Stad Brussel verbiedt anti-islambetoging (9)

(...) Dat een aantal onderdelen van onze Westerse maatschappij en verworvenheden stilaan onder druk beginnen te staan van bepaalde groepen en ideeën uit islamitische hoek kan nog moeilijk ontkend worden. Hooguit kan er nog gediscussieerd worden over het feit of dit nu een goede of een slechte zaak is.

Maar wat boven deze discussie moet staan is dat mensen die daar om nogal wat redenen niet echt gelukkig mee zijn het recht hebben van dit te uiten. Deze vraag om gehoord te worden is dan ook een redelijke eis en dit in de hoek van extreem rechts proberen te duwen is behalve dom dus ook heel gevaarlijk. Vrijheid van meningsuiting is al bijna een exclusief rechts thema geworden als ze nu ook nog recht op betogen en het uiten van gefundeerde bezorgdheid gaan prijsgeven blijft er van links niet veel meer over dan een langs de zijlijn roepend groepje hysterici dat alles waar het vroeger voor gevochten heeft allang verraden heeft en steeds waanzinniger excuses en verklaringen moet bedenken om het slagzij maken van hun maatschappijmodel uit te leggen.

Hét grote probleem bij links is volgens mij dat men zijn zaak teveel laat bepleiten door zogenaamde intellectuele BV’s die met hun naïeve en soms ronduit idiote opinies alleen tot gevolg hebben dat zij ieder normaal denkend mens de gordijnen injagen.

Een schrijnend voorbeeld (en voorlopig dieptepunt )van dit opbod in politiek correcte stompzinnigheid was het voorstel van Axl Peleman in Humo om een soort basis Arabisch aan te leren om zodoende allochtonen in hun eigen taal te kunnen aanspreken. Als men ziet dat taalachterstand bij allochtonen één van dé oorzaken is van gebrekkige integratie dan is dit van zo een onbeschrijflijke en kortzichtige domheid dat zij alleen misprijzen en hoon zou moeten verdienen ware het niet dat hij vanuit links intellectuele hoek nogal wat steun krijgt.

Ik ben er van overtuigd dat hooguit 5-10% van de bevolking dit soort twijfelachtig ideeëngoed deelt. Helaas blijken die allemaal in de media te werken en heeft een onevenredig aantal onder hen een perskaart. (...)

Patrick Van Dooren in een lezersbrief op De Standaard Online, 22 augustus 2007