Conservatisme

De moderne behoefte aan branding maakt etiketten noodzakelijk: links-progressief, progressief-centrum, rechts-conservatief en extreem-rechts. Toch valt het nog te bezien of ook het electoraat die opdeling zal accepteren en volgen. Maar wie erin slaagt om het taalgebruik te controleren, heeft de politieke strijd al half gewonnen. Dat behoorde al tot Gramsci's theorie van de culturele hegemonie en het heeft er in dit geval toe geleid dat rond de term conservatisme iets heel dufs is gaan hangen. Dat is wat ongetwijfeld heel gemakzuchtig met de politieke correctheid wordt bedoeld, die sommige denkbeelden a priori als oké beschouwt en die een aura van onfatsoen hangt rond andere, die daarmee strijdig zijn. Het is gemakzuchtig, omdat die vermeende politieke correctheid alleen een conventie en dus geen dwingend verbod is. Wie de moed van zijn overtuiging bezit, laat zich daardoor niet hinderen. Zoals niemand zich moet gehinderd voelen om zich conservatief te noemen. Het conservatisme is, voor zover het democratisch blijft, een respectabele ideologie met een interessante pedigree.

Marc Reynebeau in De Standaard van 24 februari 2004