Stand van zaken

Een pragmatische, koele analyse. Niet meer van "de weg van het compromis terugvinden" of "creatief zijn" of "de echte problemen behandelen" of "meer tijd". Dit is de toestand en de CD&V moet nu eindelijk beslissen wat ze gaan doen. Slikken of de stekker uittrekken. Leterme NOG MEER tijd geven is de slechtste oplossing die ik mij kan inbeelden.

Niet zo koele analyse, me dunkt. Eerder typisch DS-ondermaats.

De Vlamingen vroegen 100 (?), de Franstaligen boden 0. De Vlaamse onderhandelaars, door de Belgicisten in hun rangen beïnvloed, vroegen helemaal geen 100 maar eerder 25.

In hun gebruikelijke naïviteit maakten ze zelf aan en voor de Franstaligen van bij een aanvang een compromisvoorstel, waarvan de hoofdkenmerk was, dat de bestaande ontsporende toestand zonder gestructureerde verantwoordelijkheid buiten enkele randvoorwaarden behouden bleef. En deze laatste aspecten werden dan nog door de Franstaligen grotendeels afgeschoten.

Het makke Vlaamse voorstel hield ook in, dat er binnen 1 of 2 jaar opnieuw onderhandeld diende te worden omdat het beheersmatig onvoldoende zou blijken te zijn. Leren ze dan nooit? Bijsturen is een on-Frans begrip en voor hen zelfs een culturele onmogelijkheid. Ze kunnen enkel van een perfecte eindtoestand 1 naar een nieuwe perfecte eindtoestand 2 gaan mits een “revolutie” en dit hoogstens om de 3 à 5 generaties. Alle mogelijke realistische tussenstanden van het normale leerproces, in de zin van vallen en opstaan m.a.w. ervaring, wordt bij hen intellectueel uitgesloten.

De Vlaamse onderhandelaars dienen daarom een revolutionaire toestand te scheppen door een oplossing te formuleren, die de perfecte democratische en economische eindtoestand belichaamd. Deze oplossing mag t.a.v. de bestaande toestand financieel nadeliger uitvallen voor de Franstaligen (bijvoorbeeld door het verdwijnen van de transfers). Dit zal eerder aanvaard worden daar zij dan precies weten wat hen te doen staat.

Daarom moet de stekker uit de onderhandelingen tenzij men gaat voor “waarachtig” confederalisme of onafhankelijkheid.

Ik vrees, dat door het jarenlange aanmodderen en de ervaring van het laatste jaar zelfs het confederalisme achterhaald is en men beter opteert voor een boedelscheiding. Dit kan een succes worden à la Tsjechië en Slowakije. Men zal er van opkijken. Voor de Belgicisten wordt dat dan wel een zure pil, maar na regen komt zonneschijn.

De "factuur" van de niet-splitsing ofte statu quo ante is het bankroet. De verzorgingstaat leidt daar onvermijdelijk toe. In feite heeft het Zuidelijk deel van België deze toestand reeds bereikt. Ook het Hoofdstelijk Gewest verkeert in een gelijkaardige situatie. Beiden worden nog boven water gehouden door de Noord-Zuid transfers. Ze weigeren beiden wijzigingen in hun beleid. Ze wensen het ontvangen geld zonder betutteling te kunnen uitgeven.

Slechts complete verantwoordelijkheid voor het eigen voortbestaan op alle gebied kan nodige helderheid scheppen en de maatregelen legitimeren, die zich onvermijdelijk zullen opdringen en die dan ook op democratische wijze zullen kunnen genomen worden.

Dit laatste geldt evenzeer voor het Noordelijk gedeelte van België. Een splitsing zal een louterend effect hebben op vele gebieden door de automatisch toegenomen inspraak van de burger.

Dat de onderhandelingen hierover kunnen inderdaad van een leien dakje gaan lopen in vergelijking met het nu al 30-jaar lange aanmodderen.
Voorwaarde is wel dat duidelijke en verantwoorde doelstellingen worden aangenomen en daaraan heeft het aan Vlaamse kant steeds ontbroken.

Als de huidige politici in dit tijdperk van internet-informatie verder de goegemeente wensen te belazeren zullen ze de gevolgen ervan moeten ondervinden, ten minste zolang er nog verkiezingen gehouden worden.

@fcal: "Voorwaarde is wel dat duidelijke en verantwoorde doelstellingen worden aangenomen en daaraan heeft het aan Vlaamse kant steeds ontbroken." Dat is nu net wat ik bedoel. Zie jij die situatie op korte termijn veranderen? Ik niet. Damned if you do, and damned if you don't. Dat is de situatie voor alle burgers in dit land. Tenzij men het handje van de overheid eindelijk eens durft loslaten. En net daar is bijzonder weinig kans op.

