Belgische bewustzijnsvernauwing

Ingezonden door LVB op 2005-09-28 19:40

Ik sta verstomd bij de absolute bewustzijnsvernauwing in ons land. Het grote beeld ontgaat regering en vakbonden totaal. Onze economische groei is al jaren ondermaats en de werkloosheid is bijna voortdurend heel hoog, bij ouderen, jongeren én migranten. Bovendien zit onze sociale zekerheid vandaag al op haar tandvlees. De gezondheidszorg moeten we noodgedwongen onder de dictatuur van een minister zetten - de dictatuur Demotte - die dagelijks besparingsregels moet opleggen. Onze pensioenen en bestaansminima behoren tot de laagste van Europa, terwijl armoede in Vlaanderen zelfs erfelijk geworden is. Als we daar de komende vergrijzing en de internationale concurrentie aan toevoegen, krijgen we niet zo'n fraai plaatje. [...]

Ik weiger [het] pad [van de vakbonden] te nemen. Niet voor mezelf, maar voor mijn kinderen en andere jongeren. Wat willen we hen nalaten? Een vierderangseconomie of dezelfde kansen die wij hebben gekregen? Bij de vakorganisaties is het besef over de noodtoestand gewoonweg niet aanwezig. Er zijn er zelfs binnen het vakbondsmilieu die het probleem van de vergrijzing ontkennen: tegenover een hele berg nationale en internationale studies die net het omgekeerde zeggen, stellen zij hun negationisme. Er is zo'n grote weerstand tegen verandering. Die wordt gevoed omdat we de pijn vandaag nog niet echt voelen. Als je ziet hoe men over een detail als het brugpensioen valt, dan vrees ik echt dat we in dit land nog heel wat pijn zullen lijden.

Marc De Vos, professor arbeidsrecht, geïnterviewd door Helena Wilmet in Het Nieuwsblad van 24 september 2005

Reacties

#14487

Briggs - Smokey Bear

donderdag, 29 september, 2005 - 01:00

 

Wat dan in de plaats ? Voorstellen of enkel kritiek ?

#14502

John Fleming

donderdag, 29 september, 2005 - 16:46

 

@beste Briggs:
Ik vrees dat in de huidige politieke constellatie binnen het oude europa, voorstellen steeds gedoemd zijn om gefnuikt te worden. Het wordt steeds als links of rechts gesitueerd omdat het ergens in een bepaald hokje moet gepast kunnen worden om er politiek voordeel(lees mandaten en postjes) bij te halen. Nooit om noodzakelijke veranderingen door te voeren. Zelfs de oppositiepartijen zijn in hetzelfde bedje ziek, vrees ik. Ik ben echter niet pessimistisch voor de toekomst, ook al moeten we hiervoor een periode van stevige pijn verdragen. Generaties zullen eerst de prijs moeten betalen van wat ze decennia hebben laten betijen. Welke gepensioneerde jonger dan 90 kan in alle eerlijkheid toegeven dat hij tot het einde zijner dagen recht heeft op huisvesting, zorg en inkomen(betaald door de huidige generatie) wanneer hij kijkt naar wat hij hen achtergelaten heeft. Hoeveel chronisch zieken durven zeggen dat zij geen enkele(zij het zelfs een heel kleine) economische rol(taak) kunnen verrichten en tot het einde hunner dagen onderhouden dienen te worden. Hoeveel inactieve(gesubsidieerde) mensen
zouden zich creatiever en soepeler opstellen indien hen dit door zijn actieve(niet-gesubsidieerde) medemens zou opgelegd worden.
In een tot links en rechts gepolariseerde maatschappij(kijk maar naar de steeds weerkerende, eindeloze en uitzichtloze links-rechts discussies op dit blog) is zo'n debat enkel hokjespolitiek en wat we nodig hebben is gezond boerenverstand.
Frankrijk stemt in zijn hokjespolitiek, links. Bij een referendum over de europese grondwet stemt een meerderheid tegen de mening van de meerderheid van de hokjespolitici van links en rechts.
Het volk heeft dus beslist en eenieder zal de consequenties van die uitslag moeten dragen.
Mijn voorstel(voor wat het waard is)is dus het volgende:
Elke wijk zijn 'stem'bank(zoals selfbank), waar eenieder stemgerechtigde(niet-gesubsidieerden en ambtenaren)zijn voorstellen mag aandragen en stemmen op die voorstellen.
Die voorstellen kunnen de wijk betreffen, de gemeente, de provincie of het land. Elke wijk kiest zelf zijn ambtenaren of zet ze af en draagt hiervan de consequenties. Die ambtenaren verdedigen de belangen van hun wijk t.o.v. de hogere echelons(gemeenten) die op hun beurt bij de provincie, enz.
Politieke partijen worden hierbij buitenspel gezet en echte onmiddellijk voelbare democratie komt in de plaats.
Eenieder kan zich beter situeren en verstard links-rechts, wordt wisselend meerderheid-minderheid, waar volgens mij gemakkelijker mee te leven valt.
Ik vrees echter dat mijn voorstel niet voor morgen is en dat hiervoor een blogpost niet volstaat. Maar Briggs, mijn voorstel ligt er toch, niet!?

#14539

Sally Mens

vrijdag, 30 september, 2005 - 00:12

 

Ach die verouderde corporatistische instellingen ... Welke jongere gelooft daar nog in? Welke leefloner nog die ziet dat alle loonsverhogingen en brugpensioenen langs zijn neus gaan? Welke ondernemer die vooruit wil? Armoe verdelen, daarvoor staat die oude kliek nog. Met eelt in de handen, niet van het harde werken, maar van het applaudiseren op hun eeuwige vakbondscongressen. Naar het museum ermee!