Wanneer idealisme terrorisme wordt

Het ,,Platform voor vrije meningsuiting'' dat de verdediging op zich neemt van Bahar Kimyongur, hangt een wel zeer naïef en eenzijdig beeld op van de Turkse DHKP-C. Kimyongur, de woordvoerder van deze marxistisch-leninistische organisatie, zou vijf jaar cel gekregen hebben ,,omdat hij een vertaling voor de DHKP-C maakte''. De man zou enkel sympathiseren met de niet-gewapende vleugel van de groep. ,,Wij veroordelen terroristische daden formeel, maar sociale contestatie en terrorisme mogen nooit met elkaar worden verward.''

Het is goed om lezen dat de initiatiefnemers en ondertekenaars zich tegen terreur afzetten, maar het is mij niet duidelijk wat zij onder de ,,niet-gewapende vleugel'' van de DHKP-C verstaan. Deze organisatie, die zich omschrijft als een ,,volksbevrijdingsleger'', heeft niet gekozen voor de democratische weg om zijn doel - de omverwerping van het Turkse regime - te bereiken. Haar acties hebben al tientallen mensenlevens geëist, en Kimyongur heeft nooit afstand genomen van de gewapende strijd van de DHKP-C. (...)

De terrorismewet van 1 januari 2004 zegt dat wie wetens en willens deel uitmaakt van een organisatie die haar doel via geweld probeert te realiseren, strafbaar is. Ook al heeft die persoon zelf geen misdrijf gepleegd. Kimyongur is geen onschuldige idealist, die niet wist in welk spel hij meespeelde. Volgens het hof van beroep in Gent is hij zelfs een van de leidende figuren van de DHKP-C, die als woordvoerder een sleutelpositie inneemt. De democratie steunt op grondrechten zoals het recht op vrije meningsuiting, maar evengoed op het recht op leven. Wie een ander het recht op leven ontzegt, kan zelf geen beroep doen op de vrije meningsuiting. (...)

Filip Verhoest in De Standaard, 28 maart 2007