@QB
Ik zie wel een kentering. De partij of beter het kartel van de huidige premier lijkt geen lust te hebben er voor spek en bonen bij te zitten zoals dat wel het geval was tijdens de vorige 2 parlementen voor de aan de regering deelnemende Vlaamse partijen.

Ze hebben echter bij de aanvang van de regeringsvorming, waarschijnlijk door interne omstandigheden, lees aanwezigheid Belgicisten, gekozen voor de zachte diplomatische benadering met een voorgekauwd compromisvoorstel.

Ze hebben gehoopt dat door de Franstaligen in een ernstig en geargumenteerd gesprek te betrekken deze laatste wel zouden inzien dat maatregelen dienden getroffen te worden op een aantal gebieden waarin zowel de democratie als de economie belaagd werden.

Ze hebben hierbij uitzonderlijk lang (12 maand +) geduld en ook een ongebruikelijke vasthoudendheid betoond. Het verhoopte resultaat bleef echter uit.

Mede hierdoor en vooral via de nieuwe media is nu aan buitenstaanders en de achterban bewezen, dat er van de Franstaligen geen federale en grondwettelijke loyauteit te verwachten valt.
Dit versterkt de Vlaamsgezinde hervormers binnen de regeringspartijen en verzwakt de Belgicisten, die trouwens in de hun ter beschikking staande media klaagliederen aanheffen (het land niet meer herkennen of gewiekst van kamp wisselen...).

We komen nu in een situatie, Dewever sprak over een plan B, waarbij de gelegenheid zich voordoet om zonder gezichtsverlies en met de steun van de Vlaamse bevolking een nieuwe uitgangspositie in te nemen, waarbij democratisch volwassen en economisch verantwoorde doelstelling geformuleerd kunnen worden zoals zelfbeschikking.

De betrokken politici worden hierop straks afgerekend.

@ fcal: "De betrokken politici worden hierop straks afgerekend."
"Straks"?
Dat is pas binnen 3 jaar. Hun collega's van het Vlaamse parlement hebben wel pech dat ze volgend jaar reeds aan de beurt komen. Een jaar is echter nog voldoende lang om een Vlaamse goed nieuws show te organiseren in de zin van: zie maar hoe goed wij hier in Vlaanderen regeren en kijk vooral niet naar de uit de pan swingende kosten van onze openbare werken.
En reken er maar op dat er nog een heimelijke campagne komt om de potentiële anti-stemmers weg te doen blijven van het stemhokje.
Het onderzoek van Marc Swyngedouw zal de klassieke partijen wel extra-motiveren om het niet-naleven van de opkomstplicht niet meer strafbaar te stellen. http://soc.kuleuven.be/ceso...
Het wetsvoorstel is er al: http://www.dekamer.be/FLWB/...
Nu nog een even een campagne op het getouw zetten om de ontevreden kiezer thuis te laten blijven. Een kolfje naar de hand van Noël Slangen?

@QB
Mijn vertrouwen in politici is, naar ik vermoed zoals bij de meeste democratisch ingestelde burgers, beperkt. Bij verkiezingen wens ik mijn voorkeur tot uiting te kunnen brengen. En dit ondanks het door de evenredige vertegenwoordiging, die partijbonzen en -volgers bevoordeelt.

Ik zou dan ook graag het eenpersoonskiesdistrict zonder opvolgers, zoals in de oorspronkelijke grondwet voorzien was, weer ingevoerd zien worden, daar hierdoor ongeacht van de politieke overtuiging een natuurlijke kwaliteitselectie gebeurt van het politieke personeel.

Anderzijds zou ook een termijnsbegrenzing wenselijk zijn ten einde te vermijden, dat men van een levenslange volksvertegenwoordiging een "carrière" maakt. Door de bezoldiging te beperken tot de gemaakte kosten zou het aantal tafelspringers eveneens sterk teruggebracht kunnen worden.

Bovendien zou een systeem van volksreferendum een verdere vervollediging kunnen uitmaken van de kritische beoordeling en de mogelijkheid tot initiatief door de burgers.

Deze laatsten zouden tevens om bijvoorbeeld de 6 jaar bij directe verkiezingen de eentermijnspremier kiezen. Deze premier zou dan zelf de regering samenstellen voor de duur van de legislatuur.

Zoals je ziet, wat me voor de ogen staat, is nogal wat democratischer als de bestaande toestand. Ik maak me ook geen illusies t.a.v. een spoedig invoering van een dergelijk systeem. Maar de huidige en toekomstige veranderingen (Vlaanderen, België, Europa...) worden wel afgemeten aan dit idealere concept.

Hiervoor, maar ook elders en dit van de aanvang aan, heb ik duidelijk gemaakt, dat een duidelijk geformuleerde en verantwoorde uitgangspositie noodzakelijk was voor de onderhandeling. Uiteraard hoorden daar ook wel gekozen zij het dikwijls oorspronkelijk verzwegen alternatieve posities bij. Ik heb je uitgelegd waarom dit volgens mij niet het geval was. Men kan dit betreuren, maar men moet nu roeien met de riemen , die men heeft.

