Prinses Irene pleit voor onderhandelingen met Al Qaeda

Westerse regeringsleiders moeten die stap maken. Praten met Al Qa'ida en daarmee aantonen dat je het klassieke vijandsbeeld kunt doorbreken met echt open besprekingen. Als je de ander geen kans geeft, verandert er nooit iets. Er valt ontzettend veel te bespreken tussen de top van Al Qa'ida en de westerse leiders. Als doden nodig is: wat kun je dan niet oplossen? Probeer elkaar dáár te vinden. Het heeft te maken met armoede, verkeerde verhoudingen en evenwichten. Handelsbarrières die gesloopt moeten worden. De verschillen tussen de haves en de have nots zijn geheel uit evenwicht. [...] We moeten niet in onze eigen waarheid blijven zitten. Het contact mijden met anderen, omdat die fout zijn. Zo komen we er niet uit. Vredesbesprekingen zijn de enige weg. [...]

Ik ken president Bush natuurlijk niet persoonlijk. Maar wat ik van hem oppik, is dat het zijn natuurlijke reactie is. Hij is de verpersoonlijking van het oude leiderschap: ik weet het beter dan jullie, en ik ga jullie overheersen. Punt uit! Maar dit zou het moment kunnen zijn om te zeggen: zo ver willen we toch niet gaan met zijn allen? Dit is over alle grenzen heen. Stop! Dit is het moment om aan tafel te gaan zitten. Maar dat gebeurde na 11 september juist niet. Je zag overal de conflicthaarden oplaaien. Een griezelige ontwikkeling. In het publieke debat werd de vraag gesteld of deze reactie de juiste was. Voor mij is dat niet zo. Het heeft mensen wakker geschud. De grote kritiek die uitgaat naar de Verenigde Staten, is wat dat betreft ook educatief: we gaan voor onszelf nadenken en volgen niet blind de leider.

Prinses Irene von Lippe-Biesterfeld, geïnterviewd door De Volkskrant op 8 oktober 2005