De dromen van Louis Michel

Men verwijt Europa veel. Maar wat is het budget van de Commissie? Eén procent van alle inkomens. Dat is belachelijk. Stel dat Europa twintig procent van de nationale inkomens zou hebben, zoals in Amerika, dan zouden wij mirakels doen. Dan zou ons wetenschapsonderzoek van het beste zijn in de wereld. We zouden overal kunnen inspringen met onze troepen om de vrede te garanderen. We zouden dé politieke macht in de wereld zijn en ook nog eens een positieve politieke macht. [...]

De ware politiek, dat betekent échte debatten. Waarbij je mensen de keuze biedt, waarbij de mens de politiek verplicht om naar hem te luisteren en te handelen zoals hij dat wil. Dat hebben wij niet. Kijk naar België. Iedereen wil in het centrum lopen, om electoraal de breedst mogelijke ruimte te hebben. En wat gebeurt er? De mensen begeven zich naar extremistische beginselen. Dat is zeer gevaarlijk.

Maar ook op wereldvlak zit het fout met de politiek. De wereld wordt gekenmerkt door globalisering. Op zich is dat niet slecht, maar het probleem is dat je vooral een financiële globalisering hebt. Er is geen politieke globalisering, die de financiële globalisering kan beheersen en menselijk kan houden. Ik zie het in de onderontwikkelde landen. Wij vertellen hen dat ze moeten liberaliseren. We hebben gelijk, maar je moet eerst een staat hebben om dat te kunnen doen. En in die landen is er geen staat; eentje die de regels van het spel kan bepalen en doen naleven. [...]

Tegelijk is er geen wereldorganisatie, die de boel in goede banen kan leiden. Neem de Verenigde Naties. De Veiligheidsraad zou normaal de regering van de wereld moeten zijn. De Algemene Vergadering zou het parlement van de wereld moeten zijn. Maar dat werkt zo niet.

Louis Michel, geïnterviewd door Hans-Maarten Post in Het Nieuwsblad van 2 januari 2006