We bevinden ons nu op een scharnierpunt en wat de Vlaamse politici er nu van bakken wordt straks in de stembusgang beoordeeld.

@ Erik Jans:

Surf eens naar http://multiblog.vrt.be/can...
en (her-)bekijk er het interview met Leo Tindemans in De Keien van de Wetstraat. Duurt maar een half uurtje.
Is van mij zelf al een tijdje geleden dat ik het bekeken heb, maar als ik het mij goed herinner laat hij er het achterste van zijn tong niet zien, maar voel je toch wel dat hij niet gelukkig is met de aanpak van Leterme en vooral dat je met de Franstaligen wel tot een deal kan komen zolang... je niet aan Brussel raakt (en bij uitbreiding B-H-V?)

@ Belgica:

Tindemans is en blijft wat hij altijd geweest is: een (oprecht) katholiek-christelijke legalist.
Hoewel hij niet echt het achteste van zijn tong laat zien is hij inderdaad niet zo positief voor Leterme.

Ik had het toen ook al gezien en heb het nu terug bekeken en ik moet zeggen: hij ontgoochelt me.

Hij vertelt over een bijna-akkoord maar 't was niet gelukt omdat 'VDB' toevallig niet aanwezig was op de vergadering. Excuseer maar... is die man dan wérkelijk zó naïef?

Ja... hij is kennelijk zo naïef tot op heden te geloven dat hij een akkoord had gehad over Brussel indien VDB wél aanwezig had kunnen zijn op de bewuste vergadering in Steenokkerzeel... indien VDB niet toevallig zijn pijp niet kon vinden en dus naar de pijpenwinkel moest... dan hadden we een akkoord over Brussel gehad. STEL JE VOOR!!!

Eigenlijk begrijp ik hem niet. Hij is toch bij uitstek degene geweest die in al zijn legalisme letterlijk te kakken is gezet.
Hij is me toch teveel 'de flinkste thuis' die het tot in Brusselt heeft geschopt en je duidelijk laat voelen dat hij 'een staatsplaats' heeft veroverd.
Goed bedoelend met zijn legalisme... maar zóóóó ontzettend naïef. Ook dat heeft ons (én Leterme en zijn generatie, die dan toch duidelijk een stuk assertiever is (tot hier)) al onze huidige problemen bezorgd.

Maar oprecht is de Leo wél, hetgeen ook meteen zijn grootste probleem is als Vlaams raadgever in het Franco-Belgicistische rovershol.

Maar als 'Vlaams autoriteit' en 'legalist' kan hij wel bruikbaar zijn... ná 15 juli.

Nét als de uitspraak van hety GW Hof over de Vlaamse wooncode zéér bruikbaar zal zijn ná 15 juli.

Ik vind de huidige generatie Vlaamsgezinde cd&v-politici een verademing vergeleken met die ouwe bompa's van weleer.
Dan toch nog liever de relatieve koppigheid (tot nu toe) van Vandeurzen.

Hiermee temper ik een beetje mijn eigen hoop op 'Tindemans'. Goed dat je me naar die uitzending terug verwees.

@ Eric Jans

Juiste analyse over Leo, maar ik zou pas beweren dat hij internationaal bruikbaar zou kunnen worden NA het uiteenvallen van België, anders rijdt hij ons met zijn legalisme weer eens vast.

Na 15 juli op ons gat zitten is misschien nog onze beste bescherming tegen de eindeloze naïviteit van de Vlaamse politici + op die manier dreigt België te verdampen zonder dat wij Vlamingen de stekker uittrekken. De Franstaliërs zijn niet happig op een scenario waar ze zelf de stekker zouden moeten uittrekken. Laat hen dus maar eens aan zet.

Dan moeten ze onderling eerst duidelijk kleur bekennen of ze voor zo'n voorstellen als dat van Ducarme zijn of niet. Ondertussen kunnen wij hen confronteren met het feit dat zijn plan voor een « collectivité territoriale autonome au sein de la République [française]» niets anders is dan een aansluiting bij Frankrijk, maar met behoud van voldoende vetbetaalde postjes voor alle politici die in een Frans departement niet meer aan de bak zouden komen. (Oh ja, wat met de financiële transfers die Parijs uit solidariteit zou moeten doen? Heeft Ducarme en co dat al weten te verzekeren?)
Ik vraag me af of er dan een politicus uit de provincie Luxemburg zou opstaan (conservatieve CDH-er?) die de hereniging van die provincie met het groothertogdom zou bepleiten.
Moest ik daar wonen (of in de provincie Namen of in de Oost-kantons) dan zou ik toch zo'n scenario verkiezen boven dat waar ik een inwoner zou worden van het zoveelste achtergestelde Franse departement, « collectivité territoriale autonome» of niet.