Kaplan over Pakistan en Musharraf

Kan iemand me zeggen wie Kaplan is, de naam is joods maar ik ken hem niet.
Ik heb wel commentaar op deze posting maar ik had graag geweten vanuit welke optiek Kaplan spreekt.

OK het is waarschijnlijk de oorlogsreporter Robert D. Kaplan.
Zijn commentaar is van iemand die wel de klok heeft horen luiden, maar hij weet niet waar de klepel hangt.
Hij is tamelijk pro-India wat het geval is van de meeste reporters.
Vandaag in the IHT: A savvy Musharraf tells his story to America, gecommentarieerd door Fouad Ajami.
De conclusie van Ajami is: de oud-leerling van een katholieke school Pervez Musharraf is de enige optie voor het ogenblik, of heb je liever de gebaarde en getabaarde mannen die staan aan te schuiven om hem op te volgen met de vinger op de nucleaire trigger. Musharraf is een dictator, maar met een lichte touch om de zaken te sturen. Zia was 100X gevaarlijker.
Wie mijn commentaar las van een poos geleden over de schuilplaats van Bin Laden zal weten dat ik serieuze twijfels heb over die hide-and-seek geschiedenis. Ik begin te denken dat de amerikanen en Musharraf hier een spel spelen, maar ik weet nog niet welk spel.
Musharraf heeft er alle belang bij dat de amerikanen blijven investeren in Pakistan, maar heeft Amerika belang bij een uitblijven van de arrestatie van Bin Laden, ik kan geen enkele reden vinden.
Het is juist dat Pakistan India uit Afghanistan wil weren. Tijdens de Soviet-bezetting van Afghanistan waren er 3000 RAW-geheime agenten van India in Kabul, meestal Sikhs die als handelaar fungeerden en de ganse import van Afghanistan in handen hadden. RAW=Research and Analysis Wing.
Bij de bevrijding van Afghanistan werden die allen het land uitgejaagd. Ondertussen infiltreren ze terug in Kabul om Karzai te helpen tegen Pakistan MET de hulp van Amerika en vooral Israel waar India ZEER nauwe banden mee heeft.
Daarom is de relatie Karzai/Musharraf op diepvriespunt.
Gaat Musharraf nu echter te ver in zijn activiteiten tegen Karzai dan riskeert hij een Taliban-regime in Kabul dat hij niet meer controleert, wat hij ook niet wil. In 't kort, dansen op de slappe koord met één oog naar Amerika en het andere naar zijn eigen baardmensen.

Hoe moet je omgaan met dictators? Hebben we ze nodig? Soms. In dit geval ongetwijfeld. De kans dat Chili begin jaren '70 was afgegeleden naar een communistische dictatuur (en mede daardoor ruim driekwart van Zuid-Amerika!) werd in het Witte Huis tóen bijzonder hoog ingeschat.

Vandaag zitten we met een soortgelijke situatie met de radicale islam. Die radicale islam is in zoverre met het communisme te vergelijken dat het zich ook als een soort massabeweging profileert en de overname van staten ambieert. Voor Pakistan geldt dat zéker en met Afghanistan was dat zelfs al gelukt.

Hoe moet je als Westerling daarnaar kijken? Wat moet onze houding zijn? De democratische verzuchtingen van de massa laten spelen teneinde islamistische republieken te tolereren die op hun beurt de sharia invoeren om uit te monden in een totalitarisme waaronder zelfs ieder staatsbegrip verdwijnt om een land naar de feodaliteit te kathapulteren?!

Ik denk dat Witte Huis en Penthagon steeds opteren voor een soort staats-dictator (die de staatsinstellingen verstevigt en het staatsbegrip verstevigt) boven de islamistische exploitatie van de achterlijkheid door religieuze baronnieën en (in het beste geval) islamistische legeraanvoerders.

Er zit een terugkerende lijn in het beleid van de VS ten aanzien van staatsdictators: zij moeten hun 'nut' blijven bewijzen.
Het is als met gum: is de smaak eraf, dan spuw je die uit.

Is er een alternatief? Ik betwijfel het.

@ Cogito

Daar had ik nog niet aan gedacht, heel goed gevonden.
Ik heb zojuist met iemand gebeld die dicht bij de Pakistaanse legerleiding staat en ik heb geprobeerd tussen de lijnen te lezen: hun verklaring is dat Amerika hun "war against terror" riskeert aan mediabelangstelling te verliezen als Bin Laden gepakt wordt aangezien ze hem alleen kunnen veroordelen en executeren waardoor hij een martelaar wordt en ondertussen denkt de goegemeente dat het terrorisme definitief verslagen is door de dood van Bin Laden, dus geen steun meer om de "war against terror" verder te zetten.
Klinkt zo amateuristisch dat het mogelijk wordt. De Amerikanen zijn werkelijk te doordrongen van het belang van de media waaraan alles opgeofferd wordt. Het zou mogelijk kunnen zijn.

@ Briggs

Vertrouwen is toch een woord dat in de internationale politiek niet voor komt.
Men kan alleen van minst slechte spreken.
Als je spreekt over militaire transacties tussen China en Pakistan dan open je automatisch "a can of worms", en het is alleen wegens een stilzwijgend gentleman's agreement tussen Amerika en China sinds Nixon dat Amerika nooit officieel reklameert.

@ Briggs

China gebruikt Pakistan als stok achter de deur tegen India.
Het was president Yahia Khan van Pakistan die de reis van Nixon naar China mogelijk maakte en tot in de details organiseerde met Tsjoe en Lai.
Zulfikar Bhutto die na Yahia kwam maakte 2 reizen per jaar naar Peking. Toen werd ook de Karakoram Highway besloten door de Himalaya. De weg gaat door passen van 4.500 m hoogte en werd gelegd door de chinese en pakistaanse legers. Het heeft duizenden doden gekost.
Langs daar gaan alle militaire geheime transporten.