De Waalse verlatingsangst verklaard

Hoewel men daar in Vlaanderen nauwelijks aandacht aan heeft geschonken, is er de laatste jaren een nieuw element bij gekomen dat de verlatingsangst van de Walen nog sterk heeft bevorderd, en dat is dat Wallonië in de steek wordt gelaten door Frankrijk. Tot voor kort meende men dat Wallonië bij een Belgische boedelscheiding kon aankloppen bij Frankrijk en op de steun van dat land kon rekenen. Dit was in de ogen van vele Walen hun ultieme levensverzekering: in geval van nood zou Frankrijk bijspringen. (...) Vandaag weet men dat dit een illusie is. Concreet: de morele en financiële steun van Frankrijk voor het Waalse rattachisme is vrijwel geheel stilgevallen. Er wordt in Wallonië over gezwegen, maar men wéét het wel.

Hoe is dat gekomen? Rond de tijd van de implosie van de Sovjet-Unie en de aanhechting van de Duitse Democratische Republiek door de Duitse Bondsrepubliek dreigde het na de oorlog tot stand gekomen stelsel van Europese evenwichten in elkaar te storten. (...) Nu is het een vaststaand historisch gegeven dat telkens als het Europese evenwicht in gevaar komt, de toekomst van België onzeker wordt. (...) Wat er toen in de achterkamertjes van de diplomatie allemaal besproken werd, blijft een raadsel, al zou iemand als Wilfried Martens, die toen Belgisch eerste minister was, daar meer kunnen over vertellen als hij in zijn memoires ietwat oprechter had willen zijn dan hij geweest is. Feit is dat de "crisis" van de Duitse eenwording en haar gevolgen - waar de opinie in Europa overigens nauwelijks weet van had - afgesloten werd met (ondermeer) een stevige overeenkomst over het voortbestaan van België én ook over de verdere "europeanisering" van Brussel (en België). Het staat in geen enkel verdrag maar in de praktijk hebben de Europese mogendheden bij die gelegenheid een nieuwe garantie gegeven voor het voortbestaan van dit land, wat impliceert dat zij niets ondernemen dat kan bijdragen tot de destabilisering ervan.

(...) Wallonië voelt zich nog steeds gesteund door Frankrijk, maar alleen als het België niet in gevaar brengt. Het is dus volledig overgeleverd aan België, d.w.z. aan Vlaanderen, en zijn leidende kringen weten dit. (...) Franse diplomaten en anderen waar in Wallonië naar geluisterd wordt, dragen deze boodschap uit: in de nieuwe Europese constellatie heeft Frankrijk gekozen voor economische en politieke invloed in België als geheel - en die invloed is groter dan ooit - maar ook tégen het opnemen van Wallonië in de Franse republiek. (...)

Mark Grammens in Journaal, 18 januari 2007