Blunders in het streven naar CO2-neutraliteit
De mechanismen van Joint Implementation (JI) en Clean Development Mechanism (CDM) zijn vergelijkbaar: het principe is dat wanneer de industrie (of de overheid) van een geïndustrialiseerd land het te duur vindt om in het kader van Kyoto nog een extra hoogtechnologische CO2-uitstootbesparende maatregel in eigen land te implementeren, het op goedkope wijze eenzelfde besparing kan realiseren in een niet-geïndustrialiseerd land (CDM) of kan realiseren in samenwerking met een ander geïndustrialiseerd land (JI) en deze besparing op zijn conto mag schrijven. Voorwaarde is dat men investeert in een project dat de CO2-uitstoot beperkt en dat er zonder die investering niet zou gekomen zijn. (...)
[E]en berucht voorbeeld is de productie van R22 [chlorodifluromethaan] in China. Hierbij komt R23 [trifluoromethaan] vrij, dat een zes keer sterker broeikasgas is dan R22 (en 12.000 keer sterker dan CO2). In China is de installatie van een R23-scrubber niet verplicht. Het gevolg van het CDM-mechanisme [Clean Development Mechanism] liet niet lang op zich wachten: Chinese bedrijven lieten zich maar al te graag de scrubber op kosten van westerse landen installeren, in ruil voor de aldus vermeden vrijgave van broeikasgassen. Er kwamen zelfs extra R22-productieunits bij...
En dat ook voor de paus de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens, illustreert het Vatican Climate Forest in Hongarije. In 2007 schonk een CO2-bemiddelaar (Planktos/KlimaFa uit Hongarije) de CO2-opbrengst van een herbebossingsproject in het Bukk nationaal park aan het Vaticaan. Dit zou éénmalig de jaarlijkse CO2-uitstoot van Vaticaanstad compenseren. Tot op heden is deze nobele doelstelling nog niet geconcretiseerd: er is nog geen enkele boom geplant.
En dit is niet het enige mislukte CO2-neutraal project. Zo werd de CO2-neutraliteit van het album A Rush of Blood to the Head van Coldplay uit 2002 nogal snel een cynische grap, toen de 10.000 geplante mangobomen in India, als compensatie van de CO2-uitstoot die men maakte bij het realiseren van dit album, eind 2006 allemaal afgestorven bleken te zijn.
Yves Surmont in Industrie Technisch Management, juni 2009


