Territorialiteitsbeginsel in België is Franstalig concept

In de 19de en eerste helft van de 20ste eeuw had zich een massale migratie vanuit Vlaanderen [naar Wallonië] voltrokken. In sommige Luikse en Henegouwse gebieden telden vele dorpen al snel 20% Vlaamse inwoners. Een deel assimileerde snel, maar een ander deel bleef Nederlands of een Vlaams dialect praten en er werden ook allerlei socioculturele verenigingen opgezet. (...) In 1932 waren er 837 klassen in de lagere school (op 10.000 in Wallonië) waar Nederlands gesproken werd. In de ogen van vooral socialistische politici was dit een bedreiging voor de culturele homogeniteit van Wallonië. (...) De spanningen liepen in de jaren '30 hoog op toen zich in de streek van Beaumont op korte tijd 450 Vlaamse landbouwersgezinnen hadden gevestigd. Men sprak over een "georganiseerde Germaanse invasie". In de ogen van veel Franstaligen was de veralgemeende eentaligheid van Wallonië de enige oplossing en de taalwetten van de jaren '30 waren belangrijke stappen in die richting. (...) Band stelde in de jaren '70 dat er in Wallonië nog altijd zon 300.000 Vlamingen woonden. (...) Na de vastlegging van de taalgrens namen de inherente spanningen tussen autochtone Walen en Vlamingen af. De assimilatie had zijn werk gedaan.

Picard in 't Pallieterke, 7 maart 2007