Vlaamse politici gaan onwennig om met macht

Tijdens de voorbereidingen van mijn boek sprak ik met Karel Vinck, de voormalige topman van de NMBS. Die heeft een enorme ervaring in het onderhandelen, vaak ook met Franstaligen. Hij stelde vaak vast hoe Franstaligen door hun ervaring en traditie een grotere behendigheid aan de dag weten te leggen. Ook grondwetsspecialist en vertrouweling van het Hof Robert Senelle sprak zich in die richting uit. Zijn oordeel is duidelijk: 'een onderhandelingstechniek en het diplomatiek lobbyen moet door de Vlaming nog verworven worden'. En zij kunnen het weten. [...]

Men doet nogal snel smalend over de Franstaligen met hun 'Latijns theater', maar dergelijke voorbeelden - en het lijstje is erg lang hoor - zijn toch stuk voor stuk gemiste kansen. Je ziet dat men aan Franstalige kant een groter belang hecht aan netwerken. Men gaat al sneller samen met journalisten, politici en mensen van vakorganisaties aan tafel zitten. Vlaanderen laat in deze nog altijd het initiatief aan de Franstaligen. Het is vooral omdat er in Vlaanderen geen elitair netwerk aanwezig is, dat Vlaamse vooraanstaande politici telkens opnieuw van nul lijken te beginnen. Er wordt haast niets geleerd uit het verleden en ook van de aanwezigheid van academische knowhow op het vlak van onderhandelen bijvoorbeeld profiteert men niet. [...]

De PS-politici leggen een eis op tafel en eisen onmiddellijk antwoord. Als dat positief is, wordt er onmiddellijk een nieuwe vraag afgevuurd. Als men negatief reageert is het telkens hommeles. En zo gaat deze afdreiging steeds maar door. Wat soms hoffelijk bedoeld is, wordt door de tegenpartij vaak als een teken van zwakheid ervaren. Oud-westraatjournalist Marc Platel vertelde het me vanuit zijn lange ervaring: Franstaligen hebben enkel respect voor de macht. Nochtans maakt net die macht Vlamingen vaak onwennig. Het hebben over macht wordt in Vlaanderen nog altijd als 'niet netjes' beschouwd. Waarom is trouwens de onderhandelingstaal meestal het Frans? Dit wordt als een teken van goede wil bedoeld, maar men schijnt aan Vlaamse kant niet te beseffen dat men zich daardoor met een grote praktische handicap opzadelt.

Joost Ballegeer, geïnterviewd door Michaël Vandamme in Menzo, januari 2006