Bovendien is er steeds vaker sprake van eenrichtingsverkeer. De enige mogelijk racistisch, etnisch of socio-cultureel geïnspireerde daad is de andere niet. Ja, van Pfaff weten we 't zeker, proberen inderhaast uitgerukte televisieploegen de man te ontlokken. Maar wat weten we van de beweegredenen van een paar jonge opgeschoten nieuwkomers die meenden een meisje bij herhaling te mogen verkrachten daar zij toch geen moslim was? Wat leren ons de journaals over de blinde haat van sommige Turken wanneer ze Brusselse Koerden en Belgische agenten in het vizier krijgen? Ook dat lijstje wordt elke dag langer.

Mathias Danneels in Het Nieuwsblad, 4 april 2007