Ruimtevaartontkenner Mark Peeters heeft een druk leven. Tijdens het academiejaar schuimt hij de universiteitssteden af om het studentenpubliek te evangeliseren met zijn boodschap; tijdens de zomermaanden is hij aanwezig op festivals waar hij met affiches en pamfletten de aandacht trekt. Een week geleden schreef De Standaard nog een halve pagina over hem, gisteren werd hij tijdens Maanrock opgepakt door de Mechelse politie en in de cel gegooid. Na een paar uren werd hij weer vrijgelaten.



De boodschappen van Mark Peeters vallen op te delen in drie categorieën: de ontkenning van de maanlanding, het ontdekken van allerlei verbanden tussen feiten en toestanden die ogenschijnlijk geen verband met elkaar hebben, en de boodschap dat vrouwen die de pil nemen minder sexy zijn. Die laatste boodschap deed hem afgelopen nacht in een cel belanden in de kelders van het politiekantoor in Mechelen.


Mark Peeters: "Ik stond met mijn pamfletten en mijn affiche tussen het publiek op Maanrock, toen ik vriendelijk werd aangesproken door een politie-agent. Een vrouw van 41 jaar had klacht tegen mij ingediend wegens de vrouw-onvriendelijke boodschap op mijn affiche. Of ik eens wou meekomen. Ik volg die agent die mij meeneemt naar een combi. Na veel vijven en zessen vragen ze mij om mijn affiche eens duidelijk in de lucht te steken in de richting van een lantaarnpaal waaraan blijkbaar een camera was bevestigd. Blijkbaar opdat de centrale dispatching in het politiekantoor de affiche zou kunnen beoordelen. Na een tijdje hoorde ik "laat hem gaan", en werd ik vrijgelaten. Ik moest wel buiten de perimeter van de optredens op Maanrock blijven. Mijn spafles was echter binnen de perimeter blijven staan, en ik vroeg of ik nog even mijn spafles mocht gaan ophalen binnen de perimeter. Dat mocht. Ik ga mijn spafles ophalen, en toen ik terugkwam hielden ze mij weer aan. 'We gaan u overbrengen naar het politiebureau', zeiden ze. Ik begreep er niets van."

LVB: Waren jouw pamfletten of jouw affiche dan zo schokkend?

Mark Peeters: "Het waren pamfletten van zes jaar geleden. Sommige mensen zeggen mij dat mijn oude pamfletten beter waren dat mijn nieuwe, en dus had ik eens een oud pamflet terug uit de kast gehaald. Ik had er alleen één nieuwe slogan aan toegevoegd: Maan-rock in Mechelen is echt, Moon-rocks en Moon-walks zijn fake. Op mijn affiche stond de gebruikelijke slogan over vrouwen aan de pil die een droge foef hebben. Op de achterkant van die affiche staat een cartoon met een mooie vrouw en een lelijke vrouw. De oorspronkelijke cartoon zegt dat het om dezelfde vrouw gaat, de ene keer met tien pintjes en de andere keer zonder tien pintjes. Ik heb die onderschriften veranderd in "na tien jaar met de pil" en "na tien jaar zonder de pil". Misschien werd dat als vrouw-onvriendelijk beschouwd, maar ze hebben mij nooit gezegd welke letter van mijn pamflet of van mijn affiche er nu juist over de schreef ging. Een jonge politie-officier zei me: 'er is wel degelijk recht op vrije meningsuiting, maar het gaat over de manier waarop'.

LVB: En hoe ging het dan verder op het politiebureau?

Mark Peeters: Ik moest mijn schoenen uitdoen en mijn sleutels afgeven. Ik werd opgesloten in een cel in de kelder. Daar lag een matras op de grond, er was ook een toiletpot die niet kon doorgetrokken worden. Na een paar uren werd ik terug vrijgelaten. Ik werd niet verhoord, ik heb niets moeten ondertekenen. Ik vroeg zelfs: krijg ik nu geen enkel papier mee? Daarop gaven ze mij een factuur van 100 euro voor het transport met de combi, en die rekening moet ik binnen de week betalen. Mijn pamfletten en affiches blijven in beslag genomen, maar ik zou die over een paar dagen mogen komen ophalen bij de "dienst ordeverstoring". Een politieman zei me op een gegeven ogenblik dat een procureur had gezegd dat ik vervolgd zal worden wegens oproepen tot discriminatie. Maar toen ik op het einde vroeg: 'wat is het nu, discriminatie of ordeverstoring', kreeg ik te horen 'zwijg of we sluiten u opnieuw op'. Ik kreeg ook te horen dat als ik mijn in beslag genomen pamfletten zou komen ophalen, ze mij misschien weer zouden opsluiten. De toon was erg bedreigend. Maar misschien kwam dat wel omdat ik de politiemensen af en toe onderbrak terwijl ze me toespraken. Daar kunnen ze niet goed tegen, blijkbaar, dat werkt op hun zenuwen.

LVB: Vreemd dat je geen enkel verslag meekreeg. Het lijkt wel of je officieel niet werd aangehouden?

Mark Peeters: Heel vreemd, inderdaad. Ik wou het politiekantoor langs de hoofdingang verlaten, maar dat mocht niet. Ik moest per se langs een zij-ingang naar buiten. Omdat daar geen camera's hangen en er dus geen sporen zouden achterblijven van mijn verblijf, denk ik. Die hele geschiedenis heeft mij sterk aangegrepen, ik ben in de war. Mijn polsen zijn nog rood van de plastic handboeien die ik voor het transport met de combi kreeg aangesjord. Dat deed echt pijn, die handboeien werden nodeloos hard aangespannen. Ik ben ook bepoteld geweest toen ze mij fouilleerden. Op een bepaald ogenblik deed een agent chirurgische handschoenen aan, ik vreesde al dat ik anaal gefouilleerd zou worden, maar dat bleek gelukkig niet het geval. Een vrouwelijke agente zei me nog: 'met zo'n bord zult ge wel al veel slagen op uw bakkes gekregen hebben, zeker?' Ik deel al vijftien jaar pamfletten uit op Maanrock. De organisatoren kennen mij, bijna alle politiemensen kennen mij daar. Maar blijkbaar had een jongere agent, die mij niet kende, het initiatief genomen. Ik doe het al vijftien jaar, het mocht steeds, en nu mag het niet meer en word ik in de bak gegooid? Het geeft mij een degoutant gevoel, ik voel mij onzeker omdat ik het niet begrijp. Is het omdat Frank De Winne nu in de ruimte hangt dat ze strenger optreden tegen mij?

LVB: Wat ga je nu verder doen?

Mark Peeters: Iemand zei me dat ik anoniem klacht kon indienen bij een ombudsman. Ik moest eens lachen met dat "anoniem", ik ben verdorie aangehouden geweest en ze hebben mijn identiteit gecontroleerd, ze weten dus wie ik ben. Ik zou vooral een oproep willen doen naar getuigen. Er moeten zeker 200 mensen geweest zijn die gezien hebben dat ik door de politie werd aangesproken en hardhandig in een arrestatiekar werd gegooid. Misschien heeft iemand dat met zijn GSM gefotografeerd of gefilmd? Alle feedback van getuigen is welkom. Er is zoveel gebeurd dat ik er niet helder meer over kan nadenken, misschien was dat wel hun bedoeling, om mij te destabiliseren. De vraag blijft bij mij hangen: het mocht vijftien jaar lang wél, waarom mag het nu niet meer?