Zeno: "Zeg LVB, heb je dit al gezien? Automerk Citroën doet aan heling! Ze verkopen gestolen wagens!"

LVB: "Even kijken... Warempel, het staat er echt: "er is reeds een Citroën Jumpy gestolen bestelwagen L1H1 vanaf 12.820 euro"! Vreemd. Zou de site gehackt zijn?"

Zeno: "Ik denk dat het een schrijffout is: ze bedoelen gesloten bestelwagen, maar schreven gestolen bestelwagen".

LVB: "En wat is een gesloten bestelwagen? Ah, ik zie het al: een bestelwagen zonder vensters in het laadgedeelte. Het kan natuurlijk ook een opzettelijke fout zijn, precies met de bedoeling om te worden opgepikt door blogs en andere media".

Zeno: "Ja, met die reclamejongens weet je nooit..."


LVB: "Ja, sommige reclamecampagnes vind ik toch wel erg fake. Neem nu die hele RealRay-actie waarover de blogosfeer, de kranten en de staatsomroep maar niet kunnen zwijgen. Opzet geslaagd, ze hebben de aandacht getrokken, maar als je de reclamecampagne wegdenkt blijft er niets over. Wat is, buiten het trekken van aandacht, de toegevoegde waarde van zo'n campagne?"

Zeno: "Bovendien voelt een deel van het publiek zich bij de neus genomen, op het verkeerde been gezet, door dergelijke campagnes."

LVB: "Da's zeker. Zo herinner ik me nog een reclamecampagne van een radiostation, was het nu Q-Music of Donna, die gingen uitzenden vanuit het Witte Huis. Bleek het achteraf om een cafeetje te gaan dat "het Witte Huis" heet. Persoonlijk vind ik een Filip Dewinter die het Koninklijk Paleis te koop aanbiedt op Ebay, Gerrit Six die België verkoopt op Ebay, of Coca-Cola die graffiti op de stoep van bloggers spuit, van dezelfde orde: flauwe fakedoenerij met als enige bedoeling om de aandacht te trekken. Ik vind het creëren van hype of buzz een waardevolle kunst, als er onder die hype ook nog iets substantieels zit. Als de consument na het doorprikken van de hype-ballon toch blij is dat zijn aandacht werd getrokken en hij iets nieuws heeft ontdekt of bijgeleerd. Bij deze voorbeelden blijft achteraf het gevoel: oh, was het dàt maar?"

[hat tip Citroën: Hel Decker]