Goedkope kritiek achteraf

Het was van meet af aan duidelijk voor iedereen, die een beetje de Arabische wereld ge-observeerd had of op enige ervaring kon bogen, dat het een heel langdurig en lastig karwei ging worden.

In Algerije had de bevolking en de regering gedurende een 6-tal jaar te kampen met een fundamentalistische terreurkampanje, die honderduizenden slachtoffers maakte. Evenveel slachtoffers als nu in Irak. De VS had er goed aan gedaan de aanpak van de Algerijnse regering, die aanvankelijk niet maar uiteindelijk wel door de bevolking gesteund werd te analyseren. En gezien de aard van het beestje gebeuren daar zelfs nu nog terroristische aanslagen.

Men is echter in Irak na de onvermijdelijke blitzkrieg en overwinning in een politiek correcte aanpak verzeild geraakt, waarbij een aantal bestaande potentieel stabiliserende organisaties vernietigd werden (o.a. leger en politie, maar ook grote delen van de administratie...). Men zou een soort algehele zogenaamde denazificering doorvoeren (links stokpaardje), waarbij men leek te vergeten dat die instellingen dan opnieuw opgebouwd en bemand moesten worden. Het had kunnen volstaan met de echte misdadige kopstukken te verwijderen en zich op de veiligheid van de bevolking te richten met een omvangrijke, dynamische maar strenge, rechtvaardige no-nonsense aanpak. Zij die de Iraakse blogs hebben gevolgd, weten maar al te best hoe daarop aangedrongen werd. En deze aanpak is er pas kunnen komen nadat het Iraakse leger terug opgericht en voldoende groot was om deze essentiële taken uit te voeren. Dit laatste gebeurt nu in samenwerking met de VS-troepen. En het heeft resultaat.

Zal Irak nu land van vrede en voorspoed worden naar Westerse normen? Waarschijnlijk niet, maar een situatie zoals in Jordanië behoort tot de mogelijkheden. Gezien de olierijkdom zou het normaal zelfs beter kunnen uitvallen.

Aan de andere kant heeft men er te doen met drie deelstaten en een hoofdstedelijk gewest. Een confederale staatsorganisatie zal vermoedelijk noodzakelijk zijn om de inspraak van de bevolking veilig te kunnen stellen en conflicten tussen de delen te vermijden.

@fcal : toch even volgende uitspraak nuanceren.

"Het was van meet af aan duidelijk voor iedereen, die een beetje de Arabische wereld ge-observeerd had of op enige ervaring kon bogen, dat het een heel langdurig en lastig karwei ging worden."

De specialisten waarover jij het hebt voorspelden *ook* een harde, moeilijke strijd tijdens de invasie zelf. Zij vergisten zich: het Saddam-regime viel als een kaartenhuis in elkaar en er werd nauwelijks gevochten.

Het is inderdaad zo dat ervaren waarnemers de problemen hebben voorspeld. Maar vele van die waarnemers hebben ook heel lang volgehouden dat de Amerikanen onmogelijk konden winnen, en dat het land in een bloedige burgeroorlog zou verwikkeld raken. Blijkt nu dat er geen burgeroorlog op gang is gekomen, dat Al Qaeda in Irak in de touwen ligt en dat dit niet een nieuwe Vietnam is.

Verder was *iedereen* - en niet alleen de mensen die echt kennis van zaken hadden - kort na de invasie van mening dat het nooit meer goed ging komen, dat het een grove vergissing was om Saddam af te zetten, edm. Jaren lang kon je overal lezen dat de Amerikanen het beter zouden aftrappen, dat hun aanwezigheid het probleem alleen erger maakte, enz enz. Wel, ze hebben besloten om te blijven en zie nu het resultaat.

Het is dus niet zo dat de ervaren mensen op alle vlakken gelijk hadden. Zij hebben zich ook vaak vergist en hun voorspellingen zijn lang niet allemaal uitgekomen.

Verder heb ik het altijd een beetje simplistisch gevonden om aan te nemen dat de Amerikanen zelf geen ervaren mensen in huis hebben. Dat zij de problemen onderschat hebben is duidelijk. Maar anderen hebben diezelfde problemen overschat, zo blijkt nu. En uiteindelijk telt enkel het resultaat. Als het goed afloopt met Irak, dan zal Bush gelijk krijgen en worden de blunders - hoe groot ook - allemaal vergeten.

Nog even kort toevoegen, mijn kritiek was dus niet "goedkoop" wat de titel insinueert, maar gefundeerd. Bovendien ging de het artikel niet over de beslissing tot oorlog maar over het uitvoeren daarna.

Daarom vind ik het wat merkwaardig dat een comment wordt geciteerd, terwijl het artikel zelf eigenlijk niet aangevallen wordt. Er wordt nu een onterechte schijn gewekt van goedkope kritiek.

Er zijn toch heel wat haken en ogen aan de argumentering van Huybrechts.

Enkele:

"Het is altijd gemakkelijk om achteraf kritiek te uiten op moeilijke beslissingen, wanneer er problemen opduiken."

Dat is juist, maar er waren toch ook een hele boel mensen die VOORAF zeiden: niet doen, hier komen alleen problemen van. Ik was zelf voorstander van de oorlog, maar het is ook te gemakkelijk om dan maar kritiekloos alle problemen weg te wuiven. 150.000 doden wuif je niet zomaar weg, ook niet achteraf.

"berustte op Congressional resoluties van 1998 (Regime Change resolutie)"

Momentje: "Nothing in this Act shall be construed to authorize or otherwise speak to the use of United States Armed Forces (except as provided in section 4(a)(2)) in carrying out this Act ."

Ondersteunen met militaire middelen van oppositiegroepen in Irak (democratische oppositiegroepen) ja, oorlog voeren neen, werd door de resolutie zelfs uitdrukkelijk verboden. De resolutie kan dus onmogelijk als basis dienen voor de oorlog van Bush in Irak.
(http://www.iraqwatch.org/go...)

"Zij werd initieel breed (quasi-unaniem) gesteund, zowel door het volledige politieke spectrum als door de VS-bevolking."

De voornaamste kritiek kwam eigenlijk van rechts, van mensen als Brent Scowcroft, veiligheidsadviseur van Bush Sr. En de volledige bevolking: ja omdat ze werd wijs gemaakt dat a) Saddam de V.S bedreigde met nucleaire wapens en vooral b) dat er een link was tussen Saddam en 9/11. Ik geloofde dat verhaal ook hoor. Ik wou dat geloven. Nu ik na veel gewetensonderzoek tot de conclusie ben gekomen dat dit verhaal niet klopt, komt zo'n Marc Huybrechts mij nu vertellen dat ik mij er te gemakkelijk vanaf maak? Dat is gebrek aan ruggegraat heb? Aub!

"Het is altijd gemakkelijk om achteraf kritiek te uiten op moeilijke beslissingen, wanneer er problemen opduiken. "

Dr was al hopen kritiek, nog voor er 1 schot gelost was.