Euronews bracht maandagavond een reportage over de politieke crisis in België. Kijkt u even mee, de commentaar is in het Engels...




... of in het Frans:



Op het eerste gezicht een evenwichtige reportage. Twee politici aan het woord, een Franstalige, Gérard Deprez, en een Vlaamse, Mark Eyskens. Een no-nonsense reportage zonder flauwe toespelingen op Leterme die de Marseillaise zingt, en een kaart van België waarop de communautaire exclaves Comines-Komen en Voeren-Fouron correct zijn weergegeven, beter dan wat het KMI tegenwoordig presteert.



En natuurlijk bevat de Engelse commentaar de obligate verwarring tussen Flemish-speaking en Dutch-speaking. Ik heb het even geteld: drie keer "French-speaking", twee keer "Flemish-speaking", twee keer "Dutch-speaking", één keer "Francophone". Ik kan het mij zo al voorstellen: ergens in Zuid-Moldavië is een scholier deze reportage als huiswerk aan het ontleden. De opgave luidt: bepaal aan de hand van deze video-opname het aantal taalgroepen in België. De oplossing is uiteraard eenvoudig: the Dutch-speakers, the Flemish-speakers, the French-speakers and the Francophones!

Als men ook de moeite neemt om eens goed te luisteren naar wat Deprez en Eyskens eigenlijk zeggen, dan kan men alleen concluderen dat ze eigenlijk aan wishful thinking doen, dat ze zeggen hoe de zaken volgens hen in het ideale geval zouden moeten lopen. Ze wandelen handig om de hete brij heen, en oreren plechtig over economische heropleving, een grootse toekomst, en ja, wat pietepeuterige communautaire probleempjes, parochial, villageois. Kortom, daar ligt nog ergens zo'n ambetant Asterix-dorpje, maar een kniesoor dat daarom maalt. Wat Deprez en Eyskens daar vertellen, staat mijlen ver af van de problemen die de vorming van een regering tot nu toe verhinderen.

Maar keren we terug naar die kaart van België. Euronews laat zowaar een detailkaart zien van Brussel en omgeving, en daar is wel heel wat mee mis.



Vooreerst: de zes faciliteitengemeenten zijn gewoon bij Brussel geannexeerd. De corridor tussen Brussel en Wallonië is een feit. Verder wordt in het midden gelaten of Halle-Vilvoorde nu eigenlijk bij Vlaanderen hoort of niet. Men zou denken van niet, want het pijltje "Flandre" wijst naar het lichtgele gebied. Dat foute beeld wordt dus via acht verschillende satellieten verspreid over heel Europa, het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Centraal-Azië. Van de Canarische Eilanden tot in Pakistan, van IJsland tot in Kazakhstan.

En luister eens naar hoe de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde wordt voorgesteld:

It's also a bid to avert a threat by Dutch-speaking parties. They've said unless there's more decentralisation, they'll vote on Wednesday to begin the breakup of the electoral district that includes Brussels. Such a move would effectively deprive French-speaking Brussels suburbanites of the right to vote for French-speaking parties.

In de Franse versie:

Ainsi la menace des partis flamands de voter mercredi la scission de l'arrondissement de Bruxelles-Hal-Vilvorde. Cela priverait 120.000 francophones du droit de voter pour des listes francophones aux élections législatives.

Vertaald in de grootste gemene deler van beide versies:

De Vlaamse partijen dreigen met de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, tenzij er meer decentralisering komt. Die splitsing zou 120.000 Franstaligen uit de Brusselse rand het recht ontnemen om bij de parlementsverkiezingen voor Franstalige partijen te stemmen.

Dat laatste is natuurlijk pertinent onwaar. Ook na de splitsing van BHV zullen de Franstalige inwoners van Vlaams-Brabant voor Franstalige lijsten kunnen stemmen. Maar dan wel Franstalige lijsten die binnen dat kiesdistrict zijn ingediend, en waarop dus niet de Brusselse stemmenkanonnen als Maingain, Onkelinx of Milquet zullen kunnen staan.

Maar goed, laten we niet te hard zijn voor de buitenlandse media, waarvan de Brusselse correspondenten enkel Franstalige kranten lezen en wellicht nog niet gehoord hebben van Flanders Today, het initiatief waarmee de Vlaamse overheid sinds kort Engelstalig nieuws over Vlaanderen brengt.

Laten we even kijken naar wat de Vlaamse media over de communautaire problematiek brengen. Zondag keek ik naar Royalty op VTM, dat aandacht besteedde aan activisten die de eenheid van België wilden versterken. In de inleiding zei presentatrice Kathy Pauwels dat er heel veel Belgische vlaggen uithingen. "Vooral in Brussel en Wallonië", zei ze. Verder mocht Marc Reynebeau een beschouwing ten beste geven waarin hij het voortdurend had over "de bevolking" die met die vlaggen haar ongerustheid over de politieke crisis uitdrukte en haar hoop dat het land één zou blijven. Dat het in Brussel inderdaad vol hangt met Belgische vlaggen, maar dat je in Vlaanderen er nauwelijks één ziet, kwam je bij VTM niet te weten. Daarvoor moest je drie weken geleden naar Mise Au Point op de RTBF kijken. Daar zei David Rennie, de Brusselse correspondent van The Econimist:

Ik was gisteren erg getroffen. Ik was met de auto naar Vlaanderen gereden. Ik woon in Brussel, zoals veel journalisten. En het is waar dat wij Vlaanderen minder goed kennen. Wij spreken geen Nederlands, dat is een kritiek die zeer gerechtvaardigd is. Maar, ik ben getroffen. Ik heb zoals alle journalisten artikels geschreven over de Belgische vlaggen die in Brussel verschenen. In Vlaanderen was er geen enkele Belgische vlag. Geen enkele. Maar bovendien was er ook geen enkele Vlaamse vlag. Dat is al iets, het is nog geen burgeroorlog. [op dit moment glundert Luc Vandenbrande en zegt burggraaf Davignon iets onverstaanbaars tegen Gérard Deprez]. Maar wij hebben de indruk dat de Vlamingen deze crisis anders beleven. Het is echt treffend.

Tenslotte nog dit: de petitie voor de eenheid van België kreeg al 125.000 handtekeningen. Geen enkele krant meldde echter dat 80 à 90% van de ondertekenaars Franstaligen zijn, zoals Filip Van Laenen ontdekte op basis van de taal waarin de ondertekenaars hun land hebben vermeld. Het Franstalige overwicht is zo verpletterend dat hij twee grafieken moest maken om ook de niet-Franstalige vermeldingen duidelijk te kunnen weergeven.

(Met dank aan Rudi Dierick voor de tip over Euronews.)