Hallucinante Milquet (1)

(...) 'Milquet gebruikt terroristische onderhandelingstechnieken', zegt een politieke tegenstander. 'Ik weet dat het een geladen term is, maar het is absoluut niet overdreven.'

De irritatie over de manier van werken van het CDH is bijna niet meer met woorden te beschrijven. 'Elke paragraaf, elke zin, elke punt, elke komma moet worden ontleed, geanalyseerd en dan nog eens worden besproken. Natuurlijk moet je je huid duur verkopen, natuurlijk moet je zwaar onderhandelen, maar dit gaat niet meer. Nooit zegt het CDH: “Oké, dit zijn de punten die wij willen binnenhalen". Ze wachten gewoon de andere voorstellen af en beginnen daar dan over te leuteren', zegt een Vlaamse onderhandelaar. 'Dan vragen ze een tweede lezing en een derde lezing om daarna opnieuw met amendementen af te komen. Ein-de-loos.'

'Ik heb dit nog nooit gezien', benadrukt een andere onderhandelaar. 'Het is een vorm van hardnekkigheid die het redelijke overschrijdt. 'Het is een echte strategie. Niet alleen Milquet past ze toe, maar elke CDH'er die de benen onder de onderhandelingstafel schuift.' Niet verwonderlijk dat de toon al eens met een paar decibels stijgt.

'Er wordt soms geroepen tegen Milquet, dat is waar. Maar het hangt ervan af hoe je de dingen bekijkt', zegt een vaste tafelgenoot van oranje-blauw. 'Wat is volgens u het ergst? Een hele groep mensen uren aan een stuk bezighouden met interventies over pietluttigheden, door systematisch in te zetten op onhaalbare eisen, door steeds maar dezelfde argumenten te herhalen. En dan de volgende dag doodleuk komen zeggen “dat je de teksten van de vorige dag toch nog even wilt bekijken, omdat je niet over alles even gelukkig bent,? Of af en toe eens roepen omdat het je te veel wordt? We hebben het meegemaakt op Hertoginnedal, en nu opnieuw met de discussie over migratie, over justitie, en heel deze week met de discussie over het statuut van de communautaire nota-Milquet.' (...)

Ook Patrik Vankrunkelsven (Open VLD), die al jaren meedraait en een pak communautaire ervaring meedraagt, kreeg het deze week op zijn heupen. 'We gingen met een onderhandelaar per partij samenzitten om twee amendementen in verband met energievoorziening te bespreken. Milquet blijft daar dan rondhangen en begint plots over de structuur van het hele hoofdstuk, die absoluut moet veranderen. Ik was het zo beu dat ik mijn glas brak toen ik de microfoon naar beneden mepte.' Vankrunkelsven was toen voor de derde dag mee aan het onderhandelen. 'Wat moet dat dan zijn als je daar al drie maanden zit?'

De liberaal vraagt zich af waarom formateur Leterme niet iets kordater optreedt. 'De Franstaligen zijn altijd iets breedvoeriger dan de Vlamingen. Maar hier slaat de slinger een beetje door. Volgens mij spreken ze ongeveer 90 procent van de tijd. Daarvan is het CDH vier vijfde aan het woord.' (...)

Heel wat onderhandelaars hebben enkele vaste gewoonten ontwikkeld als de CDH-onderhandelaars weer eens van wal steken met ellenlange betogen. N-VA-voorzitter Bart De Wever schrijft veel in zijn schriftjes. Reynders heeft dan weer een zwak voor appels. 'Goed voor de lijn', klinkt het. Hij heeft een fraai afgewerkt Laguiole-zakmes aangeschaft, inclusief leren etui. Daar schilt hij om de tijd te doden langzaam zijn appels mee.

Steven Samyn en Wouter Verschelden in De Standaard, 27 oktober 2007