Voor de Democraten betekent de komst van Gustav en Hanna dan weer zoveel als gelijk krijgen. De vorige presidentskandidaat Al Gore stelde als klimaatprofeet de voorbije jaren wereldwijd de kortzichtigheid van de regering-Bush aan de kaak omdat die tot einde vorig jaar weigerde de Kyoto-akkoorden ernstig te bespreken. (...) En dat terwijl steeds meer experten allesvernietigende natuurrampen linken aan het broeikaseffect. (...)

Hoewel de Amerikaanse autoriteiten deze keer wel voorzien in een professionele evacuatie van Louisiana, wordt het voor de Republikeinen duidelijk dat vluchten niet langer kan. Gustav knakt blijkbaar niet enkel daken en bomen, maar doorkruist eveneens de Republikeinse agenda door op an inconvenient moment aan te tonen dat zelfs de VS niet immuun zijn voor de sociale, (petro-)economische en ecologische gevolgen van natuurrampen, annex klimaatverandering. (...)

Als Gustav en Hanna in de komende uren en dagen een dodelijke ravage aanrichten, kunnen de Republikeinen, met Bush én McCain aan kop, het presidentschap definitief vergeten. Obama, van zijn kant, waait dan vlot het Witte Huis binnen. Blijkbaar kunnen enkel de weergoden de Amerikaanse kiezer doen inzien dat wereldheerschappij in de 21ste eeuw alles te maken heeft met een doorgedreven klimaat- en energiestrategie voor deze planeet en de komende generaties.

Trendwatcher Nathalie Bekx in een opiniestuk in De Morgen, 1 september 2008