De toekomst van het liberalisme in Vlaanderen

We moeten ons ernstig zorgen maken over de toekomst van het liberalisme in Vlaanderen na Verhofstadt. Wie gaat er binnen vier jaar op een geloofwaardige manier een liberaal alternatief voorstellen? Vincent Van Quickenborne, de republikein die plots een aanhanger wordt van de kroonprins om samen op de foto te staan? Jean-Marie Dedecker? Bart Somers? Je kan niet blijven filosoferen over de basisprincipes van het liberalisme zonder er iets aan te doen. Het wordt dan zoals de communisten die op papier de perfecte maatschappij hadden staan, maar in werkelijkheid alles verknoeiden. In een Vlaanderen waar de politieke onderstroom meer dan ooit centrumrechts is, kan dat tellen.

Jef Vuchelen, geïnterviewd door De Tijd, 27 maart 2006

Reacties

#18745

Briggs

 

vlott?

#18753

I am NoName.

 

Vlott, vlotter, vlottst ... en aan de kant geschoven.

#18767

Nicolas Raemdonck

 

Vlott? Sorry, maar ik heb me hier werkelijk een breuk gelachen.

#18768

Briggs

 

Weet jij iets beter?
ER is nog altijd de mogelijkheid voor LVB's eigen partij...Liberaal Vlaams en Boerenverstand(= gezond verstand)?

No offense intended

#18775

Nicolas Raemdonck

 

Awel, ik zou de eerste kiezer zijn ;-)

#18779

Eric Jans

 

Als er nog ooit - op lange termijn - een geloofwaardig liberalisme tot stand komt, zal dat inderdaad moeten gebeuren zonder het slag dat zich tegenwoordig nog VLD noemt. Om geloofwaardig te zijn zal zelfs geen énkele van de huidige vld-mandatarissen daar deel van moeten uitmaken.

De manier waarop dié het bestaande bestel netjes overeind hebben gelaten om er alleen maar hun particuliere voordeel mee te doen, is zélfs in de Belgische politiek ongezien.
Het was pakken en wegwezen, onder Verhofstadt. NIETS van hun programma hebben ze gerealiseerd. NIETS.
Beschamend.
Ik vind de communisten geloofwaardiger.

#18835

Govaert Jan

 

Ik weet niet of men de krimpende geloofwaardigheid en lichte chaos
van de huidige uitvoerende machten uitsluitend in de schoenen
mag schuiven van de VLD.
De paarse coalitie werd gegrondvest op de gezamenlijke
aversie van VLD en SPA t.o.v. de CD&V
wat een te magere basis bleek om een land mee te besturen.
Dit uitgangspunt werd bekroond met het premierschap
voor de VLD en gezien deze verantwoordelijkheid
was het logisch dat de VLD uiteindelijk de meeste
averij ging oplopen bij het warrige en improviserende
bestuur die erop volgde.

Vroeger toen de CVP nog de grootste partij was
ten tijde van Martens en daarvoor konden ze de
kwalijkste kanten of fratsen van de meeregerende Socialisten
of Liberalen steeds met gezag min of meer aan banden leggen.
Bij de CVP waren er evenzeer interne twisten
zoals er de laatste jaren bij de VLD aan de oppervlakte kwamen
- wat normaal was gezien het feit dat deze partij
een amalgaam van standen is - zie o.m. Tindemans vs. Martens.
Met Verhofstadt I was het anders en zeker met Verhofstadt II
bleek dat de Liberalen te klein waren om de fratsen van de Socialisten
te kunnen aan banden leggen.
Daardoor zijn ze willens nillens meegetrokken in een links bad
en met het goedpraten hiervan heeft men de term links-liberaal uitgevonden
iets wat het grootste anachronisme is sedert de franse revolutie.
De optie van de VLD om een grote centrumpartij te worden
zoals het zich even aankondigde in 1999 is mislukt en hierdoor
zullen ze altijd gedoemd blijven om, in gelijk welke coalitie ze ook mogen zitten,
te veel van hun ideeëngoed te moeten inleveren.
Om dit steeds weerkerend en kwalijk vooruitzicht wat te trachten in te perken
dus om het liberaal ideeëngoed een groter aandeel te geven
is het wellicht nog altijd beter dat ze, los van de allergie, een coalitie kunnen vormen
met de CD&V om reden dat deze partij een bredere maatschappelijke basis
heeft die ook een het begaan zijn met de vrije markt vereist.