Pleidooi voor grotere overheidsgreep op de woningmarkt
Als ik moet kiezen, kies ik voor een laag eigendomspercentage en een uitgebreide sociale zekerheid, die bovendien onmiskenbaar gecombineerd wordt met een hoge welvaart en een hoog democratisch gehalte. Wat ik hiermee vooral wil stellen, is dat we ons - als we de kwaliteit van onze samenleving willen meten - niet blind mogen staren op het percentage eigenaars. De kwaliteit van een samenleving kan beter worden afgemeten aan de hand van hoe wordt omgegaan met de minder fortuinlijken. En dan is het palmares inzake wonen niet zo fraai. Lage inkomens, in hoofdzaak eeninkomenshuishoudens, betalen in ons land een groot deel van hun inkomen om te huren; een bedrag dat vaak dermate hoog is dat degelijk leven onmogelijk is geworden. [...]
Het is onmiskenbaar zo dat wie in Vlaanderen eigenaar is, over het algemeen goed, ruim en betaalbaar woont. Maar daar heeft de overheid slechts een beperkte verdienste aan. De subsidies die ze voorzag en voorziet zijn beperkt. Haar rol is dan ook eerder negatief. Door het niet uitbouwen van een alternatief, met andere woorden door het beperken van de keuzevrijheid door het niet voldoende bouwen van sociale huurwoningen en door de systematische weigering om de private huursector te regelen, heeft de overheid de gezinnen als het ware gedwongen om eigenaar te worden. Als we vandaag 75% eigenaars hebben, is het dan ook in hoofdzaak de verdienste van de gezinnen zelf. Het zijn zij die de offers, financieel en qua zelfwerkzaamheid, hebben gebracht.
Socioloog Pascal De Decker, geïnterviewd door Dirk Verhofstadt op de website van Liberales, 5 januari 2006



Reacties
Briggs
vrijdag, 20 januari, 2006 - 23:43en wat is daar nu mis mee? Doordat men eigendom bezit is het feitelijk moeilijk voor sociologen & politici om de -kwaliteit van de maatschappy - te meten?
Wat is er nu zo moeilijk aan het meten van de maatschappij...neem eens een boek over wetenschapsmethodologie..zoiets als 'een samenleving onderzocht' ofzo. Of luister eens naar de mensen ipv telkens weer af te komen met een theoretische verbloeming die je dan wegens gedwongen subjectivisme (Politieke correctheid) verwerpt omdat het de beleidmakers niet goed uitkomt.
Trouwens logisch want diezelfde beleidmakers willen enkel goed nieuws ontvangen, een bevestiging van hun competentie & alwetendheid.
Eric Jans
vrijdag, 20 januari, 2006 - 23:46In Nederland bieden de banken een soort huurkoop-systeem aan. Maar ik heb het ook maar eens oppervlakkig gehoord en weet er dus het fijne niet van.
Zou dat niet een soort vrije-markt-alternatief kunnen zijn, beste liberalen en libertijnen?
Peter Fleming
zaterdag, 21 januari, 2006 - 14:41chrisdemeyere.be heeft een goei stukje over het waanzinnig voorstel van onckelinx om de huurprijzen te bevriezen
@government: get the hell out of here
I am NoName.
zondag, 22 januari, 2006 - 00:51En op zo een vergadering verwondert men zich dan dat de hamburger-jobbers tot en met de "contractuele" ambtenaren geen huurwoning meer kunnen betalen, en propageert men dat de overheid nog meer sociale woningen zou moeten bouwen en ter beschikking stellen van ... ? (in te vullen).
Als je wijst op het feit dat dit alles een gevolg is van de martkwerking, dat de goedkoopste woningen ingenomen worden door immigranten, die over onvoldoende middelen beschikken om die woningen te onderhouden, zodoende de buurt een slechte reputatie bezorgen, daardoor de middenklasse uit die wijk wegjagen terwijl die vrijgekomen woningen ingenomen worden door nieuwe immigranten, die op hun beurt de laagste klasse der autochtonen wegduwen, zodoende de huurprijzen in de betere wijken omhoog drijven, en dus de vrije markt der woningen onder druk zet, de eigenaars aanzet tot speculatie, en op die wijze het zelfs voor de overheid bijna onmogelijk maakt om nog voor een schappelijke prijs een sociale woning aan te bieden aan een tewerkgestelde die zijn karig loon afgeroomd ziet door de hoge sociale bijdragen (die ervan afgehouden worden), of de vele belastingen (omdat de overheid telkens opnieuw zaken gratis wil geven), dan bekijkt men u als een ... "bruine scheet".
