Verdraagzaamheid

Laten we er geen doekjes om winden. Islamitische fundamentalisten miskennen de rechten van de vrouw, en gebruiken het dragen van de hoofddoek als een perceptie-wapen in het straatbeeld. Maar in een volwassen, tolerante en open maatschappij zou elke burger het recht moeten hebben om zich te kleden zoals hij wil, ook wanneer hij/zij ambtenaar of leerkracht is. Zoals sommige christenen een kruisje dragen, zoals sommige joden een keppeltje dragen, zo kunnen moslims een hoofddoek dragen wanneer zij dat wensen. Als dit ergernis opwekt (of, horresco referens, "vermoedens van partijdigheid"), dan ligt de fout bij diegene die zich ergert, niet bij de drager van het kledingstuk. Een kwestie van verdraagzaamheid.
Het arrest van het Gentse Hof van Beroep, waarbij enkele Blok-VZW's veroordeeld worden, maakt onze maatschappij intoleranter, onverdraagzamer. Haat wordt beantwoord met haat, onverdraagzaamheid wordt beantwoord met onverdraagzaamheid. Het arrest tegen de partij die mensen tegen elkaar opzet, zet zelf mensen tegen elkaar op. Democratische partijleiders verklaren dat de strijd niet alleen via de politiek moet gevoerd worden, maar ook via het onderwijs, de vakbonden, het bedrijfsleven. In hun fanatieke obsessie willen ze alles en iedereen meesleuren. Andere extreme meningsuitingen worden nu ook voor de rechtbank aangeklaagd: maandag diende een holebi-beweging klacht in tegen kardinaal Joos wegens zijn harde kritiek op homoseksualiteit. Van verzuring van de maatschappij gesproken: niemand verdraagt nog afwijkende meningen, andersdenkenden worden aangepakt via de rechtbank. In naam van de verdraagzaamheid cultiveert men de onverdraagzaamheid, in naam van de verdraagzaamheid voert men de inquisitie in.
Ik was er in 1997 al vroeg bij om het 70-puntenprogramma van het Vlaams Blok aandachtig te bestuderen en die punten die pertinent in strijd waren met de mensenrechten of die de rechtsstaat ondermijnen, aan te duiden. Ja, het programma van het Blok zette aan tot discriminatie en stigmatiseerde sommige bevolkingsgroepen. Moet kunnen, zolang het bij woorden blijft, net zoals het kan dat sommige andere partijen of bewegingen de renteniers afschilderen als profiteurs, het grootkapitaal afschilderen als de oorzaak van de armoede in de wereld, de dictatuur van het proletariaat wil vestigen, of de maatschappij wil laten regeren door de "natuurwet".
Weblogger Kapingamarangi schrijft: "Het hele debat rond het Vlaams Blok had nooit voor een rechtbank mogen worden uitgevochten. Het Vlaams Blok is een politieke partij. Pak die dan ook in de politieke arena aan. Maar neen, de politici weigerden zich aan het harde debat te wagen en lieten de -akkoord- niet zo eenvoudige taak aan Pater Leman over. Het Vlaams Blok staat nu gelijk met racisme. Maar dat is nog niet alles. De Belgische democratische partijen werken een Parteiverbot uit, in de beste totalitaire traditie. (...) Met het gerechtelijk avontuur is de politieke kaste van dit land een moeras ingewandeld". Haedesch citeert Ayn Rand: "The smallest minority on earth is the individual. Those who deny individual rights cannot claim to be defenders of minorities". Manu Ruys in De Tijd van 26 april: "In een parlementaire democratie moeten alle meningen, ook de politiek meest aanvechtbare, aan bod kunnen komen. De Belgische machtselite aanvaardt dat blijkbaar niet. Zij poogt de separatistische partij financieel droog te leggen en op termijn uit te schakelen, omdat zij van oordeel is dat het Blok staatsgevaarlijke opvattingen verkondigt. Het is gênant te moeten vaststellen dat magistraten zich lenen tot medewerking aan een politieke wurggreep. Een partij dient met argumenten te worden geconfronteerd, zij mag niet met gerechtelijke straffen worden afgedreigd. Gedachten en meningen mogen nooit strafbaar zijn. Alleen daden kunnen dat zijn. (...) De burger die niet blind of dom is, ziet ook wat er gebeurt. Hij walgt van manoeuvres en manipulaties. Dat de Franstalige partijen en media unaniem, arrogant en triomfantelijk de veroordeling toejuichten, zal de argwaan in de Vlaamse opinie alleen maar aanscherpen. Weerzin kan een element zijn dat het stemgedrag mede beïnvloedt. De antiracismewet en het Gentse arrest zouden uiteindelijk kunnen werken als een boemerang". Benieuwd wat dat op 13 juni zal geven, en vooral welke metamorfose het Blok na 13 juni zal ondergaan.



