België hangt met spuug en paktouw aan elkaar
België viert vandaag zijn 175-jarig bestaan, maar het land hangt met spuug en paktouw aan elkaar. Existentiële crisis overschaduwt nationale feestdag: ‘We zitten in blessuretijd’ [...]
‘België, 175 jaar. En daarna?’, kopte Le Soir gisteren op de voorpagina. Overleven zal het land wel, antwoordt Luc Delfosse in het commentaar van de Franstalige krant: ‘Overleven? Maar wat voor akelig lot is dat! Men beeft, men zweet, men kijkt schichtig rond, men takelt af, men ligt op sterven.’
In zijn boek Een eeuw van uitersten (1994) schreef de Britse historicus Eric Hobsbawn niet verbaasd te zijn als België ‘over tien of vijftien jaar’ ophoudt te bestaan. ‘Hobsbawn voorspelde de crash dus ergens tussen 2004 en 2009’, constateerde journalist en historicus Marc Reynebeau woensdag in De Standaard. ‘Als hij gelijk heeft, verkeert België al in blessuretijd.’ [...]
Opvallend is dat de Belgen zich wel bovengemiddeld pro-Europees lijken te voelen. Menigeen ziet de EU als ‘levensverzekering’, mocht het slecht met België aflopen.
Bart Dirks in De Volkskrant van 21 juli 2005



Reacties
Flandria Romana
vrijdag, 22 juli, 2005 - 22:39Ik vind het metafoor van spuug en paktouw bijzonder mooi.
Flandria Romana verschilt van de (ondertussen klassiek geworden) Vlaamse Beweging maar op één item: de Franse taal.
U kunt aldus stellen dat Flandria Romana zelfs een Vlaamse eis meer heeft dan de hoofdstroom: respect voor het volledig Vlaams cultureel en linguistisch erfgoed, met inbegrip van zijn tweetaligheid.
Zo hangt de goedkeuring van de leidende staat (Frankrijk, België of Nederland) in behoorlijke mate af van de manier waarop dit volledig erfgoed per streek eerbiedigd wordt.
België heeft Vlaanderen ergens meer bekendheid gegeven (zoveel zelfs dat Belgisch Vlaanderen zich gelijkstelt met gans Vlaanderen !!!), anderzijds heeft het ook voor linguïstisch-culturele verarming gezorgd (taalwetten, Leuven eentalig, afschaffing recht op onderwijs in eigen taal voor de franstalige minderheden in Gent en Antwerpen).
België negeert ook de wil van Vlaanderen om integraal deel te nemen aan het maatschappelijke leven in dit land: België marginaliseert het noorden door het in een asymmetrisch federaal model op te nemen, door de Nederlandstaligen een zender op nationaal niveau te ontnemen (VRT ipv BRT = discriminatie Nederlandstaligen op nationaal vlak), Vlaamse ipv Belgische diploma's, etc., etc.
Nogmaals, het metafoor van spuug en paktouw is mooi geslaagd; het doet me aan de echte negentiende havenarbeiders rond de pakhuizen denken; en meteen daarbij, ondanks die wijsneus van een auteur; een mooi metafoor zorgt voor sterke beeldvorming - België zal nog lang blijven bestaan, met lichte wijzigingen: ook erkenning van het Nederlands in niet-Vlaamse gebieden van België (Wallonië), terugkeer naar het unitarisme (volledig tweetalig),
m.a.w. België kan anders, Vlaanderen kan beter.
Eric Jans
zaterdag, 23 juli, 2005 - 20:10@ Flandria Romana:
... te beginnen bij Wallonië dan wel, hé. Laat WallonIë zijn mooie en goede intenties t.a.v. het Nederlands als tweede taal maar eens eerst in wetten omzetten. Dan zullen we verder zien.
Wat 'de Franstalige minderheden in Gent en Antwerpen' betreft: die bestaan niet.
Het gebruik van het woord 'minderheid' ervaar ik als Vlaming als een provocatie en ik wens u dat ook zéér duidelijk te zeggen.
Immers: als er een Franstalige minderheid in Antwerpen en Gent zou bestaan, dan moeten we ook de Ouagadougese of Duitse gemeenschappen in die steden als minderheid 'erkennen'.
Vandaag verpakt u dat op een sluikse, sluwe manier door het naast uw neus door over 'franstalige minderheid' te hebben, en straks (halflange temijn?) staat u met uw Francofone cultuurclubjes bij het hof van Europa uw minderheidsrechten tegen Vlaanderen in, brutaal op te eisen.
'In Wallonië zou dat ook moeten kunnen', zegt u dan zalvend. Wel meneer Romana: wij hebben in B-H/V kunnen vaststellen wat, hoeveel en of er voor uw cultuur-imperialistische Francofone nazaten van de stichters van Belgique (sera Latine, ou elle ne sera pas) kan en niet kan.
Van mij als Vlaming mag u weten: geen duimbreed, geen miljardste van een millimeter geven we toe.
Daarop aansturen is aansturen op oorlog. Schrijf het op en hang het boven uw bed!
En hieraan voeg ik nog toe: niet IK maar U bent hier agressief. Laat het u eens feestelijk gezegd zijn.