Vande Lanotte over Dedecker
Ingezonden door LVB op 2006-03-08 13:50
Freedom of speech. Dedecker mag zeggen wat hij wil. Het is zijn goed recht.
Johan Vande Lanotte, geïnterviewd door Dirk Melkebeek in Menzo, maart 2006
- login of registreer om te reageren
- 1537 keer gelezen
RSS feeds
Populaire inhoud
Van vandaag:
- Bij de "politieke" kersttoespraak van de koning
- Nomocratie, teleocratie, particratie en de vrije meningsuiting
- 10 lessen uit 10 jaar bloggen
- Privacyverklaring
- Heisa rond een illegale metalen kerstboom
- FAQ over de Amerikaanse verkiezingsuitslag
- Vette blunder in De Morgen, dikke pluim voor HLN
- De Hoge Gezondheidsraad over palmolie
- Ken uzelve
- Politieke journalisten: sluiswachters of toneelmeesters?
Van altijd:
- Originele nieuwjaarswensen
- De beste foto's uit de shame-betoging
- Evolutieleer voor beginners
- Zomertijd, wintertijd en astronomische tijd
- Amerikaanse bedrijven vormen geen bedreiging voor een open internet
- 10 nieuwe uitvindingen die de wereld gaan veranderen
- Dubbele regenboog
- De TAC-test
- Werkloosheid wenkt voor belspeldellen
- Luchtfoto's van drie provincies online beschikbaar



Reacties
Cogito
woensdag, 8 maart, 2006 - 22:21Het zou er nog aan mankeren. Toch zal het hem interne kritiek opleveren. :-) Foutje in de DDR-aanpak.
Rik
woensdag, 8 maart, 2006 - 22:34Bezondig je je daar zelf ook niet wat aan?
Eric Jans
donderdag, 9 maart, 2006 - 00:41Interessant. Merkwaardig, deze uitspraak.
Vandalanotte wéét hoe je minister mag worden. Hij ként de voorwaarden en de prijs die je daarvoor moet betalen. Hij wéét (minstens ten dele) wie de wérkelijke macht in handen hoeden in België.
Jean-Marie De Decker weet dat blijkbaar niet. Hij vangt voortdurend achter het net, al schopt hij het strikt rekenkundig-democratisch gezien behoorlijk vér.
JMDD mag dus zijn zandbak hebben. Zolang hij mathematisch niet weg te cijferen valt. Maar reële macht?
Eigenlijk heeft Vandela nooit zoveel aanhang en steun gehad vanuit de bevolking als JMDD.
Tóch is Vandela minister en niet JMDD.
Vadela zegt A maar niet B. Hij zegt waar het NIET om gaat, maar laat na te zeggen waar het dan wél om gaat.
Het gaat niet om de beste analyse, niét om de beste conclusie, beste voorstellen, beste ideeën, niet eens zo echt om de meeste aandacht en steun vanuit de bevolking (zolang je geen volstrekte meerderheid behaalt).
Waar gaat het dan wél om? Dat zegt Valdela niet. Hij bijt op zijn lip en zwijgt.
Want inderdaad: met de gewetenloosheid t.a.v. de Vlaamse kiezer loop je als minister in functie beter en liever niet te koop.
Vandela's macht (en die van zijn regering) is immers niet gebaseerd op 50% + 1 van de Vlaamse kiezers, maar van de 'Belgische'.
Dat betekent inzake Vlaams-Waalse aangelegenheden (en zowat álle dossiers zijn communautair!) dat Vandela's macht steunt op zo'n 15% à 20% van de Vlaamse kiezers: het Franstalige eenheidsblok (+/- 38%, overgewaardeerd tot +40%) + 10% à 15% Vlaamse Belgisch gezinden (die zichzelf zo graag als ruimdenkender dan de anderen voorstellen).
Ziedaar de basis voor ministerschap. Het is dus geen 'volksvertegenwoordiging' die de voorwaarde voor Belgische macht uitmaakt (zoals JMDD probeert), maar 'volksverraad', onder het mom van ruimdenkendheid en multicultuur.
Van Vandela mag Jean-Marieke stampvoeten zoveel hij wilt. Ziehier het verschil: Vandela vertegenwoordigt de juiste minderheid van de Vlamingen. Jean-Marie mikt op de foute meerderheid van diezelfde Vlamingen.