Blanke slaven, moslimmeesters

Het exacte aantal slaven dat op elk gegeven ogenblik werd gevangen gehouden in Noord-Afrika is extreem moeilijk te berekenen. Priester Pierre Dan beweerde in 1637 dat de slavenbevolking reeds het miljoen had bereikt - een bewering waar hij weinig bewijsmateriaal voor levert. Zijn stelling dat Algiers een constante slavenbevolking van ongeveer 25.000 had is bijna zeker accurater want het aantal is bekrachtigd door heel wat andere bronnen.

Diego de Haedo, een auteur van het laatste kwart van de zestiende eeuw, schatte dat er in Algiers 25.000 christelijke slaven waren [...] Priester Emmanuel d'Aranda geeft gelijkaardige cijfers (25.000) voor Algiers in de jaren 1650 [...] Felipe Palerno, iemand die zelf gevangen werd gehouden, schreef in september 1656 dat er 35.000 christelijke slaven waren in Algiers [...] Ridder Laurent d'Arvieux beweerde in zijn Mémoires du Chevalier d'Arvieux, Parijs, 1735 dat het er bijna 40.000 waren. De diplomaten Laugier de Tassy en Joseph Morgan, die in de achttiende eeuw schreven, schilderen een gelijkaardig portret [...]

Het onderwerp van het aantal blanke slaven van Noord-Afrika is het recentst en het omvangrijkst behandeld in Christian Slaves, Muslim Masters: White Slavery in the Mediterrean, the Barbary Coast and Italy, 1500-1800 door Robert C. Davis in 2003. Davis heeft een gedetailleerde studie gemaakt van de activiteit van zeerovers (corsairs) tussen de zestiende en de achttiende eeuw. Hij heeft ook een lijst opgesteld van alle slaventellingen die voor deze periode beschikbaar zijn. Voorts bekeek hij de sterftecijfers - hetzij door mishandeling of ziekte - en de aantallen slaven vrijgekocht door missionarissen en ambassadeurs. Hij besluit dat tussen 1530 en 1780 'er zeker 1.000.000 en mogelijk 1.250.000 blanke Europeanen en christenen in slavernij zijn gebracht door moslims van de kust van Barbarije'.

Giles Milton, White Gold, The Extraordinary Story of Thomas Pellow and North Africa's One Million European Slaves, Sceptre paperbacks, 2005, 'Noten en bronnen' pp.303-304