De Standaard predikte over allochtonen

Men moet geen groot kenner van de geschiedenis zijn om te beseffen dat veel kwaad werd aangericht door mensen die weliswaar door de beste bedoelingen bezield maar helaas ook door missioneringsdrang gedreven werden. Hieruit zijn volkenmoorden voortgekomen maar ook, om het nu eens te hebben over de kleine kanten van onze onmiddellijke omgeving, een initiatief als dat van De Standaard, die vorige week dagenlang uitpakte met bladzijdenlange informatie over de "allochtonen" [LVB: zie "dossier diversiteit"], waarbij vanzelfsprekend zwaar de nadruk werd gelegd op enerzijds hun achterstand en anderzijds onze ("autochtone") onwil om deze ongelukkigen te helpen, al schijnt daar beterschap in te komen.

Ik vrees dat haast niemand dit allemaal gelezen heeft, en met reden, want 1) het is een boek, en 2) het is van een onuitstaanbare predikantenstijl, waar ieder normaal hoofdredacteur allergisch voor is, en als, zoals in dit geval, de hoofdredactie verstek laat gaan, dan is de lezer er nog wel allergisch voor. Ik vind in mijn geheugen maar één aanknopingspunt met de stunt van De Standaard, en dat is de Nederlandse kerkgebonden pers uit de jaren vijftig (ik werkte aan Trouw mee vanaf 1957), de toen nog katholieke Volkskrant en het gereformeerde Trouw: die durfden ook een week lang (christelijke) predikaties houden, in de vorm van pseudo-informatieve artikelen.

Velen, die niet van racisme verdacht kunnen worden, beginnen de islamofilie hartsgrondig beu te worden, en initiatieven zoals dat van De Standaard, waarvan zelfs een leek in het vak ziet dat dit niets meer met journalistiek te maken heeft, werken contra-productief. De reactie is immers: wééral over de moslims! Zoals The Sunday Times (8.10.06) in een hoofdartikel stelde, wordt momenteel (in Groot-Brittannië, maar ook bij ons) de meeste onrust in verband met allochtonen veroorzaakt door de perceptie dat de moslims onder hen overdreven aandacht krijgen. Met hoevelen zijn ze? Er bestaan geen officiële cijfers van, maar zou het gaan om méér dan twee procent van de bevolking? Ik denk het niet. Maar de pers staat vol over het dragen van hoofddoeken, omdat één of andere moslimvrouw daar een zaak van maakt. (...) De fout zit niet in de aandacht op zichzelf, maar in de buitensporigheid ervan. (...)

Mark Grammens in Journaal, 23 november 2006