Exception française

Frankrijk bekijkt de wereld, en dus ook Europa, door een heel andere bril dan België. Dat komt niet alleen door het verschil in omvang tussen beide landen. Veel Belgen zien de Unie als een uitweg voor de interne tegenstellingen, als een middel om België te laten oplossen in de Europese brij. Voor de Fransen is het juist ondenkbaar dat ,,Europa'' zou dienen om de natie te doen verwateren. Frankrijk gelooft net zo sterk in zijn exception française, zijn missie in de wereld, als Amerika in zijn manifest destiny.

Zolang de Europese integratie kon verdedigd worden als een hefboom van de Franse macht, was ze populair in Frankrijk. Nu dat niet meer kan, wordt ze steeds minder populair. Die diepe stroming, die veel meer emotioneel dan rationeel is, is er de oorzaak van dat de voorstanders van het ,,ja'' in het referendum over de EU-grondwet steeds meer in het defensief raken.

Als Condi Rice deze week haar grote toespraak in Parijs hield, liever dan in Brussel, is dat niet omdat ze Europa niet begrijpt, maar juist omdat ze het zeer goed begrijpt. Ze wist dat ze daarmee in Frankrijk, die lastige maar belangrijke bondgenoot, veel meer diplomatieke winst zou boeken dan met een glansnummer in Brussel.

Mia Doornaert in De Standaard van 11 februari 2005