Transfers: het Belgische taboe

Alle studies wijzen dezelfde kant op. Vlaanderen pompt veel geld in Wallonië. Maar het dient met lede ogen vast te stellen dat het met Wallonië economisch niet echt veel beter gaat. Laat ons socio-culturele en politieke bespiegelingen even terzijde laten. En ons beperken tot de cijfers, althans tot de cijfers die beschikbaar zijn. De studie van de bank KBC van 2003 geldt tot nader order als één van de meest betrouwbare. Belangrijkste conclusie: in 2002 zou om en bij de 5,4 miljard euro naar Wallonië zijn gevloeid. Uit het jaarverslag van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening anno 2002: hoewel Vlaanderen bijna dubbel zoveel tegen werkloosheid verzekerden telt, geniet Vlaanderen 49,4% van de RVA-betalingen voor werkloosheid en brugpensioenen, Wallonië 39 % en Brussel 11,6 %.

Daarbij mag niet worden vergeten dat slechts een kwart van de tewerkstelling in Wallonië op rekening van de privé komt en nog altijd te veel mensen voor de overheid aan de slag zijn. Ontzeggen de Vlamingen hun Waalse vrienden het recht op een uitkering? Nee. Willen zij elke vorm van solidariteit eenzijdig opzeggen? Nee. Vindt een meerderheid van de Vlamingen dat hierover een eerlijke dialoog op basis van betrouwbaar cijfermateriaal op gang moet komen? Ja. Vlaanderen zou niks liever hebben dan dat het haar belangrijke handelspartner Wallonië voor de wind gaat. Echt. Maar wanneer de Franstaligen weigeren mee te zoeken naar het antwoord op de vraag hoe het komt dat er ondanks de ,,input'' uit het noorden onvoldoende tekenen van beterschap kunnen worden bespeurd, zit dit land met een levensgroot probleem. Zowel tijdens het dinsdag opgestarte Forum àls tijdens het interprofessioneel najaarsoverleg mag niemand deze discussie uit de weg gaan. Wie dat wel doet, speelt met vuur.

Mathias Danneels in Het Nieuwsblad van 20 oktober 2004