Israël wint

"...als hij geweten zou hebben..."

Nu weet hij het dus. En hij zal het dus, in gelijkaardige omstandigheden, niet meer doen.

Ik had het niet verwacht, maar Israël heeft dus toch nog gewonnen. Proficiat.

Bijna niet te geloven dat hij dat zegt. Vooral in de Arabische wereld, waar gezichtsverlies zowat het ergste is wat er bestaat.

Even afwachten of de belgische pers dit morgen ook meedeelt en zo beschouwt. Ik vermoed van niet, want het zou de linkse pers in het ongelijk stellen.

Het probleem is misschien dat die Nasrallah moet leren dat als je als schurk iets wilt ondernemen, je dat beter niet op een 11de juli doet! Dat is namelijk een historische dag waarop nu eenmaal met schurken wordt afgerekend. Een dag waarop grenzen voor de toekomst worden uitgetekend. Niks voor schurken dus. Goeiedag Nasrallah, goeiedag Abu Jajah!

Wordt het niet de hoogste tijd om in hartje Europa een staat te stichten waar Israël wél op kan rekenen, zoals het altijd op Nederland heeft kunnen rekenen: Republiek Vlaanderen. Een staat waar ook Grieks Cyprus op kan rekenen. Een land dat Westerse joods-christelijke en humanistische waarden verdedigt en voorstaat in plaats van (zoals la Belgique!) Islamistische wapenklanten door alles heen te willen bevredigen met een valse vredesboodschap! Want daar komt de Belgische buitenlandpolitiek dubbel en dik op neer!
Al die hypocriete vredespraatjes van de grootste handwapenleverancier van de islamitische wereld: Belgique!

In een andere threat heet het (volgens de gucht) dat de Amerikanen 'hun neutraliteit' verloren hebben. Klopt als je bedoelt dat je de islamieten naar de mond wil praten. hebben de de Belgen tegenover Israël hun neutraliteit dan zo hoog gehouden? Ik heb niet die indruk!

Stop de Islamitische intimidatie tegenover het Westen (want wat is terreur anders dan politieke intimidatie?!).

Westerlingen hebben de keuze: ofwel erkennen ze Israêl ofwel niet. Ik erken Israël als een westerse, democratische en bovendien multireligieuze staat. Er kan gediscussieerd worden over de grenslijnen met Palestina hier of daar, maar aan het principiële bestaansrecht van dat land van de Joden kan niet getornd worden!
Voilà. Wie dus aan Israël raakt, maar ook aan de belangen van Grieks-Cyprioten (1974) of de gematigde soenitische en de christelijke Libanezen (sinds 1975: 30 jaar burgeroorlog waarbij het Westen en belgië voorop 30 jaar lang de andere kant uitkeek!)... die raakt aan de belangen van elke Westerling, iedere afzonderlijke Europeaan, en zéker van elke Vlaming!

Het shiitische en/of islamistische wereldbeeld maakt niet de minste indruk op mij. De Sharia-wetgeving vind ik verachtelijk en bovendien achterlijk en het het lijdt geen twijfel dat Israël - jawel: als democratische frontstaat in het Midden-Oosten!!! (of het pijn doet aabn je linkse oren of niet kan me geen moer schelen!) - in zoverre op 'minstens' onze morele steun moet kunnen rekenen op de kritieke momenten.

Vanuit de Belgische politiek hebben we de voorbije decennia nog niets anders te zien gekregen dan een eenzijdige en uiterst hypocriete selectieve verontwaardiging die alleen in het nadeel van Israël uitviel. Ik heb schoon genoeg van die onnozele De Gucht... om van de Boskabouter van 'Jodoigne' nog maar te zwijgen. De Gucht praat de Francofonie naar de mond en meer bepaald de belgische wapentraficanten! Om 'vrede' te stichten? Wat een giller!

Voor vrede heb je stabiliteit nodig (en zéker aan de grenzen kan daar geen discussie over bestaan!) en ontvoeringen over de grenzen heen brengen géén stabiliteit. Zoveel is zeker.
Wie zich daarin niet kan vinden - zoals de Belgische houding méér dan alleen maar sterk doet vermoeden! - moet begrijpen dat hij de democratische verworvenheden in eigen land eigenlijk niet langer verdient.

Je kán discussiëren over de maat van de Israëlische reactie. Die discussie vindt in Israël dan ook plaats: daarvoor is het een democratie. Maar tegelijk kan er geen twijfel over bestaan dat er een aantal democratische 'lijnen' zijn waar je niet buiten gaat zitten kleuren... zoals België voortdurend doet!

Wie dat niet begrijpen kan is een regelrechte bedreiging voor de Westerse samenleving als geheel. Het is dát wat ik De Gucht en die hypocriete Verhofstadt en het 'Belgische buitenlandbeleid als geheel' al decennia verwijt:

Er zijn momentums in de internationale politiek waarop je als democratie moet kiezen of je de democratie wilt exporteren naar de dictaturen of omgekeerd.
'België' heeft sinds Golfoorlog I nog niet veel anders gedaan dan voor 'het omgekeerde' gekozen op momenten dat het erop aankwam. Inzake Israël opnieuw, voorbije zomer.