Ik denk eerder dat die mensen die zich liberaal noemen de marktwerking niet goed begrijpen, en zeker de beperkingen van de vrije markt niet begrijpen. Ofwel negeren ze de consequenties van de compromissen die ze gesloten hebben.
Je kan het als "grappig" omschrijven, maar ik voel mij daarbij eerder verzuurd. Of is dat de bedoeling ?
Eric Jans
zondag, 22 januari, 2006 - 09:22Wijze woorden van NoName! Het is zeker een deel van het verhaal. 'De beperkingen van de vrije markt' en...
'Ofwel negeren ze de consequenties van de compromissen die ze gesloten hebben'.
Hear hear, NoName! (ik zal de uitdrukking nu ook maar eens gebruiken, hé.)
I am NoName
zondag, 22 januari, 2006 - 10:01Hear, hear EJ! Wat zeg je van volgend doordenkertje ?
"Je kan het als "grappig" omschrijven, maar ik voel mij daarbij eerder verzuurd. Of is dat de bedoeling ?"
Erover gelezen ?
Cogito
zondag, 22 januari, 2006 - 18:32De oorzaak van de woningnood is het fenomeen "bouwgrond" of met andere woorden ruimtelijke 'ordening'. Een eigenaar moet toegelaten worden om op zijn grond te bouwen wat hij wil. Of minstens 1 woning waar hij zelf in woont terwijl hij er geen andere heeft. Zo wordt alle grond residentiele grond en zal het probleem van de dure grond opgelost zijn. Het probleem van de dure huizen kan opgelost worden door de strenge bouwvoorschriften af te schaffen. Zo kan iedereen op zijn eigen stukje grond dat hij kan betalen een huis zetten dat hij kan betalen.
Zo ken ik persoonlijk een zeer eenvoudig koppel met een zeer bescheiden inkomen die op een stukje weekendgrond een houten chalet hebben gebouwd, alles bij elkaar voor 62.500 ¤. Het is bescheiden, maar comfortabel en het is van HUN.
Ze hebben slapeloze nachten gehad van Steve Stevaert de huizenafbreker, een socialist.
fcal
dinsdag, 24 januari, 2006 - 23:05Inderdaad, de beperkingen van de zogenaamde ruimtelijke ordening', die vooral de laatste 20 jaar steeds strenger en absurder geworden zijn, hebben zowel voor de woningbouw als voor de industriële en de dienstensectoren nefaste gevolgen gehad.
De allereerste reden voor de 'ruimtelijke ordening' was, dat het landschap diende beschermd te worden. Niettemin prijken nu pal in de ongerepte polders van de Westhoek afschuwelijke, lawaaierige en tevens door verkwistende subsidies aangedreven windmolens, die enkel tussen 3 en 7 Beaufort enige elektriciteit produceren.
Verder is ondertussen de kunstmatig schaars gemaakte bouwgrond peperduur geworden en buiten het bereik van de gewone burger geraakt.
De beste oplossing is inderdaad alle grond bouwgrond te laten verklaren met enkele simpele regels zoals bijvoorbeeld het verbod van te bouwen langs door de belastingbetalende gemeenschap gefinancierde verkeerswegen, die hun functie moeten blijven behouden.
Anderzijds zouden gegadigden wel mogen bouwen als ze hun eigen straten en wegen aanleggen en de andere nutsinfrastructuur zelf ten laste nemen. Het kostenplaatje zal er automatisch voor zorgen, dat buitennissigheden en uitwassen vermeden worden. Dit zal de dorps- en/of de stadsgemeenschap alleen ten goede komen.
Bovendien zullen aldus dan ook die expanderende, werkverschaffende KMO's eindelijk een kunnen stek vinden.
Boven de Moerdijk, waar sinds de dertiger jaren een strak ruimtelijk ordeningsbeleid geldt, dat voor 75 jaar woningnood gezorgd heeft, is men recentelijk tot de conclusie gekomen, dat het vroegere Belgische non-beleid van 'wild bouwen' mits enkele aanpassingen een betere uitweg zou kunnen bieden voor hun problemen.