Betogingsverbod was onnozel lapmiddel
(...) Voor alle duidelijkheid, Freddy Thielemans is, hoewel zijn look en tactisch inzicht dat doen vermoeden, niet de jongere neef van minister-champetter André Flahaut. Hoewel velen dat denken, kreeg hij zijn sjerp ook niet om zijn vlezige nek na een uit de hand gelopen weddenschap die iets te maken had met een record en worsten eten. Nee, hij is wel degelijk de democratisch verkozen burgemeester van Brussel, het drukke centrum van Europa, een meerarmig kruispunt van culturen en een van de boeiendste steden van centraal- België. (...)
Velen vonden Thielemans' verbod een goed idee. Want die betoging was toch racistisch, en dat mag toch niet, 'racistisch zijn'? Maar was die betoging inderdaad racistisch, en zo ja, is een opgejaagd verbod uitvaren, zogezegd om veiligheidsredenen, dan de beste oplossing? Op die eerste vraag moet je eigenlijk "niet per se" antwoorden. Iemand kan perfect tegen de islamisering van Europa zijn zonder ook racist te zijn. Het valt natuurlijk te verwachten dat onder de mensen die tegen de islamisering van Europa zijn meer racisten zitten dan bijvoorbeeld in een groep die tegen de beperkingen voor de visvangst in de Noordzee is, maar de twee vallen niet samen. (...)
Omdat perceptie veel, zo niet alles is, zullen we zeggen dat de betoging inderdaad 'racistisch' van opzet was. Moet je die dan verbieden? Ik zou het alleszins niet doen. Je doet volgens mij een beter werk door zo'n manifestatie te laten plaatsvinden en ze aan zoveel mogelijk mensen te laten zien. (...)
Maar Freddy Thielemans verbood de manifestatie niét omdat ze racistisch zou zijn geweest, hij verbood ze om veiligheidsredenen. (...) Het verbod is een onnozel lapmiddel, dat in dit geval zegt: we zijn bang voor jullie, bende gekke moslimhatende skinheads, dus we verbieden dat jullie door onze straten marcheren.
Door het rood licht rijden, roken waar anderen eten, iemand op zijn gezicht slaan, dat is allemaal verboden, en maar goed ook. Maar vinden dat er te veel moslims naar Europa komen en bang zijn dat die hun geloof en cultuur te veel willen doordrukken, dat is een mening die, of ze nu van een caféracist of een bange cultuurpoliticus komt, waarschijnlijk wel enkele mensen delen. Wie ben ik om te zeggen dat ze het allemaal fout hebben en vooral: wie is Freddy Thielemans om hen te verbieden door de Brusselse straten te wandelen? De burgemeester van Brussel, dat is hij. Waarschijnlijk zit daar de fout.
Paul Baeten Gronda in De Morgen, 15 september 2007



Reacties
Peter Fleming
dinsdag, 18 september, 2007 - 10:56"Het verbod is een onnozel lapmiddel, dat in dit geval zegt: we zijn bang voor jullie, bende gekke moslimhatende skinheads, dus we verbieden dat jullie door onze straten marcheren."
ik dacht dat het eerder andersom was: "bang voor jullie, bende gekke skinheadhatende moslims"
Leo Norekens
dinsdag, 18 september, 2007 - 11:32"...dat is een mening die [...] waarschijnlijk wel enkele mensen delen."
't Is erg, maar in deze tijden moeten we dit kakkerige zinnetje eigenlijk al als een moedige stellingname beschouwen...
@Peter Fleming: Op de video's van de betoging heb ik inderdaad geen skinheads gezien, gekke, moslimhatende of andere...
Briggs
dinsdag, 18 september, 2007 - 12:37PF ja ik dacht dat het ook zo in elkaar zat. Wellicht een 'does not compute' -hersenkronkel binnen DM.
Cogito
dinsdag, 18 september, 2007 - 15:18Deze mening komt ook wel eens van MOEDIGE cultuurpolitici, als daar zijn Wilders, Ayaan de Zwarte Zwaan, Pim Fortuyn, en van cultuurbewuste kunstenaars zoals Theo Van Gogh.
Niet bepaald bangerikken. Ik denk eigenlijk dat dat woordje bang een beetje een ter zelfverdediging doch ongepaste distantiëringsreflex was.
en Fadriq Al Tilaman was inderdaad allesbehalve bang voor rechtse betogers, doch zoveel te meer voor moslims. Hij is niet zo moedig als de hier boven hem staanden.
yupie
dinsdag, 18 september, 2007 - 19:17<< We zullen zeggen dat de betoging inderdaad 'racistisch' van opzet was.>> wordt als een "gemakshalve correcte" redenering gemaakt.
Ik erger mij mateloos aan de totalitaire grondslag die hier gevoerd wordt, en die ongeveer op het volgende neer komt:
(a) we verklaren racisme des duivels
(b) we passen een zekere rekbaarheid toe om iedereen die meningen verkondigt die ons niet aan staan, racistisch te noemen.
*Als* racisme dan zo een zwaar vergrijp is, *dan* zou het omgekeerde dat ook moeten zijn, nl. het valselijk beschuldigen ervan. Zo zou dit soort rederingen in kranten genadeloos moeten afgestraft worden (niet letterlijk, maar wel door ruime publieke verontwaardiging, en redactionele trots in de eerste plaats zou dit al niet mogen mogelijk maken). Ook pakweg het als kleurling aframmelen van een buschauffeur en vervolgens de hij-was-racist-joker trekken, zou (wel letterlijk) moeten bestraft worden, indien de beschuldiging aantoonbaar vals is.
En inderdaad, de intellectuele oneerlijkheid omtrent de reden van het verbod kon er blijkbaar ook nog bij: de betoging was wel degelijk verboden op grond van vrees voor geweld van de potentieel geviseerden en niet van de betogers.