Ze moeten het eens langzaam gaan beginnen te weten, hier in Brussel: welke grondbeginselen willen we op lange termijn verdedigen, uitdragen, overbrengen? Die van de islamistische Hezbollah (en vriend 'Abu' van de Belgicistische staatszender BRT) of die van de multireligieuze (nog altijd 20% islamieten in Israël!) democratische staat Israël?
We hebben de verontwaardiging gezien van de islamitische premier van Libanon. Hebben we de christelijke president van libanon gehoord?

Ik ben écht beschaamd een Belg te zijn. Écht beschaamd! Ons buitenlandbeleid heeft nog niets anders gedaan dan Islamdictaturen naar de mond te praten. Een grove belediging is. Maar 'ruimdenkend' dat ze zich wanen, die onnozelaars hier in 'Bruxelles'!
Ze zijn zo tolerant dat de flikken in de buitenwijken van die stad hun boterhammen niet in hun cammionettekes mogen opeten als het ramadan is. Democratie zei u?
Kloten Gerard!

Over die "godsvrede" : als gelovige moet ik hier zeggen dat dit iets anders is dan het lullige pacifisme dat door het grote deel van de progressieven wordt beleden. Het "nooit meer oorlog" was een reactie op de ellendige "Groote Oorlog" en moet ook als dusdanig begrepen worden. Elke verstandige mens zal inzien dat idealen een maatstaf zijn, maar dat de werkelijkheid af en toe een beetje pragmatisch handelen vereist...
De situatie in het Midden-Oosten bewijst meer dan genoeg dat een onrealistisch pacifisme niet werkt. Daarom zullen halfslachtige maatregelen zoals een "vredesmacht" daar niets aan veranderen.

Er bestaat blijkbaar verwarring over het begrip "godsvrede".
Uit het IJzerwakemanifest: "Onder de "godsvrede"-gedachte wordt verstaan: de oproep gericht tot alle Vlamingen om ongeacht hun levensbeschouwelijke of partijpolitieke overtuiging samen te werken voor het realiseren van de onafhankelijke Vlaamse staat".

Inderdaad, het pacifisme zit er ook in, van bij de eerste IJzerbedevaarten. Maar dat valt dan onder het tweede "motto", dat van "Nooit meer oorlog". Volgens het manifest: "het streven naar een vreedzame oplossing voor internationale conflicten gesteund op het recht op zelfbeschikking voor elk volk". Als men de ontstaansgeschiedenis van de Bedevaarten kent, is dat niet méér dan logisch. De eerste bedevaarders kwamen net gedegouteerd uit een zinloze oorlog, zoals Olav hierboven al aangaf.

@Luc: uit de uitspraak van Nasrallah leid ik af dat Israël een enorme kans heeft laten liggen om helemaal met Hezbollah af te rekenen

want nu zijn we er zeker nog niet van af

Er is niks mis met pacifisme.

Hoe je dat implementeert is een andere zaak.

Persoonlijk ben ik van het "peace through superior firepower" gedacht:

http://www.cafepress.com/ri...

Die Israëli zijn geen pussies...
Zoals ik eerder al zei die Joden kennen als geen ander de denkwereld van die fanatieke islamisten, oog om oog, sharia en genadeloos zelfs voor eigen ras en volk als het in hun kraam past.
Laat het westen maar palaberen over overleggen en Uno resoluties (die door iedereen vertikaal geklasserd worden.
Israel denkt: doe wel en zie niet om.

Inderdaad, dankzij de EU heeft Israel de klus "niet" kunnen klaren en zal dat later nog eens moeten overdoen, hopelijk dan grondiger.

@Luc:

Ik kan je - jammer genoeg - geen ongelijk geven.
Maar op de vraag of de anti-Israël-houding typisch Belgisch is, zou ik willen antwoorden dat zij - mede dankzij het VB-standpunt - 'eerder' Belgisch dan Vlaams is.

Een duidelijke meerderheid Vlaamsgezinden in mijn omgeving durf ik echter ook - zoals Benny Marcelo - Pro-Israëlisch noemen. Zelfs uitgesproken pro-Israëlisch. Te uitgesproken naar mijn zin, soms. Maar goed.
Ik heb op dit onderwerp de nva de rug toe gekeerd, toen Frieda Brepoels tegen de Israëlische Ambassadeur begon te fulmineren in een open brief.
Dat zat goed fout.

Ook op het stichtingscongres van NVA kwamen Palestijnen opdagen. Het applaus was hoorbaar in gebroken slagorde.

Als de Vlaamsgezinden zichzelf graag in de vernieling willen rijden, dan moeten ze vooral zwaar en volgas op dit thema doorbomen en zéker in het Palestijnse-Arabische voordeel.
Nederlaag verzekerd!

Beter is het de houding van Nederland te bestuderen. Nog beter misschien de zeer terughoudende omzichtige houding van Duitsland. En zélfs die van de Fransen, op dit moment.
Er zijn momenten waarop je moet spreken. En er zijn momenten waarop je moet zwijgen.
Enige terughoudendheid is momenteel geboden.
De wereld houdt momenteel een beetje zijn adem in inzake Teheran. Het geeft geen pas dat ze op de Ijzerwake als overjaarse pubers beginnen te kwelen.