Japan en kwaliteit
Ah, Japan. Als mensen merken zijn, dan is Japan het supermerk. De combinatie tussen boeddhisme en shinto is voor mij het summum in het geloof. Het grootste vergif op de wereld zijn de godsdiensten met één god. Dat is typisch westers: macht. De creatie is veel veelzijdiger. De combinatie tussen shinto, met zo veel goden, en het boeddhisme zorgt ervoor dat er respect bestaat en solidariteit. Hier heb je dat niet meer. [...]
Kwaliteit bestaat maar in één land, dat is Japan. Een Japanner heeft oog voor detail, kwaliteit en materie. Een Amerikaan, pfff. Geef hem een T-shirt en hij is content. Als het maar goedkoop is. Dat is goedkoop denken. En een Europeaan zit zwaar onder die invloed. Vier op de vijf advertenties gaan over prijzen, niet over kwaliteit. In Japan kopen ze nog rugzakken van 6.000 à 7.000 frank. Hier moet dat een merk dragen, daar draait het om kwaliteit.
Xavier Kegels, oprichter van Hedgren, geïnterviewd door Bart Moerman in Het Nieuwsblad van 30 april 2006



Reacties
Jöe
zondag, 30 april, 2006 - 21:08Ik heb een intens contact met een Japanse industrietak en heb tevens jarenlang voor een US bedrijf gewerkt, en ik kan dit enkel maar beamen. Qua kwaliteit is er een Stille Oceaan van verschil tussen USA en Japan, zowel wat betreft de veeleisendheid van de consument als de arbeider/bediende op de werkvloer. Daartegenover staat de customer friendliness in de USA op ongekende hoogte (je kunt er quasi onbeperkt producten omruilen of terugbetaald krijgen), maar dat is natuurlijk om zoveel mogelijk klanten te winnen/behouden, dus hier draait het weer om omzet eerder dan om kwaliteit. De Amerikaanse consument is een impulse buyer en dikwijls shopaholic, ze kopen in het wilde weg, of het brol is of niet, en de kans is groot dat ze het later naar de winkel terugbrengen. Japanners kiezen en keuren eerst grondig (tenzij het Vuitton is :-) voor zij kopen, en brengen zelden iets terug.
De klant die een product terugbrengt brengt een extra kost teweeg, en kwaliteit heeft ook een kost. Amerikanen kiezen veelal eerder voor het eerste.
Eric Jans
maandag, 1 mei, 2006 - 12:54Israëli's, de leveranciers van het monotheïsme, leveren toch ook een goede kwaliteit af, dacht ik?
Van Shintoïsme ken ik niets, maar het weinige dat ik weet van Boedhisme maakt inderdaad wel een verfijnde indruk van zachtaardigheid en 'goedheid' (ander woord voor kwaliteit, vanwege: 'als mensen merken zijn')
Maar moet er noodzakelijk een causaal verband een causaal verband zijn?
Dé vraag bij polytheïsme is natuurlijk die naar de geloof-waardigheid.
Wacht even... niet meteen boos worden. Ik bedoel het m.b.t. de logica.
Méér goden erop nahouden betekent dat de goden onvolmaakt moeten zijn. Ze mogen het onderling niet in alles 100% 'eens' zijn, anders zouden ze eenheid vormen, zoals in het monotheïstische scheppingsverhaal 'God' zegt: 'laat 'ONS' mensen maken. (bvb 1001 goden die het in niets oneens zijn vormen een eenheid... 'God' dus)
Indien de goden onderling verschillen (tegengestelde visie op het belang van kwaliteit bijvoorbeeld) kan géén van hen helemaal 'gelijk' hebben.
'Helemaal gelijk hebben' (volmaakt zijn) mag dan een Jommekes-achtige indruk nalaten op onvolmaakte mensen (die volmaaktheid eigenlijk niet kunnen uitstaan?), er blijft toch de vraag van Sofokles en Euripides naar relevantie van het meergodendom:
Waarom zouden onvolmaakte mensen moeten geloven in onvolmaakte goden? Wat is de meerwaarde? 'Geloof-waardigheid'?
Je kan dan net zo goed je buurman aanbidden, of je buurvrouw: ook onvolmaakt. Of je kan een (denkbeeldige) koe aanbidden, of een ster, een planeet... lager ontwikkelde levensvormen dan de mens zélf.
Vandaar dat de monotheistische godheid (van de Joden) uitdrukkelijk vraagt niét te worden afgebeeld. Omdat een mens geen volmaaktheid kan afbeelden.
Polytheïsme zit vol schitterende zinnebeelden en ideeën, maar is het relevant? Logisch?
Dat betekent niet dat Japanners geen 'gründlichkeit' en respect en ontzag voor kwaliteit zouden kunnen leren uit hun geloofsovertuiging.
Wie zegt in het christendom dat dat niet zou kunnen, dat andersdenkenden geen kwaliteit zouden kunnen afleveren; heeft de Bijbel zeker niet begrepen.
Wat meer is: ook ik heb, zoals zovele westerlingen, een beetje een boontje voor die Boedhisten. Maar we staan er te ver van af om het te kennen.
Mike
maandag, 1 mei, 2006 - 16:27Als ik een volkje ken die geobsedeerd is door merken, zijn het wel Japanners...
Manolo Blahnik, Versace en nog vele anderen zouden zonder de Japanse markt een substantieel inkomensvermindering zien.
Het mag uiteraard geld kosten, maar ze hebben dan ook geld met hopen... het inkomen ligt er veel hoger waardoor die mannen uiteraard veel kunnen spenderen.
Over de godsdiensten ga ik me niet uitspreken...
Jöe
maandag, 1 mei, 2006 - 20:42Mike, ja, er is misschien een merkensnobisme, maar vooral omdat hier kwaliteit achter zit. En zelfs in hun doordeweekse merken zit haast overal topkwaliteit. Ga in een wereldstad zoals Parijs, London, NY, San Francisco, en let er op het schrijnend verschil tussen de supermarkten in Chinatown en Japantown. voeding, stylo's, schrijfpapier, electronica, etc... haast alles van Japanse makelij is hoogkwalitatief, haast alles van China is brol.
Nicolas Raemdonck
maandag, 1 mei, 2006 - 21:50Aan Joë: Ja, daar kan ik wel op inkomen, maar misschien is dit te wijten aan het feit dat China nog maar pas iets industrieel betekent, terwijl Japan die hele evolutie van fabrikant van "brol" naar hoge kwaliteit al doorlopen is.
Eric Jans
maandag, 1 mei, 2006 - 22:20@ Mike:
'Over de godsdiensten ga ik me niet uitspreken...'
Ik ook niet. Het ging me om de logica.
LVB
dinsdag, 2 mei, 2006 - 01:38Over Japan gesproken: 37% van alle blogposts in de wereld zijn in het Japans, 31% in het Engels, 15% in het Chinees, aldus Technorati, cijfers van maart 2006. Nederlands 1%, Frans 2%, Spaans 3%.
http://www.sifry.com/alerts...
Jöe
vrijdag, 5 mei, 2006 - 20:30Blogging is the norm! Blogging rulez!
(oops ik klink zowaar als fuckvanbraekel.be)