yupie
Een paar andere punten van kritiek nog op hetgeen we dagdagelijks in de media mochten horen de recente tijd:
* het Blok moet de scheiding der machten respecteren.
- de wetgevende en de uitvoerende macht zouden, volgens dezelfde redenering, ook moeten gescheiden zijn. In wellicht elke parlementaire democratie is dit een lachertje, en a fortiori in de onze.
- rechters in dit land worden politiek benoemd.
- de wetten terzake werden specifiek met het oog op het Blok gemaakt. Niet meteen een pluim op de hoed van de rechtsstaat.
- wat dan met de insinuaties als zou een der rechters, blijkbaar een Gentse Franskiljon, nu een benoeming bij Cassatie krijgen.
- de burgerlijke partijen hangen rechtstreeks van de uitvoerende macht af.
* het arrest maakt nu eindelijk eens duidelijk wat racisme is - voortdurend beweerd door hoofdredacteurs van kwaliteitskranten et alia. Meestal met een zinnetje "en ik heb het arrest gelezen !"
- o ja ? wat wordt er werkelijk aangewreven ? (ik baseer me op de perstekst terzake)
-- dat zaken over de Islam "uit hun context gerukt werden"
-- dat kritiek op vreemdelingen in sarcasme vervalt
-- dat het blijkbaar teveel gebeurt - lees vele keren "ook hier weer wordt ..."
Kortom, wat is nu racisme en wat niet ? Is er een kwantitatieve grens getrokken ? Ik meen dat die niet uit de wet valt op te maken. Of is sarcasme strafbaar ?
Of het gebruik van leugens, die gebaseerd zijn op overdrijvingen, verdraaiingen, uit hun context gerukte informatie etc. ? Ik meen dat we op basis daarvan minstens 75 procent van alle na-oorlogse partijprogramma's moeten verwerpen.
* ook de reactie zelf van het Blok werd verweten leugenachtig te zijn ("typisch").
- om dezelfde bovenstaande redenen van overdrijvingen wellicht ? Waar enkel het Blok zich schijnt aan schuldig te maken ? (oei, oppassen, ik word ook sarcastisch).
- wat met de berichten van de pers als zou de burgerlijke partij na de uitspraak zich bedreigd voelen ? dit werd nergens gestaafd maar wel als duidelijke boodschap de wereld in gestuurd. Is dat niet leugenachtig ?
Zal er in werkelijkheid ook geen hoon en triomfantisme vanuit de burgerlijke partij hebben geklonken ? En zal exact hetzelfde, maar dan met wisselende partijen, zich niet hebben voorgedaan bij de vorige uitspraken die niet ten nadele van het Blok waren ?
Kortom het lijkt me duidelijk dat de hoofdbedoeling hier helemaal niet een strijd tegen het racisme is, maar wel het onderuithalen van een potentiële politieke concurrent (en/of het onderuithalen van de Vlaamse verzuchtingen). Ik leid dit af uit de manier waarop dit wel degelijk een gerichte actie is, de uitspraak helemaal niet duidelijk maakt wat strafbaar racisme nu wel zou moeten zijn, en er een combine tussen (zichzelf democratisch genoemd hebbende) partijen en de media ontstaat.
Ik heb nog nooit voor het Blok gestemd, maar wil niet uitsluiten dat ik dat ooit zou doen.
De gedachten zijn vrij.